مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان : صرفه جویی در مصرف انرژی (1399) | روش تجویزی

این روش یکی از چهار روش طراحی تعیین شده در این مبحـث اسـت . کـاربرد ایـن  روش تنهـا در صورتی مجاز است که شرایط تعیین شده در ١٩-٣-٢-١-١ مورد رعایت قرار گرفته باشد. در حالتی که شرایط لازم محقق نشود، لازم خواهد بود طراحـی سـاختمان بـه روش نیـاز انـرژی سـاختمان (فصل ١٩-٧) یا روش کارایی انرژی ساختمان (فصل ١٩-٨) صورت گیرد.

در روش تجویزی مشخصات عناصر مختلف پوسته خارجی ساختمان، سیستم ها و تجهیـزات مـورد استفاده در تأسیسات مکانیکی و برقی ، روشنایی و تهویه طبیعی ، و همچنین سیستم هـای بـر پایـه انرژی های تجدیدپذیر، به صورت تفکیکی و مستقل از یکدیگر، تعیین می گردد. به عبارت دیگـر، بـا افزایش مقاومت حرارتی بعضی از جدارها و دست یابی به مقادیر بالاتر از حداقل های تعیین شـده در این روش، امکان تخفیف گرفتن بر روی دیگر موارد فراهم نمی گردد.

در عین حال، این روش امکان طراحی بخش های مختلف (پوسته خـارجی یـا معمـاری ، تأسیسـات مکانیکی و الکتریکی و همچنین سیستم های تجدیذیر) به صورت مستقل را فراهم می سازد.