٣-٥-٧-١ کلیات
تمام وسایل کشف حریق، اعم از کاشفهای خودکار، جعبههای اعلام حریق دسـتی و دیگـر وسـایل مرتبط، که بخشی از مدار تشخیص و فعال سازی محسوب میشوند، بایـد مطـابق بـا ایـن مبحـث و دستورالعمل ها و استانداردهای معتبر انتخاب، نصب و نگهداری شوند. طراحی سیستم اعلام حریـق باید بر اساس کاربری سـاختمان و فضـاهای آن، اهـداف ایمنـی و سـایر عوامـل تأثیرگـذار صـورت گیرد.جهت استفاده از کاشفهای خاص مانند دتکتـور خطـی نـوری، کـابلی، دتکتورهـای کانـالی، دتکتورهای نمونه گیر و غیره تمام الزامات استانداردهای معتبر مربوط باید رعایت گردد.
تا زمان تدوین و تصویب دستورالعمل ملی برای طراحی، نصـب و نگهـداری سیسـتم هـای کشـف و اعلام حریق، در این زمینـه از یکـی از اسـتانداردهای ایـران شـماره ١-١٩٦٨٤، NFPA 72 و BS 5839-1 استفاده شود.
کلیه کابلهای مدارهای سیستم اعلام حریـق و سـطح مقطـع آن بایـد بـر اسـاس الزامـات مبحـث سیزدهم مقررات ملی ساختمان، استانداردهای معتبر و هماهنگ با مشخصات فنی شـرکت سـازنده معتبر(طبق تعریف مبحث ١٣) سیستم اعلام حریق انتخاب گردد. کابل های مـورد اسـتفاده بایـد از نظر مقاومت در برابر آتش و یا محافظت شدن به وسیله تمهیدات مناسب، پاسخگوی عملکرد مـورد نظر باشند.
٣-٥-٧-٢ دسترسی به کاشفها
کاشف های خودکار حریق باید طوری نصـب شـوند کـه دسترسـی بـه آنهـا بـدون مشـکل خاصـی امکان پذیر باشد. نصب کاشف های خودکار به صورت توکار مجاز نیسـت.پـیش بینـی دتکتـور بـرای سقف کاذب و همچنین کف کاذب باید بر اساس استانداردهای معتبـر انجـام پـذیرد و دتکتورهـای نصب شده در داخل سقف و کف کاذب باید قابل دسترس باشند.
٣-٥-٧-٣ جعبههای هشدار دستی(شستی اعلام حریق)
در تمام بناهایی که نصب کاشف های خودکار ضروری اعلام شـود، فـراهم کـردن امکـان کارانـدازی شبکه های اعلام حریق، از طریق جعبه دستی (شستی اعلام حریق) نیز الزامی اسـت.جعبـه هشـدار دستی بایدکاملاً در معرض دید قرار داشته، قابل دسترس و در مسیر بوده و با دقت کامل به ترتیب زیر روی دیوار نصب شود:
١ ـ در هر طبقه، دست کم یک جعبه منظور گردد.
٢ـ در تعیین محل نصب شستیهای اعلام حریق باید حداکثر فاصله پیمایش افراد تا رسیدن به آن، همچنین فاصله شستیها در راهروها از یکدیگر باید مطابق با استاندارد مرجع طراحی تعیین شود.
٣ ـ ارتفاع جعبه تا کف زمین بین ١١٠ تا ١٤٠ سانتیمتر در نظر گرفته شود.
٣-٥-٧-٤ آژیر یا زنگ اعلام حریق
نصب دست کم یک آژیر یا زنگ اعلام حریق، در هر طبقه از بنا، به گونه ای که صدای آن در سر تـا سر طبقه به وضوح شنیده شود، الزامی است. نوع آژیر باید از سایر آژیرها که ممکن است در بعضـی مکان ها پخش شوند، باید متمایز باشد. به هیچ وجه نباید از این نوع آژیـر در مـوارد دیگـر اسـتفاده شود. ارتفاع نصب آژیرها باید 2/1 متر باشد.
حداقل صدای تولید شده توسط آژیر در فضاهای معمولی باید ٦٥ دسیبل باشد. در مکانهـایی کـه صدای معمول محیط از ٦٥ دسیبل بیشتر است، صدای آژیر ٥ دسی بل بالاتر از صـدای محـیط در نظر گرفته شود. در فضاهایی که صدای محیطی بیشتر از ٩٠ دسیبل باشد، علاوه بـر آژیـر، بایـد از فلاشرهای اعلام حریق استفاده شود.
در اتاق های خواب یا فضاهای اختصاص داده شده به خوابیدن، صدای تولید شده آژیر (که در محـل قرارگیری بالش اندازه گیری می شود) باید ٧٥ دسی بل باشد. صـدای تولیـد شـده توسـط آژیرهـای سیستم اعلام حریق در هیچ فضایی نباید بیشتر از ١٢٠ دسیبل باشد.
حداقل تراز صدای اعلام کننده های صوتی در فاصله ٣ متری، در فضاهای عمومی ٧٥ دسیبـل و در فضاهای خصوصی ٤٥ دسی بل است. حداکثر تراز صدا در نزدیکترین فاصـله تـا وسـیله اعـلام، در تمام فضاها ١٣٠ دسی بل است.
٣-٥-٧-٥ محل نصب اعلام کننده ها
چنانچه دستگاه اعلام خطر بر روی دیوار نصب شود، بایـد حـداقل ١٥ سـانتی متـر از سـقف و ٢٣٠ سانتیمتر از کف تمام شده فاصله داشته باشد.
٣-٥-٧-٦ محلنصب تابلوی مرکزی اعلام حریق
تابلوی مرکزی اعلام حریق باید در مکانی مناسب، مشخص، در معرض دیـد و قابـل اسـتفاده بـرای نیروهای آتش نشانی و ساکنان ساختمان نصب شود. معمولاً بهترین مکان برای نصـب آنهـا در تـراز تخلیه و نزدیک درهای ورودی ساختمان و نزدیک به جایگاه نگهبانی است. محل نصب دستگاه باید در محلی باشد که در معرض آسیب های فیزیکی قرار نداشـته و حتـی الامکـان خطـر حریـق در آن قسمت کم باشد.
همچنین روشنایی کافی باید در محل نصب پنل اعلام حریق مرکزی وجود داشته، در هنگـام قطـع برق روشنایی اضطراری یا ایمنی برای آن تأمین شود. برق پنل اعلام حریق باید دارای اتصال زمـین باشد. همچنین ارتفاع نصب پنل اعلام حریق می بایست از کف تمام شده تا صفحه نمـایش آن 1/5 متر باشد.