1-2-8- تقسیم بندی از لحاظ نوع لایه میانی
لایه میانی پانل کامپوزیتی آلومینیومی از مواد مختلفی میتواند تشکیل شود.
1- پلی اتیلن
2- لایه میانی ضد حریق B1
3- لایه میانی ضد حریق A2 که از هیدروکسید آلومینیوم و یا دیگر مواد معدنی ساخته میشود .
پلی اتیلن استفاده شده در لایه میانی این پانل ها لازم است غیر قابل اشتعال باشد اما بر حسب حساسیت و وجود مواد اشتعال زا در نزدیکی این پانل ها، از لایه میانی با خاصیت ضدحریق B1 و A2 نیز میتوان استفاده کرد .
2-2-8- تقسیم بندی از لحاظ نوع پوشش
براساس نوع روکش سطح، پانل ها به سه دسته تقسیم میشوند.
الف) پوشش پلی استر
این پوشش تاحدی مقاوم در مقابل اشعه ماوراء بنفش میباشد. بر حسب میزان درخشش آن، پوشش به دو گروه مات و براق طبقه بندی میشود. ساختار فشرده مولکولها، رنگ سطح را صاف و درخشنده مینماید. توصیه میشود کاربرد این پوشش بر روی بخش آلومینیومی داخلی پانل یا برای دکوراسیون داخلی باشد.
ب) پوشش پلی وینیلیدن فلوراید
پوشش پلی وینیلیدن فلوراید به دو گروه پوشش معمولی و پوشش نانویی تقسیم بندی میگردد.
- پوشش معمولی پلی وینیلیدن فلوراید، قابلیت ضد اسیدی، ضد قلیایی و با دوام در محیط و شرایط آب و هوایی خشن داشته و برای روکش دیوارهای خارجی کاربرد دارد. رنگ رویه این پانل ها بخش عمده نور خورشید را بازتاب داده و در نتیجه انرژی تابشی ورودی به ساختمان را کاهش میدهد .
- پوشش نانویی پلی وینیلیدن فلوراید، به عنوان پوششی روشن محسوب میگردد. شامل موادی با ابعاد نانومتر بوده که پانل را از آلودگی محافظت مینماید. همچنین خاصیت "خود تمیزی" داشته و در نتیجه به راحتی از آب و باران و گرد و غبار و آلودگی پاک میشود.
ج) پوشش فلوئورو اتیلن وینیل اتر
پوشش رویه پلیمر-فلوئور مقاومت مناسبی در برابر شرایط آب و هوایی دارد. در مقایسه با پلی وینیلیدن فلوراید، رنگ های زنده تر و تازه تری ضمن حفظ درخشندگی بالا دارد .
د) پانل مقاوم در برابر آتش
هسته مرکزی این پانل ها از ترکیبات پلی الفینی غیرهالوژنی و پرکننده های معدنی کند کننده سرعت سرایت شعله به سایر نقاط و مواد ضد حریق در اندازه های نانومتری در مرکز کامپوزیت میباشد. در واقع هسته ترموپلاستیکی شامل عنصر ضدآتش و تأخیر اندازی شعله هستند که سبب میشود این ترکیب آتش نگرفته و هنگام آتشسوزی از خود گاز مضری متصاعد نکند. این مواد دارای خاصیت پایداری در برابر شرایط آب و هوائی هستند .
3-2-8- تقسیم بندی از لحاظ نوع مغزه عایق
انواع متنوعی از مواد و فوم های ورق های دارای ضخامت های مختلف را میتوان به عنوان مغزه پانل های کامپوزیتی مورد استفاده قرار داد :
- پشم معدنی
- مغزه های کاغذی لانه زنبوری
- ورق های صلب پلی استایرنی لبه دار
- ورق های صلب پلی استایرنی
- فوم های پلی یورتانی
ورق های پلی استایرنی که توسط حرارت دادن گرانول های پلی استایرنی و ذوب کردن آنها باهم و به همراه مخلوطی از بخار و پرس تولید میشوند، باعث اعمال هزینه کمتری در مواد اولیه در قیاس با فوم های پلی یورتانی میگردد. با این حال ،پلی یورتان عایق بهتری در مقایسه با پلی استایرن است (پلی یورتان با ضخامت 25 میلیمتر خواص عایقی یکسانی با پلی استایرن های با ضخامت 40 میلیمتر دارد) و ساخت آنها نیز ساده تر است .
استفاده از هرگونه مغزه با نوع و ضخامت خاص وابسته به سختی مورد نیاز کل پانل و خواص و کارایی حرارتی و صوتی مورد نیاز میباشد. درحالت کلی در مواد فومی، هرچه چگالی بالاتر باشد، پانل مستحکم تر و سخت تر است و هرچه چگالی و تراکم کمتر باشد، خواص عایقی آن بهتر است.
1-3-2-8- چسبها
به منظور جلوگیری از لایه لایه شدن محافظ ها و حمل کننده ها و یاتاقان ها، براساس فشار و تنش های متحمل شده احتمالی که ممکن است میان لایه ها ایجاد گردد و میزان نیاز به مقاومت حرارتی لازم است از اتصال دهنده و چسب مناسب استفاده شود. برخی از این چسب ها تنش برشی تا 28 مگاپاسکال را تحمل میکنند. سه نوع چسب به طور عمده در تولید پانلهای ساندویچی لایه لایه استفاده میشود:
- چسبهای اتصالات نئوپرنی
- پلی یورتانهای یک و دوجزئی
- اپوکسیهای یک و دوجزئی