مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-١-٣ هدف

٩-١-٣-١ هدف اين مبحث ارائه ى ضوابط و مقرراتى است كه با رعايت آن ها، ميزان حداقلى از مقاومت، پايدارى، بهره بردارى، پايايى و انسجام در سازه ساختمان هاى بتنى موضوع اين مبحث مطابق تعاريف زير، تامين شده؛ وسلامت و ايمنى استفاده كنندگان از اين سازه ها حفظ شود.

الف - مقاومت - منظور از مقاومت آن است كه سازه ها ويا اعضاى آن ها در طول عمر سازه، بارهاى وارده را به خوبى تحمل كنند، آسيب قابل ملاحظه متحمل نشوند، وقطعات شكسته نشوند.

ب - پایداری - منظور از پایداری آن است كه حالت تعادل بين بارهاى وارده به سازه، در جزء و يا كل، تحت تاثير تغيير شكل‌هاى ايجاد شده در آن دچار اختلال نشده، و پيكره ى اصلى سازه و قطعات آن حفظ كرديده و سازه و يا اعضاى آن دچار فرو ريزش نشوند.

پ - بهره بردارى - منظور از بهره بردارى آن است كه سازه عملكرد مورد انتظار خود را در طول عمر سازه حفظ كند؛ و افزايش تغيير شكل ها و يا باز شدگى تركها، ونيز ارتعاشات بيش از حد سازه يا اعضاى أن، مشكلى براى استفاده كنندگان ايجاد نكنند. به علاوه أتش سوزى آسيب قابل ملاحظه به سازه وارد ننمايد.

ت - دوام یا پایایی - منظور از دوام یا پایایی آن است كه اجزای بتن و فولاد و تركیب آن ها چنان در نظر گرفته شوند كه با شرايط محيط و بهره بردارى سازكارى كافى داشته باشند؛ وشرايط موجود محیطی و یون ‌های در دسترس، موجب فرسودگی، پیری زود رس و يا انهدام آنها نشوند.

ث - انسجام یا یکپارچگى - منظور از انسجام يا يكپارچگى آن است كه اعضاى سازه و اتصالات آنها به یک دیگر چنان تنظیم شوند که یک یا چند مسير مناسب برای عبور بارهاى وارده به سمت شالوده فراهم شده، و همبستگى كل سازه تامين شده باشد.