هفت بنای شاخص برای آشنایی با معماری فرهنگی تایوان

معماری فرهنگی فرصتی منحصر به‌ فرد برای خلق طرح‌ های جسورانه و خلاقانه فراهم می‌کند. این نوع پروژه‌ها اغلب مورد حمایت دولت‌ها قرار می‌گیرند.

از این منظر، معماری فرهنگی دو هدف اصلی را دنبال می‌کند، غنی‌ سازی زندگی اجتماعی و ایجاد نمادهایی ماندگار که هویت یک شهر یا منطقه را تعریف می‌کنند. این رویکرد به‌ روشنی در تایوان قابل مشاهده است. این کشور جزیره‌ ای که در قلب شرق آسیا قرار دارد، میزبان طیف چشمگیری از طرح‌های نوآورانه توسط معماران تایوانی و بین‌المللی است.

در دهه گذشته، تایوان شاهد رشد چشمگیری در ساخت فضاهای فرهنگی بوده است. موزه‌ ها، مراکز فرهنگی، سالن‌های موسیقی و کتابخانه‌ هایی با فرم‌ هایی نامتعارف و خلاقانه در این کشور ساخته شده‌اند که روحی تازه به کالبد معماری آن دمیده‌ اند. این جهش در زیر ساخت‌ های فرهنگی تا حد زیادی حاصل تلاش هدفمند دولت تایوان برای تقویت هویت ملی و فرهنگی است. با سرمایه‌ گذاری در ساخت و مرمت بناهای فرهنگی، تایوان نه‌ تنها به دنبال ارتقای کیفیت زندگی شهروندانش است، بلکه می‌خواهد تصویری مدرن و منحصر به‌ فرد از خود در جهان ارائه دهد و گردشگری را نیز رونق ببخشد.

در ادامه با ۷ بنای فرهنگی آشنا می‌شوید که در حال شکل‌ دادن به چشم‌ انداز جدید معماری تایوان هستند.

مرکز هنرهای نمایشی تایپه / گروه معماری OMA

«مرکز هنرهای نمایشی تایپه» که توسط دفتر معماری مشهور هلندی OMA و به رهبری «رم کولهاس» طراحی شده، یکی از شاخص‌ترین پروژه‌های فرهنگی تایوان در سال‌های اخیر است. این مرکز که در شمال شهر تایپه و در نزدیکی بازار شبانه معروف «Shilin» قرار دارد، با فرم معماری منحصر‌به‌فردش بلافاصله توجه هر بیننده‌ای را به خود جلب می‌کند.

بنای اصلی شامل یک حجم مکعبی شناور است که سه سالن نمایش با نام‌های گلوب پلی‌هاوس (Globe Playhouse)، گرند تئاتر (Grand Theater) و بلو باکس (Blue Box) به آن متصل شده‌اند. این ساختار ماژولار به نحوی طراحی شده که می‌توان چینش فضاها را به‌شکل انعطاف‌پذیر تغییر داد و حتی دو سالن را با هم ترکیب کرد تا یک «سوپرتئاتر» (Super Theater) بزرگ ایجاد شود.

یکی از عناصر کلیدی طراحی، "حلقه عمومی" (Public Loop) است؛ مسیری باز و قابل دسترس که درون سازه حرکت می‌کند و بازدیدکنندگان را از دل فضاهای پشت‌صحنه، آماده‌سازی اجراها و بخش‌های مختلف بنا عبور می‌دهد. این مسیر باعث شده پویایی و زندگی خیابانی شهر تایپه به‌نوعی در دل ساختمان تداوم یابد و تعامل تازه‌ای میان هنرمندان، تماشاگران و عموم مردم شکل بگیرد.

مرکز هنرهای نمایشی تایپه نه‌ تنها به‌عنوان یک فضای فرهنگی فعال، بلکه به‌عنوان یک نماد شهری و نمونه‌ای از معماری جسورانه و آینده‌نگر شناخته می‌شود که دیدگاه تایوان نسبت به فرهنگ و هویت را بازتاب می‌دهد.

