مبحث بیست و سوم مقررات ملی ساختمان : الزامات ترافیکی ساختمان (1401) | ٢٣-٣-٢ الزامات مديريت ترافيک حين ساخت

٢٣-٣-٢-١ مسير دسترسى به كارگاه

✔ با توجه به استاندارد طبقەبندی راه های شهری (آییننامه طراحی راههای شهرى مصوب ١٣٩٩ شوراى عالى معمارى و شهرسازى)، معابر با رده عملكردى آزادراه وتندراه، مجاز به دسترسى مستقيم به كاركاههاى حين ساخت بناهاى شهرى نيستند.

✔ دسترسی از معابر با ردە عملكردی آزادراه و تندراه تنها بر مبناى آيين نامه طرح هندسى راه هاى ايران (نشريه 415) واز طريق احداث خطوط افزايش و كاهش سرعت و با رعايت ملاحظات ايمنى همه كاربران معبر امكان پذير مى باشد. در طراحى اين نوع دسترسى ها ضرورى است ورودى وخروجى به كاربرى مجزا و با فاصله استاندارد توسط مهندس ذيصلاح طراحى شده و ضوابط مرتبط از جمله فواصل ديد، شيب طولى، شيب عرضى، طول مناسب و ايمن خطوط افزايش و كاهش سرعت به صورت استاندارد لحاظ گردد.

✔ دسترسى از معابر با رده عملكردى پايين شامل معابر شريانى، جمع كننده و محلى ها به كارگاه هاى ساختمانى با مجوز مراجع ذيصلاح و تامين الزامات مربوطه مجاز مى باشد. دسترسى به معابر شريانى تنها از طريق كندروها امكان پذير مى باشد.

✔ مهندس ترافيك موظف است بر مبناى رده عملكردى معبر مورد نظر وشرايط ويژه كارگاه ساختمانی، مکان دسترسی به كارگاه را تعيين نمايد.

✔ با توجه به تفاوت زياد بين ابعاد وسايل نقليه، لازم است تا چند وسيله نقليه نماينده، كه ابعاد آنها نشان دهنده تأثير گذارترين كروه استفاده كننده از معبر در هر مورد است، انتخاب شود. اين وسايل نقليه را خودروهاى طرح مى نامند. علت استفاده از چند خودروى طرح اين است که در بعضی موارد مثل فاصله دید، خودروهای کوچکتر و در موارد دیگر مانند شعاع قوس افقى، خودروهاى بزرگتر، مؤثرترین وسیلەنقلیە میباشند. برای تعيین بعضى از اجزاى هندسى معبر، لازم است به طور دقیق به مشخصات فیزیكی وسایل نقليه، توجه شود. پنج نوع خودروى طرح عبار تند از: سبک (سواری)، اتوبوس نوع اول، اتوبوس نوع دوم، كامیون نوع اول و كاميون نوع دوم.

✔ شعاع های گردش حداقل براى وسايل نقليه طرح گروه كامیون نوع اول و دوم در جدول ٢٣-٣-٢ ارائه شده است كه براى سرعت هاى تا ١٥ كيلومتر در ساعت (سرعت طرح حداقل مسير گردشى) قابل استفاده است.

✔ در بیشتر معابر که محل عبور کامیون است، به ویژه در محل هایی كه گردش ها با استفاده از جریانبندی به کمک جزيره ها و جدول انجام می شود، بايد يكى از كاميون هاى طرح، مبناى طرح قرار داده شود. حتى در معابرى كه كاميون به ندرت از آن ها عبور مى كند، عرض روسازى باید به اندازه ای در نظر گرفته شود که خودروی مذکور بتواند از آن عبور كند. اگرچه طرح معبر بر مبناى وسيله نقليه اى انجام مى شود كه استفاده كننده اصلى معبر است، اما معبر بايد هميشه برای بزرگترین خودرویی که ممکن است از معبر عبور كند، کنترل شود تا خودروى مذكور، هرچند با تجاوز به شانه يا خطوط عبور مجاور، ولى ايمن و بدون خطر، قادر به عبور باشد. در شكل هاى ٢٣-٣-٢ و ٢٣-٣-٣ حداقل ابعاد موردنياز براى كردش كاميون نوع اول و دوم نمايش داده شده است. همان طور كه در شكل ٢٣-٣-٢ مشخص است براى كردش ١٨٠ درجه اى کامیون نوع اول با مشخصات ذکر شده، نیاز به دوربرگردانی با حداقل شعاع گردش داخلى 5/18 متر و حداقل شعاع گردش خارجى 13/72 متر مى باشد. ضمن اينكه كاميون نوع دوم براى چنین گردشی نیاز به دوربر گردانی با حداقل شعاع گردش خارجى مشابه ولى با حداقل شعاع گردش داخلى 2/4 متر دارد.

