بخش اول مبحث هفدهم مقررات ملى ساختمان، الزامات استفاده از گاز طبيعى ساختمانها را در موارد زیر پوشش مى دهد:
١٧-١-٣-١ لوله کشى گاز ساختمان
لولهکشی گاز ساختمان شامل طراحی، انتخاب مصالح، اجرا، آزمایش، بازرسى، راهاندازى و تحويل لولهکشى گاز در محدودههاى مشخص شده زير است:
الف) حداكثر فشار كارى ١٧۶ ميلى متر ستون آب معادل 1/4 ( یک چهارم ) پوند بر اينچ مربع.
ب) حداكثر مصرف گاز ١٠٠ متر مكعب در ساعت.
پ) حداكثر قطر لوله ١٠٠ ميلى متر (4 اينچ).
ت) لولهکشی گاز با استفاده از لوله و اتصالات فولادی به صورت روکار یا توکار از محل خروجی رگولاتور تا خروجى شير مصرف مطابق با الزامات اين مبحث.
١٧-١-٣-٢ تأمين هواى احتراق
شامل تعیین روش و طراحی بر مبناى آن روش، انتخاب مصالح، تجهيزات و اجراست.
١٧-١-٣-٣ تخليه محصولات حاصل از احتراق
شامل طراحی، انتخاب جنس، تعیین اندازهها و نصب دودكش و معبر دودكش است.
١٧-١-٣-4 تجهيزات ايمنى وهشدار دهنده گاز
شامل تجهیزات مورد نياز مرتبط با ايمنى سامانه گاز و هشدار در مواقع اضطرارى است.
١٧-١-٣-5 دستگاههاى گازسوز
شامل انتخاب دستگاه و تجهيزات مرتبط با آن، الزامات نصب، اتصال به شيرهاى مصرف و راهاندازى است.
١٧-١-٣-6 كيفيت ساخت مصالح
مصالحی كه مورد استفاده قرار دارند بايد داراى نشان استاندارد ملى ايران يا استاندارد بين المللى معتبر يا گواهينامه فنى از مركز تحقيقات راه، مسكن و شهرسازى باشند.
١٧-١-٣-٧ کیفیت ساخت و ایمنی عملکرد دستگاه های گازسوز
دستگاههای گازسوز مورد استفاده در سامانه گاز طبیعی ساختمان ها باید داراى نشان استاندارد ملى ايران يا استاندارد بين المللى معتبر يا گواهينامه فنى از مركز تحقيقات راه، مسكن وشهرسازى باشند.