راهنمای طراحی دیوارهای حائل : ضابطه شماره 308 | 1-12- معرفی

خاک مسلح روش نسبتا جدیدی است که نخستین بار توسط هنری ویدال، مهندس فرانسوی، در سـال 1963 ابـداع شد. دیوار حائل پران یر نخستین نمونه خاک مسلح بود که در سال 1965 در فرانسه بنـا شـد و پـس از آن در سـال 69-1968 اجرای پروژه بلندمدت دیوارهای حائل بر روی شیب های ناپایدار در جنوب فرانسـه، فرصـت انجـام بررسـی هـای تحقیقاتی و پیشرفت های فنی را فراهم نمود. 

خاک مسلح مجموعه ای از خاکریز (خاک آن معمولا دانه ای است)، عناصر مسلح کننده (بـه صـورت تسـمه، میلگـرد و غیره) و عناصر نما می باشد. در خاک مسلح وجود عناصر مسلح کننده کششی باعث بهبود مقاومت خاک می شود.   

نسبت عرض به ارتفاع در دیوارهای خاک مسلح معمولا بزرگ اسـت و در نتیجـه بـرخلاف دیوارهـای حائـل معمـولی، پدیده تمرکز تنش در پنجه دیوار دیده نمی شود. به همین دلیل برای بسترهای با ظرفیت باربری کم مناسب هستند . 

همچنین درصد زیادی از حجم دیوار خاک مسلح را خاک تشکیل می دهد (اگر از حجم عناصـر نمـا صـرف نظـر شـود، مقدار آن به بیش از 99% می رسد)، در نتیجه سازه ای بسیار انعطاف پذیر است. بنابراین قابلیت شکل پـذیری و مقاومـت در برابر نشست های نامساوی در این دیوارها نسبتا زیاد است.

با استفاده از عناصر مسلح کننده که در داخل خاک قرار گرفته اند و ابتدای آن هـا بـه عناصـر نمـا متصـل شـده اسـت، عناصر نما و در نتیجه خاکریز مهار می شود. در این روش خاکریز از یکسو روی عناصر نما فشار جـانبی اعمـال کـرده و از دیگر سو، اندرکنش آن با تسمه ها باعث مهار خاک می شود.