آیین نامه طراحی ساختمان ها در برابر زلزله : استاندارد 2800 (ویرایش چهارم) | 1-4 ﻛﻠﻴﺎت

1-1-4 تعریف

اجزای غيرسازه ای در ساختمان ها به اجزایی اطلاق مي شود كه به سازه اصلی متکی اند ولی در تحمل بار جانبی زلزله به آن كمك نمی كنند.اجزای معماری مانند ديوارها، نماها و سقف های كاذب و نيز تأسيسات مكانیکی و برقی همراه با نگهدارنده ها و ادوات اتصال آنها جز و اين گروه محسوب مي شوند.

2-1-4 محدوده کاربرد

ﺿﻮاﺑﻂ اﻳﻦ ﻓﺼﻞ ﻛﻠﻴﻪ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﻫﺎی ﺑﺎ اﻫﻤﻴﺖ خیلی زﻳﺎد، زﻳﺎد و ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﻫﺎی ﺑﺎ اﻫﻤﻴﺖ ﻣﺘﻮﺳﻂ ﺑﺎ ﺗﻌﺪاد ﻃﺒﻘﺎت ﻫﺸﺖ و ﺑﻴﺸﺘﺮ، ﺑﺠﺰ ﻣﻮارد ﻋﻨﻮان ﺷﺪه در زﻳﺮ، را ﺷﺎﻣﻞ میﺷﻮد:

اﻟﻒ- اﺟﺰای ﻏﻴﺮﺳﺎزه ای ﺑﺎ وزن ﺑﻴﺸـﺘﺮ از 25 درﺻـﺪ وزن ﻣـﺆﺛﺮ ﻟـﺮزه ای ﻛـﻞ ﺳـﺎزه (وزن اﺟﺰای ﻏﻴﺮﺳﺎزه ای و ﺳﺎزه ﻧﮕﻬﺪارﻧﺪه). اﻳﻦ اﺟﺰاء در ﮔﺮوه ﺳـﺎزهای ﻏﻴﺮﺳـﺎﺧﺘﻤﺎنی ﻗـﺮار ﻣﻲﮔﻴﺮﻧﺪ و ﻣﺸﻤﻮل ﺿﻮاﺑﻂ ﻓﺼﻞ ﭘﻨﺠﻢ آﻳﻴﻦﻧﺎﻣﻪ میﮔﺮدﻧﺪ. 

ب- اﺟﺰای ﻣﻜﺎنیکی و ﺑﺮقی ﺑﺎ ﺷﺮاﻳﻂ زﻳﺮ:

- ﺟﺰء در ﮔﺮوه اﻫﻤﻴﺖ ﺟﺰء Ip = 1 ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻨﺪ (4-1-3)، ﻗﺮار داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ

 - اﺗﺼﺎﻻت ﺑﻴﻦ ﺟﺰء و ﻣﻠﺤﻘﺎت آن اﻧﻌﻄﺎف ﭘﺬﻳﺮ ﺑﺎﺷﺪ.

- وزن ﺟﺰء ﻛﻤﺘﺮ از 10 ﻛﻴﻠﻮﮔﺮم، و ﻳﺎ در ﻣﻮرد ﺧﻄﻮط ﺗﺄﺳﻴﺴﺎتی، وزن آن ﻛﻤﺘﺮ از 10 ﻛﻴﻠﻮﮔﺮم ﺑﺮ ﻣﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ. اﮔﺮ ارﺗﻔـﺎع ﺟـﺰء در ﻛـﻒ ﻃﺒﻘـﻪ اﺳـﺘﻘﺮار ﻛﻤﺘﺮ از 1/2 ﻣﺘﺮ ﺑﺎﺷﺪ وزن آن میﺗﻮاﻧﺪ ﺗﺎ 200 ﻛﻴﻠﻮﮔﺮم اﻓﺰاﻳﺶ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ.

ﺗﺒﺼﺮه : دﻳﻮارﻫﺎی داخلی در ﺳﺎﺧﺘﻤﺎنﻫﺎی ﺑـﺎ ﺗﻌـﺪاد ﻃﺒﻘـﺎت ﻛﻤﺘـﺮ از ﻫﺸـﺖ، ﻣﺸـﻤﻮل ﺿﻮاﺑﻂ ﻓﺼﻞ ﻫﻔﺘﻢ آﻳﻴﻦﻧﺎﻣﻪ میﮔﺮدﻧﺪ.

3-1-4 ﺿﺮﻳﺐ اﻫﻤﻴﺖ ﺟﺰء

اﺟﺰای ﻏﻴﺮﺳﺎزه ای ﺑﺮﺣﺴﺐ ﻣﻴﺰان آﺳﻴﺐ رﺳﺎنی ﻧﺎﺷﻲ از ﺧﺮابی آﻧﻬﺎ ﺑﻪ دو ﮔـﺮوه ﺗﻘﺴـﻴﻢ و در ﺗﻌﻴﻴﻦ ﻧﻴﺮوی ﺟﺎنبی زﻟﺰﻟﻪ ﺑﺮای ﻫﺮ ﻳﻚ " ﺿﺮﻳﺐ اﻫﻤﻴﺖ ﺟﺰء Ip " ﺧﺎص در ﻧﻈـﺮ ﮔﺮﻓﺘـﻪ می ﺷﻮد.اﻳﻦ ﺿﺮﻳﺐ ﺑﺮای اﺟﺰاء زﻳﺮ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ 1/4 و ﺑﺮای ﺳﺎﻳﺮ اﺟﺰا ﺑﺮاﺑﺮ 1/0 میﺑﺎﺷﺪ:

اﻟﻒ- ﺟﺰء در داﺧﻞ و ﻳﺎ متکی ﺑﻪ ﺳﺎزه ﺑـﺎ اﻫﻤﻴـﺖ خیلی زﻳـﺎد ﺑـﻮده و ﺣﻔـﻆ آن ﺑـﺮای ﺧﺪﻣﺖرﺳﺎنی بی وﻗﻔﻪ ﺳﺎزه ﻻزم ﺑﺎﺷﺪ.

ب- ﻣﺤﺘﻮای ﺟﺰء ﻣﻮاد ﺧﻄﺮزا ﺑﺎ اﻣﻜﺎن اﻳﺠﺎد ﻣﺴﻤﻮﻣﻴﺖ زﻳﺎد و ﻳﺎ اﻧﻔﺠﺎر ﺑﺎﺷﺪ. 

پ- ﺧﺪﻣﺖرﺳﺎنی ﺟﺰء ﺑﺮای ﺗﺄﻣﻴﻦ ﻋﻤﻠﻜﺮد ایمنی ﺟﺎنی ﭘﺲ از زﻟﺰﻟـﻪ ﻻزم ﺑﺎﺷـﺪ، ﻣﺎﻧﻨـﺪ ﺳﻴﺴﺘﻢ اﻃﻔﺎی ﺣﺮﻳﻖ و ﭘﻠﻜﺎن ﻓﺮار