ضوابط و قوانین طراحی بالکن در مقررات ملی ساختمان

بالکن ، تراس و ضوابط و الزامات آن

بر اساس جستجوی هوشمند 23گانه

طبق مفاد مبحث چهارم مقررات ملی ساختمان، بالکن فضایی نیمه باز محسوب می‌شود که از دو یا سه طرف به شکل مستقیم در معرض هوای آزاد قرار دارد و در بخش زیرین آن هیچ فضای بسته‌ای وجود ندارد. بالکن به عنوان بخشی از سازه ساختمان شناخته می‌شود و برخلاف تراس، در زمره مشاعات قرار نمی‌گیرد.

در تعریف دیگر، تراس (که در مقررات ملی ساختمان از آن با نام "مهتابی" نیز ذکر شده است) سطح روبازی از ساختمان است که بام بخش هایی از طبقه زیرین خود است، در حالی که بالکن جزو مساحت مفید ساختمان محسوب می‌گردد.

ایوان نیز به فضای مسقفی گفته می شود که فقط از یک سمت با هوای آزاد ارتباط دارد.

• ✓ ایوان ها یا بالکن های بیرونی که در ابتدا یا انتهای مسیر دسترس یا خروج قرار دارند باید دارای سطح آزاد و بدون مانعی با حداقل ابعاد 1/40 × 1/40 متر باشند .
• ✓ چنانچه در اصلی به سمت بالکن باز شود، نباید در تمام مسیر بازشدن عمق و پهنای الزامی بالکن را به کمتر از 90 سانتیمتر کاهش دهد.
• ✓ ایوان ها و بالکن ها در هیچ جهت نباید دارای شیبی بیش از 2 در صد باشند.
• ✓ در صورتی که کف ایوان یا بالکن دسترس وخروج اصلی در ارتفاع بیش از 0/70 متر نسبت به کف فضا یا زمین مجاور قرار داشته باشد، باید دارای جانپناه یا حفاظ مناسب باشد .
• ✓ طول جلو آمده طره در بالکن‌ های سه طرف باز از ۱/۲۰ متر و در بالکن‌های دو طرف باز از 1/50 متر بیشتر نباشد.
•