دستورالعمل طراحی سازه ای و الزامات و ضوابط عملکردی و اجرائی نمای خارجی ساختمان : ضابطه شماره 714 | 1-3- مقدمه

در این فصل انواع بارهای وارد بر نمای ساختمان شامل بار ثقلی ،زلزله، باد و اثرات ضربه تعریف و ضوابط موجود در تعیین بار، نحوه ترکیب و معیارهاي ارزیابی و پذیرش آن ارائه شده است. 

1-1-3- سطوح اهمیت ساختمان 

سازه‌ها به لحاظ سطوح اهمیت در 4 درجه اهمیت بسیار زیاد، زیاد، متوسط و کم طبقه بندي می‌گردند. سطح اهمیت کم ،ساختمان‌هایی را دربر می‌گیرد که خرابی آنها، خطر کمی برای جان انسان‌ها ایجاد می‌کند و سطح اهمیت بسیار زیاد ،ساختمان‌هایی را در برمی‌گیرد که ضروری و حیاتی هستند. این طبقه بندی درجدول 3-1 برای کاربري‌های ساختمان‌های مختلف ارائه شده است. سطوح اهمیت نمای ساختمان نیز براساس اهمیت سازه

می باشد .

2-1-3- سطح خطر لرزه‌ای 

سطح خطر لرزهاي مورد نیاز براي طراحی نما و دیوار نگهدارنده آن، سطح خطر-1 « زلزله طرح » می‌باشد که این سطح خطر براساس 10% احتمال فراگذشت در 50 سال عمر مفید ساختمان که معادل دوره بازگشت 475 سال است، تعیین می‌شود. برای طیف طرح می‌توان از طیف طرح ارتجاعی استاندارد 2800 ایران (A.B) استفاده نمود. برای طیف طرح زلزله قائم می‌توان از ⅔ طیف طرح افقی انتخابی استفاده نمود. 

3-1-3- ضریب اهمیت نما 

ضریب اهمیت نما در سازه های با اهمیت بسیار زیاد برابر 1/4 و ضریب اهمیت نما در سازه های با اهمیت زیاد یا متوسط، برابر 1 در نظر گرفته می‌شود. برای سازه های با اهمیت کم، نیاز به طرح لرزه‌ای نما نمی‌باشد. 

4-1-3- ملاحظات کلی 

لازم است اجزای نما بسته به نیاز، در مقابل بارهای وارده ناشی از فشار و مکش باد (هرکدام به تنهایی) و نیروها و جابجایی های زلزله و بارهای ناشی از ضربه مهار شوند . 

در طراحی نماي ساختمان‌ها در برابر بارهای وارده سه عامل به شرح زیر باید مورد بررسی و کنترل قرار گیرد: 

- اتصال نماي ساختمان‌ها به تکیه‌گاه باید قادر به تحمل نیروهای وارده به نما ناشی از بار باد، زلزله و اثرات ضربه باشد. 

- تکیه‌گاه نما و اتصال آن به سازه باید توانایی انتقال بار به سازه را داشته باشد . 

- نمای ساختمان‌ها باید قادر به تحمل جابه‌جایی نسبی و تغییر شکل های تعریف شده در این دستورالعمل باشد . 

قیود مورد نیاز برای مهار نما براساس نوع، اندازه و وزن قطعات آن تعیین می‌شود. در انتخاب و نصب قیود برای طراحی نما، نکات زیر باید رعایت شود: 

- مهار نصب شده برای نما با مهار نصب شده براي سیستم‌های دیگر تداخل پیدا نکند. 

- در صورت نیاز به سوراخ کردن دیوارهای غیرسازه ای نگهدارنده نما یا در مواردی که تجهیزات دیگری در مسیر انتقال بار مهار قرار داشته باشند، باید تمهیدات ویژه‌ای در نظر گرفته شود.

- انتهای مهار لرزه‌ای همواره باید به قطعه‌ای متصل باشد که مقاومت کافی در برابر بار طراحی ناشی از بارهای زلزله، باد و ضربه مطابق ضوابط این فصل را داشته باشد. 

- قیود مورد استفاده برای مهار لرزه‌ای باید الزامات فنی قطعه نما را برآورده نماید. 

- اتصال قطعات از طریق پیچ کردن، جوش یا سایر اتصالات باید صورت گیرد و نباید بر روی مقاومت اصطکاکی ناشی از وزن قطعه نما حساب نمود . 

- یک مسیر بار ممتد همراه با مقاومت و سختی کافی بین قطعه نما و سازه نگهدارنده باید در طرح وجود داشته باشد. 

اتصالات اجزای نما باید قابلیت انتقال نیروهای محاسبه شده را داشته باشند.