موزه هنر شهر نیو تایپه / KRIS YAO | ARTECH

طراحی این موزه با دقت و ظرافت خاصی در تعامل با محیط و فرهنگ محلی انجام شده است. معماران با الهام از بستر خشک رودخانه، کوچه‌ های قدیمی، ساختمان‌ های آجری و نیزار های در حال حرکت، فرمی معماری و معاصر را خلق کرده‌اند که به‌نوعی می‌توان آن را «موزه هنر مدرن و معاصر در دل نیزارها» نامید.

نمای خارجی بنا از لوله‌ های آلومینیومی سندبلاست‌ شده و پنل‌هایی در سه رنگ مختلف تشکیل شده که با ظاهر موج‌ دارشان، تصویر نیزارهای در حال وزش باد را تداعی می‌کنند. این نما فضاهای نمایشگاهی متغیر و انعطاف‌پذیری را در طبقات بالا پنهان کرده، در حالی که طبقه همکف به‌صورت یک دهکده هنری طراحی شده است.

در این دهکده هنری، فضاهایی چون کوچه‌ های هنری، تراس‌های مجسمه، کافه‌ها و کارگاه‌ ها قرار گرفته‌اند؛ همه با هدف ایجاد محیطی باز، دعوت‌ کننده و قابل دسترسی برای عموم مردم. این ترکیب، فضایی زنده و پویا را پدید آورده که مرز میان هنر، معماری و زندگی روزمره را از میان برداشته است.

کتابخانه عمومی تاینان / Mecanoo + MAYU Architects

طراحی این کتابخانه با فرمی پلکانی و معکوس انجام شده که روی ستون هایی باریک و ظریف قرار گرفته؛ فرمی که به نوعی یادآور جنگل های بامبو است. در بالای ساختمان، صفحات عمودی آلومینیومی با طرح های گل دار حک شده قرار دارند که حس پنجره های مشبک محله های قدیمی را تداعی می کنند. این صفحات برای فیلتر کردن نور و حرارت طراحی شده اند و به تهویه طبیعی و نورپردازی ملایم فضا کمک می کنند.

در داخل بنا، مجموعه ای عظیم از کتاب ها نگهداری می شود که شامل بخش ویژه ای برای منابع میراث فرهنگی نیز هست. این کتابخانه به خوبی فناوری های مدرن را با عناصر فرهنگی ترکیب کرده و فضایی چندمنظوره را در اختیار بازدیدکنندگان قرار می دهد.

از امکانات داخلی آن می توان به کتابخانه کودک، سالن های مطالعه، کتابخانه رسانه، سالن تئاتر و حتی یک کافه روی بام اشاره کرد. تمام این فضاها در کنار هم محیطی گرم، پویا و در عین حال آرامش بخش فراهم کرده اند که هم برای یادگیری و هم برای تعاملات اجتماعی و تجربه فرهنگ معاصر بسیار مناسب است.

مرکز موسیقی تایپه / RUR Architecture DPC

معماران این پروژه تأکید زیادی بر بیان معماری منحصربه‌فرد مرکز موسیقی تایپه (TMC) دارند، چرا که این بیان معمارانه نقش کلیدی در شکل دادن به هویت این مجموعه به عنوان یک فضای خلاق در دل شهر تایپه ایفا می کند. طراحی مجموعه بازتابی است از ریشه های محلی و در عین حال گستره جهانی موسیقی پاپ تایوان.

یکی از عناصر برجسته در طراحی، ایجاد یک فضای عمومی مرتفع به نام "افق رویداد" (The Event Horizon) است که دو بخش سایت را که توسط یک بلوار از هم جدا شده اند به هم متصل می کند. این فضای پیوسته و دینامیک با هندسه ای کریستالی و روان شکل گرفته و بستری را برای سه بنای شاخص مجموعه فراهم کرده: سالن کنسرت، سالن نمایشگاه و ساختمان خلاقیت.