✔ در صورتی که کار گاه ساختمانی امکان اتصال بە ٢ معبر با ردە عملكردى و شرايط ترافيكى متفاوت را داشته باشد(مثلا در ميادين وتقاطعات)، توصيه مى شود حتى الامكان مسير دسترسى به کارگاه از معبر با ردہ عملکردی پایینتر تامین گردد مگر اینكه با تاييد مهندس ذيصلاح، شرايط موجود از قبيل سطح سرويس، ملاحظات ايمنى وساير شرايط تاثير گذار، دسترسى از معبر بارده عملكردى بالاتر را ايجاب نمايد.

✔ در انتقال وسايل نقليه سنگين و ماشين آلات ساختمانى به كارگاه ها، سرعت مجاز معبر مورد استفاده، مد نظر قرار گرفته وماشين آلات و وسايل نقليه سنگين از قوانين مربوطه پيروى نموده و تمهيدات لازم جهت تامين ايمنى صورت گيرد. در صورت تاييد مهندس ذيصلاح، اقدامات ايمنى مانند اسكورت كردن با استفاده از وسايل نقليه، استفاده از تابلوها و علائم اخطارى و چراغ های چشمک زن و گردان بايد توسط مجرى تامين گردد.

✔ محل ورود به داخل کارگاه توسط مهندس ذيصلاح و بر مبناى موقعيت و مشخصات كارگاه و براساس الزامات ذیل، تعیین میشود و جهت تایید به مراجع دیصلاح ارائه می گردد. در انتخاب محل مسير دسترسى رعايت ضوابط زير الزامى است.

الف - مهندس ترافيك در تعيين محل مسير دسترسى، بايد ضوابط سازمان هاى ذيربط در زمينه تداخل با تابلوها، علائم راهنمايى، درخت ها، تجهيزات و خطوط تاسيسات شهرى را رعايت كند.

ب - تا حد ممكن سعى شود مسير دسترسى در پیچ ها و شيب هاى تند قرار نگيرد.

پ - انتخاب محل مسیر دسترسی باید به گونه ای باشد که برای رانندگانی که در معابر حركت میكنند، حداكثر فاصله ديد فراهم گردد. فاصله دید رانندگانی که از کار گاه خارج می شوند باید نسبت به سوارەرو و پيادەرو كافى باشد. به اين منظور باید مثلث های دید سواره و پیاده تعیین شده در شکل زیر تامین گردد. به این ترتیب كه در ارتفاع 0/6 تا ١ متری سطح سواره رو بدون مانعى براى ديد باشد. تيرهاى چراغ برق و جراغ راهنما، تنه درخت، پایه تابلوها و مانند آن مانع ديد محسوب نمى باشند. شكل زير نشان دهنده فاصله ديد مورد نیاز برای رانندگانی که از کارگاه خارج میشوند. در شكل ٢٣-٣-۴ مقدار Y بايد مطابق جدول ٢٣-٣-٣ تعيين شود.

