مبحث ششم مقررات ملی ساختمان : بارهای وارد بر ساختمان (1398) | ۴-۱۱-۶ الزامات ژئوتکنیکی

برای طراحی سازه و پی آن در برابر زلزله شناخت کافی از شرایط زیر سطحی و خصوصیات لایه های زمین ضروری است. این شناخت باید از طریق روش های مندرج در استاندارد ۲۸۰۰ حاصل شود. همچنین ناپایداریهای ناشی از زلزله شامل روانگرایی گسترش جانبی زمین لغزش فرونشست و گسلش ممکن است رفتار لرزه ای ساختمان را به مخاطره بیاندازد. برای مقابله با این مخاطرات ضوابط مقرر در آن استاندارد و مبحث هفتم مقررات ملی ساختمان باید رعایت گردد. 

۱-۴-۱۱-۶ ملاحظات طراحی و ساخت ساختمان در پهنه های گسلی 

۱-۱-۴-۱۱-۶ جابجایی ناشی از گسلش در سطح زمین میتواند موجب آسیب به سازه ها گردد. در پهنه های گسلی به ویژه گسل های اصلی اجتناب از ساخت ساختمان به ویژه ساختمان های با گروه خطر پذیری یک اکیداً توصیه میشود.

۲-۱-۴-۱۱-۶ اکیداً توصیه میشود پی مورد استفاده از نوع گسترده بدون استفاده از شمع با ضخامت کافی (صلب) بوده و در یک تراز اجرا شود. 

۳-۱-۴-۱۱-۶ اتصالات شریان های حیاتی شهری به ویژه برق و گاز به ساختمان باید در مقابل نیروها و تغییر مکان های ناشی از گسلش طراحی شوند. 

۴-۱-۴-۱۱-۶ جدا کردن وجوه جانبی ساختمان از خاک اطراف در بخشهای واقع در زیرزمین در کلیه پهنه های گسلی توصیه میشود منوط به آن که مشکلی برای پایداری کلی ساختمان به وجود نیاورد. 

۵-۱-۴-۱۱-۶ ،طراحی، اجرا و نظارت و کنترل های مربوطه برای ساختمان های واقع در پهنه های گسلی باید با دقت مضاعف انجام شود از جمله اقدامات ضروری در این ساختمان ها عبارت است از: 

- کنترل مضاعف نقشه ها و محاسبات .

- تهیه مشخصات فنی و خصوصی و دستورالعمل های اجرایی به منظور اجرای دقیق آنها .