٥-١٧-٢-١ مواد پلیمری کاربردهای بسیار متنوع و متعدد در ساختمان دارند. بنـابراین، تعیـین تفکیکـی این کاربردها ضرورتی ندارد. در جدول ٥-١٧-١، یک دستهبندی کلـی از کاربردهـای پلیمـر در سـاختمان ارائه شده است.

٥-١٧-٢-٢ پلیمرها را میتوان بر مبنای مکانیک تغییر شکل به دستههای زیر تقسیم کرد:
٥-١٧-٢-٢-١ گرمانرم ها (ترموپلاستیکها): پلیمرهای غیربلوری یا نیمهبلوری که با افزایش دما از حالت جامد به حالت سیال درآمده و قابلیـت جـاری شـدن پیـدا مـی کننـد. پلیمرهـایی گرمـانرم غیربلوری با افزایش دما در دمای انتقال شیشهای از حالت جامد به حالت ویسکوالاستیک در آمده و پس از عبور از نقطه نرمی کاملا سیال میشوند. بلورهای پلیمرهای گرمانرم نیمـه بلـوری در نقطـه ذوب از جامد به حالت سیال درآمده و پس از سرد کردن آنها می توان دوباره پلیمـر گرمـانرم را بـه دست آورد. در محدوده دمایی زیر نقطه نرمی پلیمرهای گرمانرم این مواد تغییرشکل کمی از خـود نشان میدهند. مثالهـای ایـن نـوع پلیمرهـا عبارتنـد از: پلـیاتـیلن، پلـیپـروپیلن، پلـیآمیـدها، پلیکربنات، پلیاستایرن.
٥-١٧-٢-٢-٢ گرماسختها (ترموستها): زنجیرهای پلیمر عمـدتا غیربلـوری هسـتند کـه دارای گروههای عاملی هستند که میتوانند به طور شیمیایی پخته شده و تشکیل یک شبکه سه بعدی را دهند که در این شبکه زنجیرهای پلیمری نسبت به به یکدیگر قابلیت حرکت نداشته و کاملا سخت میشوند. این فرایند سخت شدن را پخت یا شبکهای شدن مینامند. پلیمر پخت نشده را رزین نیـز مینامند. بنابراین، پلیمرهای گرماسخت پس از پخت شدن اجازه هیچ گونه تغییر شـکل خمیـری را ندارند و کمترین تغییرشکل آنها متضمن نیروی بزرگی میباشد و تغییرشـکل ایجـاد شـده در آنهـا کاملا برگشت ناپذیر است. مثالهای این رزینها، اپوکسیهای پلییورتان ها و رزیـنهـای غیراشـباع و رزینهای سیلیکونی میباشند.
٥-١٧-٢-٢-٣ الاستومرها، رابرها یا مواد لاستیکی: مواد پلیمری غیربلوریاند که زنجیرهای آنهـا بـه صورت شیمیایی با یکدیگر واکنش داده و متصل شدهاند. الاستومرها موادی هستند که تغییرشکلهـای ایجاد شده در اثر اعمال تنش خارجی کاملا قابل بازگشت بـوده و از خـود کشسـانی نشـان مـیدهنـد.
کشسانی الاستومرها نتیجه تغییرات برگشت پذیر صورتبندی (کنفورماسیون) بخش های زنجیـر پلیمـر می باشد. الاستومرها قابلیت بازگرداندن تا ٣٠٠% تغییر شکل را دارند که این رفتار به هیچ وجه توسـط مواد فلزی قابل ارایه نمیباشد.
٥-١٧-٢-٢-٤ الاستومرهای گرمانرم: این پلیمرها دارای خـواص کـاربردی الاسـتومرها و خـواص فرآیندی گرمانرم ها هستند. الاستومرهای گرمانرم معمولا به دو دسته فیزیکـی و شـیمیایی تقسـیم می شوند. نوع فیزیکی آنها از اختلاط فیزیکی یک پلیمر گرمانرم و یک الاستومر حاصل مـی شـود.
مثالهای الاستومرهای فیزیکی عبارت است از: آمیخته پلیاتیلن و اتیلن پروپیلن دین منومر (EPDM) و پلیاستایرن و استایرن بوتادین رابر (SBR) .
نوع شیمیایی این مواد معمولاً کوپلیمرهای بلوکدار می باشند که دارای دو یـا سـه بخـش پلیمـری میباشند که یک بخش لاستیکی به یک یا دو بخش گرمانرم متصل شده اند. این ساختار شـیمیایی در دمای محیط همانند لاستیکهای پخت شده رفتار کرده و تغییر شـکلهـای مکـانیکی را کـاملا بازیابی میکنند. با افزایش دما بخش لاستیکی نرم یا ذوب شده و حرکت زنجیرهـای آن را تسـهیل میکند. در دمای بالاتر از نقطه نرمی فاز گرمانرم میتوان این مواد را شکلدهی کرد. مثالهای ایـن دسته از الاستومرهای گرمانرم خانواده های استایرن بوتادین (SB)، استایرن بوتادین استایرن (SBS) و اتیلنونیلاستات (EVA) می باشند.