الف - در معابر شریانى در نظر گرفتن بيش از يك مسير دسترسى براى يك قطعه زمين مجاز نیست مگر آنكه عرض بر زمين از ٥٠ متر بيشتر بوده وبراى عملكرد كاربرى مورد نظر بیش از یک مسير دسترسی ضروری باشد. همچنین به زمینه ای دوبر می توان اجازه احداث دو مسیر دسترسی (یا ورودی و خروجی در ٢ نقطه متفاوت) داد، به شرط آنکه با توجه به وسعت كارگاه و محدوديت هاى جانمايى مصالح وتجهيزات، وجود يك دسترسى براى عملكرد كاربرى مورد نظر، كفايت ننمايد در موارد ذكر شده، تامين بيش از يك مسير دسترسى وجانمايى محل آنها بر مبناى طرح كنترل ترافيک بوده ونيازمند تاييد مهندس ذيصلاح ومراجع ذيصلاح مى باشد.

ب - در دسترسی به معابر شریانی جز در موارد اجتناب ناپذيرى كه توسط مهندس ذيصلاح تایید و مجوز آن از نهادهاى ذيربط صادر شده، بايد گردش به چب ممنوع گردد و مسير دسترسی به گونه ای طرح گردد کە چنین گردشی عملا امکان پذير نباشد.

پ - در نظر گرفتن مسير دسترسى از درون ميدان ممنوع است مگر در ميدان هاى واقع در معابر محلى و با حجم ترافيك كم و با تاييد مهندس ديصلاح و مجوز مراجع ذيصلاح.

ت - در صورت جانمایی مسیر دسترسی از خیابان های محلی، با توجه به اینكه گذر عابر پياده از عرض خيابان مجاز است بايد تمهيدات ايمنى وكنترل ترافيكى و علائم وخط كشى مناسب به منظور افزایش ایمنی و كاهش خطر تصادفات به دقت انجام گيرد. در زمان ورود و خروج وسایل نقلیه از کارگاه استفادہ از پرچمدارها توصیە می گردد.

✔ عرض مسير دسترسى براساس مشخصات فيزيكى خودروى طرح و نمودار گردش نماى خودروى طرح و با تاييد مهندس ترافيك از 2/5 تا 6 متر نظر گرفته مى شود. ضرورى است عرض هاى در نظر گرفته شده، امكان حركت ايمن و آسان را براى وسيله نقليه طرح كارگاه فراهم سازد. در تعیین عرض مسیر دسترسی كارگاەھایى كه داراى انبار مواد قابل اشتعال هستند و به طور کل کارگاه هایی كه خطر بروز آتش سوزى در آنها وجود داشته باشد، ضرورى است الزامات دسترسی و حرکت خودرو آتشنشانی به درون گارگاه ساختمانی لحاظ گردد.

✔ در صورت نياز به تعيين مسير انحرافى توسط مهندس ترافيك براى حركت خودروى امدادی، بايد روسازى معبر در نظر گرفته شده داراى مقاومت حداقل ٢۶ تن باشد تا امكان عبور خودروی آتش نشانى فراهم شود.

✔ زاویە مسیر دسترسی برای ورود و خروج، بايد نزديك به ٩٠ درجه باشد. در شرايطى كه تامین این زاویه ممکن نباشد، با تایید نظر مهندس ترافیک میتوان این زاویه را برای گروه ساختمانی یک تا حداكثر ٧٠ درجه نيز كاهش داد. در صورتی که مسیر دسترسی ورودی و خروجى جدا باشد، زاويه مسير دسترسى را مى توان 45 درجه در نظر گرفت. اما مقادير كمتر از این مقدار ممنوع مى باشد.

✔ شعاع گوشه هاى دهانه مسير دسترسى براى كارگاهها بين 4/5 متر و 8/5 متر در نظر گرفته شود. در تعیین مقدار مورد نظر، از نمودار گردش نمای ارائە شدە در شكل هاى ٢٣-٣-٢ و ٢٣-٣-٣ استفاده می شود. به طور کلی در تعیین شعاع گوشه ها، عرض و زاويه مسير دسترسى، در نظرگيرى وسيله نقليه طرح كارگاه، و نمودار گردش نماى آن ضرورى مى باشد (شكل هاى ٢٣-٣-٢ و٢٣-٣-٣ و جدول ٢٣-٣-٢).