هر یک از این بناهای نمادین، عملکردهای اصلی مرکز را نمایندگی می کنند و به شکلی طراحی شده اند که حضور پررنگ و قابل شناسایی در فضا داشته باشند. هدف این ترکیب، ارائه تصویری قوی و به یادماندنی از صنعت موسیقی پاپ تایوان است، چه برای بازدیدکنندگان حضوری و چه برای مخاطبان رسانه ای در سطح جهانی.

مرکز موسیقی پاپ کائوشیونگ / مانوئل آ. مونتسرین لاهوز

این ساختمان به‌ عنوان منظره‌ ای از اشکال هندسی طراحی شده که از بستر دریا الهام گرفته است؛ شامل فوم‌ ها، مرجان‌ ها، جلبک‌ ها، امواج و موجودات آبی، که هر کدام عملکرد خاصی دارند اما در یک اکوسیستم مشترک یکپارچه شده‌اند. این پروژه، نتیجه همکاری شورای شهر، وزارت فرهنگ و دولت مرکزی است و هدف آن ایجاد بعد فرهنگی جدیدی در منطقه بندری با محوریت موسیقی پاپ است؛ صنعتی که در جامعه تایوان هویتی قوی و منحصربه‌فرد دارد. مجموعه معماری شامل «موج بزرگ» با سالن‌های کنسرت و برج‌ها، «نهنگ‌ها» که محل برگزاری اجراهای زنده هستند، «دلفین‌ها» که رستوران‌ها را در خود جای داده‌اند، مرکز نمایشگاهی «مرجان» و پارک‌ها و مسیرهای پیاده‌ روی متصل‌کننده است. همه این بخش‌ها برای میزبانی از رویدادهای برنامه‌ریزی‌ شده و فعالیت‌ های عمومی خودجوش طراحی شده‌اند.

مرکز ملی هنرهای کائوشیونگ / مكانو

مرکز ملی هنرهای کائوشیونگ، معروف به ویوویینگ، توسط استودیو مكانو طراحی شده و از سایبان درختان بانيان الهام گرفته است. این مرکز به عنوان بزرگ‌ترین مرکز هنرهای نمایشی جهان زیر یک سقف شناخته می‌شود و در پارکی وسیع با آب‌وهوای نیمه‌ گرمسیری در کائوشیونگ قرار دارد. این سرمایه‌گذاری فرهنگی مهم برای تایوان شامل پنج فضای نمایشی پیشرفته است: سالن اپرا، سالن کنسرت، سالن نمایش، سالن رسیتال و تئاتر روباز که ساختمان را به پارک اطراف متصل می‌کند. ویوویینگ در محل یک پایگاه سابق آموزش نظامی ساخته شده و نماد تحول کائوشیونگ به شهری مدرن و غنی از نظر فرهنگی است. این مرکز با برنامه‌های متنوع تئاتر، رقص، موسیقی و غیره، به دنبال پیوند استعدادهای محلی و جهانی است.

شاخه جنوبی موزه کاخ تایوان / کریس یائو | آرتک

موزه کاخ تایوان از سه فرم سیال تشکیل شده که هر یک از خطوط مختلف خوشنویسی چینی الهام گرفته‌اند. این طراحی به ساختمانی تندیس‌گونه با رنگ جوهر تیره در میان دشت‌های سبز منجر شده است. این فرم‌ها عملکردهای متفاوتی دارند: فرمی جامد برای فضاهای نمایشگاهی و کیوریتوری که نیاز به نور کنترل‌شده دارند، حجم شیشه‌ای و فولادی به نام "خلأ" برای فضاهای عمومی مانند لابی، کافه و دفاتر، و یک خط اتصال‌دهنده "مالیده" که گردش روان بین بخش‌ها را فراهم می‌کند. بازدیدکنندگان از طریق یک پل منحنی به موزه نزدیک می‌شوند، از حیاطی با درختان بامبو عبور می‌کنند و وارد لابی بزرگ با چشم‌اندازی به منظره اطراف می‌شوند. این لابی به فضاهای نمایشگاهی در فرم جامد منتهی می‌شود که نمای بیرونی آن با هزاران دیسک آلومینیومی ریخته‌گری‌شده با الگوهای برنزی باستانی تزئین شده است.