مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-٣-٣ مقاومت فشاری مشخصه‌ی بتن، f'c

٩-٣-٣-١ مقاومت فشارى مشخصه ى بتن،f'c، بايد بر اساس آزمايش‌هاى ٢٨ روزه بر روى حداقل دو نمونهى استوانهاى به قطر ١٥٠ وارتفاع ٣٠٠ ميلى متر يا حداقل سه نمونه ى استوانه اى به قطر ١٠٠ و ارتفاع ٢٠٠ میلی متر تعیین شود. در صورتی که سن دیگری برای آزمایش نمونه ها مورد نظر باشد، باید در مدارک ساخت ذكر گردد.

٩-٣-٣-٢ مقاومت فشارى مشخصه ى بتن، f'c، بايد در طرح مخلوط بتن براساس بند ٩-٢٢-۴-٣، و همچنین در ارزیایی و پذیرش بتن بر اساس بند ٩-٢٢-١١، ملاک عمل قرار گيرد.

٩-٣-٣-٣ مقدار f'c بايد با توجه به محدوديت‌هاى زير، در نظر گرفته شود:

الف - حداقل مقدار براى انواع بتن ‌های معمولى وسبك برابر با ٢٠ مگاپاسكال وحداكثر آن ٥٠ مگاپاسكال است.

ب - در ساختمان‌هاى بلندتر از ٢٠ طبقه از روى شالوده، با تأمين شرايط بند پ زير، مى توان حداكثر مقاومت را در بتن‌هاى معمولى تا ٧٠ مگاپاسكال افزايش داد.

پ - با پيش بينى تدابير ويژه براى كنترل كيفيت بتن نشان داده شود كه بدست آوردن چنين مقاومتى در اجرا امكان پذيراست.

ت - در سازه ‌های لرزه بر ويژه، موضوع فصل ٢٠، حداقل مقدار f'c براى بتن‌هاى معمولى وسبك 25 مگاپاسکال و حداکثر آن برای بتن ‌های سبک ٣۵ مگاپاسکال مى‌باشد.

ث - در كلیه موارد حداقل مقدار f'c نبايد از آنچه براى دوام بتن، طبق ضوابط پيوست ٩-پ-١ تعيين شده، كمتر در نظر گرفته شود.