مبحث پنجم مقررات ملی ساختمان : مصالح و فرآورده های ساختمانی (1396) | ٥-١١-٤ ایمنی‌، بهداشت‌ و ملاحظات زیست‌ محیطی‌

انتخاب دمای‌ صحیح‌ و مناسب‌ برای‌ گرم کردن انواع متفاوت قیرهای‌ جامد، محلول و امولسـیون در شرایط‌ آب و هوایی‌ مختلف‌ و برای‌ مصارف گوناگون، با کیفیت‌ و مرغوبیت‌ قیر و ملاحظات ایمنی‌ و زیست‌ محیطی‌ با تاکید بر جلوگیری‌ در اشـتعال و آتـش‌ سـوزی‌ و کـاهش‌ آلـودگی‌ زمـین‌ ارتبـاط مستقیم‌ دارد. راهنمای‌ کلی‌ انتخاب دمای‌ مناسب‌ برای‌ گرم کردن و مصـرف قیرهـا بـه‌ ایـن‌ شـرح است‌:

٥-١١-٤-١ قیرهای‌ خالص‌: حداکثر دما بـرای‌ گـرم کـردن قیرهـای‌ خـالص‌ نبایـد از ١٧٦ درجـه‌ سلسیوس تجاوز کند. در موقع‌ گرم کردن این‌ قیرها و هر نوع قیر دیگری‌ در دمـای‌ مناسـب‌، نبایـد دود آبی‌ رنگ‌ متصاعد شود که‌ انتشار آن در هوا، موجب‌ افزایش‌ آلدهیدها در محیط‌ کار مـی‌ شـود.

هر قدر دمای‌ این‌ قیرها برای‌ گرم کردن و مدت زمان آن نیز کمتر باشـد، آلـودگی‌ زیسـت‌محیطـی‌ کمتر است‌.

٥-١١-٤-٢ قیرهای‌ محلول: دما مناسب‌ برای‌ این‌ قیرها بر حسب‌ این‌ که‌ قیر محلول در چه‌ ردهای‌ از قیرهای‌ زودگیر، کندگیر یا دیرگیر قرار گرفته‌ باشد، باید همواره کمتر از درجه‌ اشتعال قیر باشد.

در غیر این‌ صورت، کلیه‌ نکات ایمنی‌ برای‌ پیشگیری‌ از حریق‌ و اشتعال باید در موقع‌ حـرارت دادن این‌ قیرها رعایت‌ شود. دمای‌ مناسب‌ برای‌ قیرهای‌ محلول به‌ویژه برای‌ انواع رقیق‌ آنهـا ماننـد ٣٠ MC، ٧٠ MC، RC ،SC نباید به‌ ترتیب‌ بیشتر از ٣٠ درجه‌ سلسیوس و ٥٠ درجه‌ سلسیوس باشـد.

برای‌ گروه های‌ غلیظ‌ تر این‌ قیرها مانند MC، SC3000 وRC، حداکثر دمـا بایـد بـین‌ ٨٠ تـا ١١٥ سلسیوس باشد. افزایش‌ دمای‌ قیرهای‌ محلول به‌ سهولت‌ موجب‌ فراریت‌ و انتشار حلال های‌ موجـود در این‌ قیرها (هیدروکلریدها) در هوای‌ محیط‌ مـی‌شـود و نتیجـه‌ آن افـزایش‌ شـدید آلدهیـدها در محیط‌ کار است‌ که‌ باید مورد توجه‌ قرار گیرد.

٥-١١-٤-٣ قیرهای‌ امولسیون: برای‌ مصرف این‌ قیرها به‌ طور معمول نیازی‌ به‌ حـرارت دادن آنهـا نیست‌. لذا از نظر اقتصادی‌ و ایمنی‌ بر انواع دیگر قیرها، برتری‌ دارند، زیرا:

     -     انرژی‌ مصرفی‌ برای‌ گرم کردن آنها به‌ مراتب‌ کمتر از قیرهای‌ محلـول و قیرهـای‌ خـالص‌ است‌.

     -     به‌ جای‌ تبخیر و تصعید حلالهای‌ نفتی‌ موجود در قیرهای‌ محلول و انتشار آنها در محیط‌ زیست‌ که‌ موجب‌ تشدید آلودگی‌ می‌ شود، در قیرهای‌ امولسیون فقط‌ آب تبخیر می‌ شـود.

ضمن‌ آن که‌ استفاده از این‌ قیرها برای‌ اختلاط با سنگدانه‌ مرطوب و یا پخـش‌ قیـر روی‌ سطوح مرطوب هیچ‌ گونه‌ اثر منفی‌ بر عملکرد آن ندارد.