مبحث هفدهم مقررات ملی ساختمان : سامانه گاز طبیعی در ساختمان (1403) | 2-3-17 ساختمان مسکونی

ساختمانی که در آن شخص یا خانواده ای سکونت کند و به منظور خوابیدن از آن استفاده شود و به طور کلی به بنای مجزای مستقل، استوار، مسقف و محصوری که در قطعه زمینی به‌صورت ثابت در تراز زير يا بالای سطح ساخته شده و دارای درب مستقل به گذرگاه است و به وسیله دیوارهای مستقل یا مشترک از بناهاى همجوار جدا شده وبراى فعاليت مسكونى مورد استفاده قرار مى گيرد، ساختمان مسكونى گفته می شود. این ساختمان شامل حداقل يک واحد مسكونى است.

١٧-٣-٢-١ ساختمان يک واحدى مسكونى

ساختمان مسکونی که دارای یک واحد مسکونی بوده و به‌ طور معمول در یک یا دو يا سه طبقه ساخته شده و مورد استفاده قرار می گیرند. ساختمان های یک واحدی كه می تواند داراى حياط اختصاصى باشد نیز در ردیف ساختمان های یک واحد مسکونی قرار می گیرند.

١٧-٣-٢-٢ ساختمان آپارتمانى مسكونى [1]

ساختمان آپارتمانی است كه بيش از يک واحد مسكونی داشته باشد و به شرح زير گروه‌ بندى می شوند:

١٧-٣-٢-٢-١ ساختمان آپارتمانی مسكونی با تعداد واحد كم، از ٢ تا ١٠ واحد آپارتمانى مسكونى.

١٧-٣-٢-٢-٢ ساختمان آپارتمانی مسكونی با تعداد واحد متوسط، از ١١ تا ٣٠ واحد آپارتمانى مسكونی

١٧-٣-٢-٢-٣ ساختمان آپارتمانی مسكونی با تعداد واحد زياد، از ٣١ واحد آپارتمانى مسكونى و بيش از آن.

پاورقی [1] به اینگونه ساختمان ها مجتمع آپارتمانی مسکونی نیز گفته می شود.