مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای تاسیسات برقی ساختمان ها (1395) | پ ٣-٣ حداکثر درخواست نیروی برق (تقاضا، دیماند) تأسیسات برقی

برای استفاده از ضريب همزمانى، به منظور تعيين حداكثر درخواست نيروى برق (تقاضا، ديماند) مشخصات انشعاب اصلی برق، دو طریق زیر شناخته میشود:

پ٣ -٣-١ برای تعیین حداکثر درخواست نیروى برق (تقاضا، دیماند) میتوان ضرایب همزمانی را با استناد و استفاده از منابع فنى معتبر، طرح مشابه در حال بهرەبرداری و غیره برای بارهای مختلفی که باید تغذیه شوند انتخاب کرد. برای هر نوع بار از قبیل روشنایی، پریزهای برق عمومی، پريزهاى برق اختصاصى و ساير سيستم هاى تأسيسات برقى، مصارف دستگاه‌ها و تجهيزات تأسیسات مكانیكی و غيره كه از طريق تابلو و يا تابلوهاى برق تغذيه مى شوند. بايد ضريب همزمانى مناسبی، به کل درخواست و یا تقاضاى نيروى برق همه نقاط تغذيه شده (بار متصل)، اعمال شود. حداكثر درخواست نيروى برق (تقاضا، ديماند) تأسيسات عبارت خواهد بود از مجموع بارهاى مختلفی که به این طریق تعدیل شده اند.

پ ٣-٣-٢ برای تعيين حداكثر درخواست نيروى برق (تقاضا، ديماند) میتوان با استفاده از مقررات محلی (که بر مبنای تجربیات محلی در گذشته به دست آمده اند) و با توجه به نوع کاربری ساختمان، سطح زیربنای آن و غیره، بار مناسب برای واحد سطح (وات بر مترمربع یا چگالى توان) را در نظر گرفت و بوسیله آن، حدا کثر درخواست نیروی برق (تقاضا، دیماند) را محاسبه نمود.

این روش، بویژه در مورد برآوردهاى اوليه مقدار درخواست به هنگام شروع طرح و در موقعى كه مشخصات دقیق بارها هنوز معلوم نیست، قابل استفاده میباشد.

تبصره: در هر صورت، حداکثر درخواست نیروی برق (تقاضا، دیماند) تأسیسات برق باید بە عنوان حداقل به حساب آید و توصیه می شود كه با توجه به رشد بار مصرفى در طول بهره بردارى از تأسیسات، تعدیل‌های لازم در آن بعمل آید.