مبحث ششم مقررات ملی ساختمان : بارهای وارد بر ساختمان (1398) | ۵-۲-۶ ملاحظات بهره برداری

برای حالت های بهره برداری موضوع بند ۶-۱-۳-۲ باید ترکیب مناسب بارهای مرده زنده و سایر بارهای مرتبط با توجه به مباحث طراحی مقررات ملی ساختمان به شرح زیر در نظر گرفته شود. 

۱-۵-۲-۶ تغییر شکل قائم (افتادگی) 

تغییر شکل های قائم (افتادگی) اعضای کف ها و سقف ها تحت ترکیب بارهای زیر نباید از مقادیر مجاز آیین نامه های طراحی تجاوز نماید در صورتی که در مباحث طراحی مقررات ملی ساختمان یا سایر آیین نامه های طراحی مرتبط استفاده از ضرایب بار کمتر از واحد پیشنهاد شده باشد می توان از آن ضرایب به جای واحد در ترکیب بارها استفاده نمود. 

-در طراحی سازه های پیش تنیده اثر پیش تنیدگی باید مانند اثر بار مرده در ترکیب بارها وارد شود. 

-در صورت وجود بار سیال یا فشار مواد انباشته باید اثرات آنها با ضریب یک در ترکیب بارهای فوق لحاظ گردد. 

۲-۵-۲-۶ تغییر مکان جانبی نسبی 

تغییر مکان جانبی نسبی طبقات قاب ها و دیوارها و سایر اعضای قائم ساختمان ها تحت ترکیب بارهای زیر نباید از مقادیر مجاز آیین نامه های طراحی تجاوز نماید. 

در صورت وجود بار سیال فشار جانبی خاک فشار آب زیرزمینی یا مواد انباشته باید اثرات آنها با ضریب یک در ترکیب بارهای فوق لحاظ گردد. 

۳-۵-۲-۶ ارتعاش سازه 
کف هایی که دارای دهانه های بزرگ و فاقد هرگونه تیغه بندی یا منابع دیگر استهلاک انرژی هستند ممکن است در معرض ارتعاشات ناشی از عبور و مرور ساکنان قرار گیرند برای جلوگیری از این امر لازم است این کف ها از سختی کافی بر طبق آیین نامه های طراحی برخوردار باشند. همچنین آن دسته از تجهیزات مکانیکی موجود در ساختمان ها که میتوانند ارتعاشات نامطلوب در ساختمان ایجاد کنند باید به صورت مناسب از تکیه گاه ها جداسازی شوند تا این اثرات به حداقل برسد. 

سیستم های سازه ای ساختمان های بلند و پوشش های سبک و انعطاف پذیر ساختمان ها باید به گونه ای طراحی شوند که ارتعاشات ناشی از باد در آنها موجب سلب آرامش ساکنان نشود. تعریف ساختمان بلند در بند ۶-۱۰-۱-۴ و ضوابط مربوطه در پیوست ۶-۴ این مبحث ارائه شده است. 

۴-۵-۲-۶ تغییر مکان ناشی از بارهای خود کرنشی 

تغییر مکان های ناشی از بارهای خود کرنشی در سازه تحت ترکیب بارهای زیر نباید بهره برداری مناسب از ساختمان را مختل نماید.