✔ حداكثر مطلوب شيب طولى براى مسير دسترسى ٩ درصد و مطابق بند ١٢-٧-٥-١ مبحث دوازدهم 11/5 درصد تعیین میگردد. براى مناطق سردسير با يخبندان و زمستان هاى طولانی، بايد ٢ درصد از مقادير حداكثر مطلق ذكر شده كسر گردد.

✔ اجرای نیمرخ طولی مسیر دسترسی نباید مقطع عرضی خیابان، پیاده رو و دوچرخه رو را تغییر دهد. اما در برخی از موارد تغيیر در مقطع عرضی و طولى پياده رو و مسير دوچرخه اجتناب ناپذیر میباشد. در این موارد ضروری است مهندس ذیصلاح در طرح کنترل ترافیک ارائه شده براى كارگاه تمهيدات لازم را جهت حركت ايمن و آسان دوچرخه سواران و پياده ها (شامل معلولين داراى ويلچر) لحاظ نمايند.

✔ به این منظور مسیری كه برای عبور پياده ها و دوچرخه سواران در نظر گرفته مى شود بايد با تغيير تدريجى و ملايم در شيب هاى طولى و عرضى ورعايت الزامات مربوط به عبور معلولين دارای ويلچير، امكان تردد ايمن و راحت براى اين دسته از كاربران را فراهم نمايند. پيشنهاد می گردد در این موارد از شيبراه مخصوص عابرين پياده بر مبناى استانداردهاى موجود در اين زمينه استفاده گردد.

✔ ضرورى است مهندس ذيصلاح، طرح مديريت ترافيك حين ساخت ساختمان رابه منظور مدیریت، ایمنی و تسهیل جریان ترافيک معابر حوزه نفوذ، به كارفرما ارائه كند. طرح مذكور بايد در بر دارنده همه اجزای مرتبط با كاربران معبر شامل وسایل نقليه عبوری، وسايل نقليه كارگاهى، دوچرخەسواران، عابرين پياده و عوامل كارگاهى با در نظر گرفتن الزامات مربوط به معلولين باشد. كارفرما مىبايست نسبت به اخذ مجوز طرح مديريت ترافيك حين ساخت از مراجع ذيصلاح اقدام نمايد.

✔ علاوہ بر الزامات تاکید شدہ در این مقررات، تمھیداتی که مهندس ذیصلاح در هر پروژه، با توجه به ماهیت خاص آن پروژه و شرايط محیطی آن پروژه در نظر مى گيرد، پس از تاييد مراجع ذيصلاح ضرورى و لازم الاجرا خواهد بود. ارزيابى از شرايط، مستلزم بررسى حجم ترافيك، سرعت، آشنايى وسايل نقليه با معابر بلافصل و فاصله ديد مى باشد.

٢٣-٣-٢-٢ دسترسى عابرين پياده

✔ در صورتى كه عمليات عمرانى كارگاه، مسير عبور عابران پياده را به لحاظ ايمنى يا دسترسی تحت تاثیر قرار دهد، ضروری است ملاحظات ويژه اى براى گذر عابران پیاده در نظر گرفته و اجرا شود. تمهیدات در نظر گرفته شده باید به گونه اى باشند كه بهترين شرايط را براى حفظ دسترسى، ايمنى وراحتى عابران پياده فراهم نمايند.

✔ ضرورى است مسير در نظر گرفته شده براى عابرين پياده از محدوده بلافصل و همچنين از سواره رو به نحو مناسبی جداسازی شده باشد. در صورتى كه كارگاه ساختمانى، مسير عابرين پیاده را تحت تاثیر قرار دهد اما به محدودە فیزیکی آن تجاوز ننماید (خطرهای ناشى از پرتاب شدن مصالح، وسايل و تجهيزات ساختمانی) مى توان از وسايل و سازه هاى حفاظتى براى ایمن سازى مسير حركتى عابرين و دوچرخه سواران استفاده نمود. به منظور آگاهى از نحوه جداسازی محدوده بلافصل و پیاده روها و همچنین علائم و تابلوهاى ايمنى مورد نياز، به ترتيب به مباحث دوازدهم و بيستم مقررات ملى ساختمان مراجعه شود.

