معماری جی کافه میدان آرژانتین | آرشیتکت : گروه معماری کانی سواران
معماری جی کافه در میدان آرژانتین تهران
کافی‌شاپ J Cafe در میدان آرژانتین تهران، توسط دفتر معماری گروه معماری کانی سواران بازسازی شده است. پروژه‌ای ۳۵۰ مترمربعی که در سال ۲۰۲۴ تکمیل شده و هدف آن خلق فضایی دعوت کننده برای تعامل و مکث در بستر شهری متراکم بوده است.
مشخصات پروژه
- معمار: گروه معماری کانی سواران
- موقعیت: میدان آرژانتین، تهران، ایران
- زیربنا: حدود ۳۵۰ مترمربع
- سال تکمیل: ۲۰۲۴
- کاربری: کافی‌شاپ / فضای عمومی شهری
سبک معماری پروژه
این پروژه بازسازی و بازتعریف فضایی در بستر شهری است که با خلق «لایه‌ها» و «پاساژ» بین بیرون و درون، بر تعامل و مکث تأکید دارد. فضایی ساده، روشن و باز که به‌واسطهٔ بازشوهای بزرگ، ستون ها و بخش هایی همچون پرتوکی (سردر فضای بیرونی) با شهر و کاربرانش ارتباط برقرار می‌کند.
سامانه 23Gane | سایت مقررات ملی ساختمان
سامانه هوشمند مقررات ملی ساختمان پلتفرمی است که به مهندسان و معماران ایرانی امکان می‌دهد به‌سرعت به مباحث مقررات ملی ساختمان، ضوابط نظام مهندسی ساختمان و اسناد فنی مرتبط دسترسی یابند. این سامانه ابزاری مفید برای ارتقای کیفیت طراحی، رعایت ضوابط و بهبود فرآیندهای اجرایی پروژه‌ها در ایران محسوب می‌شود.
مفاهیم طراحی پروژه
- «پاساژ، پرتوکی، کافی‌شاپ»: عباراتی که خود بیانگر سناریوی پنهان و آشکار پروژه هستند؛ فضایی که در مجاورت میدان اصلی و ترمینال عمومی قرار دارد و امکان «اولین دیدار» را فراهم می‌کند.
- لایه‌هایی که از بیرون به درون کشیده شده‌اند؛ پرتوکی (سردر) نه تنها با عابران بلکه با ساختمان قدیمی هم آغوشی ظریفی ایجاد کرده و مرز عبور را به تجربه‌ای دعوت‌کننده بدل کرده است.
- تقسیم فضا در محور Z (ارتفاع) همزمان با محورهای X و Y؛ نگاه و حرکت از ورودی تا تراس‌ها و میزهای عمومی در طبقه همکف با کتابخانه کوچک در انتهای هال زمین، تجربه‌ای چندسطحی از هم‌آغوشی فضاها ارائه می‌دهد.
ویژگی‌های کلیدی پروژه
- استفادهٔ حداکثری از فضای ۳۵۰ مترمربعی، با ایجاد فضای باز و یکپارچه برای تعامل شهری.
- ترکیب فضای داخلی و بیرونی از طریق سردر باز، ستون‌های باریک و بازشوهای شفاف؛ که سبب می‌شود فضای کافی‌شاپ با فضای پیاده روی میدان در ارتباط باشد.
- لایه‌سازی و درجات ارتفاعی متفاوت: از کف میدان تا ظرفیت طبقه اول، کاربران تجربهٔ حرکت و مکث متفاوتی خواهند داشت.
- بهره‌گیری از مبلمان مدرن، فضایی نورانی و خوانا که فضای شهری را به داخل می‌آورد و مخاطب را به تعامل دعوت می‌کند.
پلان معماری
در پلان همکف، پس از ورودی از میدان، فضای عمومی گسترده با میزهای اجتماعی قرار دارد. در انتهای هال، یک کتابخانه کوچک تعبیه شده است که ضمن ایجاد سکون نسبی، به محور افقی فضا نیز تأکید می‌کند. طبقه اول، فضایی برای اقامت کوتاه یا مکث طولانی تر فراهم کرده و لایه‌های فضا به‌گونه‌ای شکل یافته‌اند که کاربران می‌توانند از فضای باز میدان تا نقطه‌ای بالاتر در ساختمان حرکت کنند.
مصالح و متریال استفاده شده
- نمای بیرونی با آجر روشن و بازشوهای بزرگ شیشه‌ای که زمینه‌ای برای دید شهری و تداوم بصری فراهم کرده است.
- کف‌پوش و مبلمان داخلی با رنگ‌های ملایم و ترکیب چوب و فلز که حس مدرن و گرم را با هم به‌وجود آورده‌اند.
- ستون‌های باریک و سقف‌های مرتفع که فضا را از فضای پیاده میدان جدا کرده ولی همچنان دعوت کننده باقی می‌مانند.
بیوگرافی معمار پروژه
محمد کنی‌سَواران مؤسس گروه معماری کنی‌سَواران در تهران است؛ گروهی که در سال ۲۰۱۳ تأسیس شد و در حوزه معماری، طراحی داخلی، محصول و پژوهش فعالیت می‌کند. رویکرد این دفتر ترکیبی از تحلیل شرایط اقلیمی، اجتماعی و فرهنگی است تا پاسخی معاصر برای معماری ایرانی ارائه دهد.
پرسش‌های متداول
۱. پروژه با چه مفهومی طراحی شده است؟
زیرا پروژه با تأکید بر سه مقیاس «عبور»، «سکون» و «تعامل» طراحی شده است؛ سردر (پرتوکی) با عبور میدان مرتبط است، فضای داخلی کافی شاپ برای مکث و گفتگوست و پاساژ مفهومی برای عبور مداوم میان فضای عمومی و خصوصی است.
۲. چگونه ارتباط بین میدان و فضای داخلی برقرار شده است؟
با ایجاد بازشوهای بزرگ، ستون‌های ریز و سردر باز، فاصله بین فضای بیرون و درون کم شده و کاربران می‌توانند تجربه‌ای روان از میدان تا کافی‌شاپ داشته باشند.
۳. لایه‌سازی فضا چه تأثیری دارد؟
لایه‌ها حرکت، دید، سکون را تنظیم می‌کنند؛ از میدان به کتابخانه، از طبقه همکف به طبقه اول؛ این تجربه متفاوت کاربران را به تعامل و مکث دعوت می‌کند.
۴. چرا این پروژه در مقیاس میدان شهری اهمیت دارد؟
چون نه تنها فقط کافی شاپ بلکه فضایی شهری برای عبور، مکث و تعامل است؛ طراحی آن با میدان و جریان شهری در ارتباط است و بخشی از بافت شهری را فعال تر می‌کند.
۵. چه ویژگی معماری ایرانی در این پروژه لحاظ شده؟
استفاده از سردر و تمرکز بر تعامل، همخوان با سنت های معماری ایران است؛ البته با زبانی مدرن که پاسخگوی زندگی معاصر شهری است.
.jfif&w=1920&q=75)