✔ تامين روشنايى مسير بر مبناى الزامات توصيه شده در نشريه ١٩٥ سازمان مديريت و برنامه ريزى كشور تحت عنوان " مشخصات فنى عمومى واجرايى روشنايى راه هاى شهرى "، ضروری است. علاوه بر آن الزاماتى نيز در زمينه تجهيزات روشنایى در اين بخش اضافه شده است كه رعايت آن الزامى است.

✔ در صورتی كه كارگاه ساختمانى بخشى از مسير عابر پیاده را اشغال نمايد، ضرورى است پس از جدا سازی توصيه شده مطابق پیوست ٢٣-۵ الزامات مربوط به حداقل عرض ارائه شده براى مسير مورد نظر رعايت گردد ودر صورت عدم تامين حداقل عرض، ضرورى است با تاييد مهندس ذيصلاح به تعريض مسير يا تامين مسير موقت اقدام گردد.

✔ بايد مطابق بندهاى ١٢-٥-4 -٢ و١٢-٧-٥-٢ مبحث دوازدهم باشد. در مواردى كه تامین مسير موقت با عرض مذكور موجب محدوديت در سواره رو گردد و يا ملاحظات ايمنى ايجاب كند، حداقل مطلق عرض مسير موقت رابا تاييد مهندس ذيصلاح 1/20 متر برای معابر محلى، 1/5 متر براى جمع و پخش كننده و ٣ متر براى معابر شريانى بايد در نظر گرفت. عرض هاى كمتر از اين مقدار با توجه به ملاحظات حركت معلولين داراى ويلچير مجاز نمى باشد.

✔ روسازى مسير موقت بايد از مصالح مقاوم و غير لغزنده ساخته شود. حداكثر شيب عرضى مسير موقت به منظور تخليه و زهكشى آبهاى سطحى ٢ درصد لحاظ كردد.

✔ حداكثر شيب طولى مسير موقت با در نظرگیرى ملاحظات مربوط به معلولين داراى ويلچير ٥ درصد مى باشد. در صورتى كه طول مسير شيبدار كمتر از ٢٠٠ متر باشد، شيب حداكثر ٧ درصد مجاز مى باشد. در صورت صلاحديد مهندس ترافيك، دستگيره جهت كمك به حرکت معلولین در مسیر شیبدار تعبیه گردد.

✔ در تغییر تراز بیش از 2/5 سانتیمتر (در محلهایی نظیر انتقال به سوارەرو در محل گذرگاه عرضى وهمچنين در ابتدا و انتهاى مسيرهاى موقت عابر پياده)، براى رعايت حال معلولين داراى ويلچير، الزامى است شيبراه ويژه معلولين تعبيه گردد.

✔ حداقل عرض آزاد شيبراه نبايد از 1/25 متر (حداقل عرض لازم براى حركت راحت صندلى چرخدار) كمتر باشد. حداكثر شيب در شيبراه، در جهت حركت طولى 12/5 درصد با طول 0/6 متر و در كنارەهاى آن حداكثر ٨ درصد با طول حداكثر تا ٢ متر مى باشد. پيوست شماره ٢٣-٣ نشان دهنده استاندارد طراحى براى شيبراه ويژه معلولين مى باشد.

✔ در صورتى كه امكان تامين مسير موقت پياده در مجاورت مسير اصلى امكان پذير نباشد، ضروری است با نصب تابلوهای اطلاع رسانی، پیش از محدوده انسداد و در نزديكترين گذرگاه عرضی، عابرین پیاده را به سوی دیگر خیابان جهت استفاده از پیاده روی سمت دیگر هدايت نمود. با نظر مهندس ذيصلاح، به منظور تامين ايمنى تردد عرضى عابرين پياده مى توان از پرچمدار استفاده نمود.

✔ در صورتی كه بنا به نظر مهندس ديصلاح، نياز به استفاده از بل در مسير موقت باشد، ضروری است طراحى و اجراى پل توسط مهندس ذيصلاح انجام گيرد. سازه بل مذكور مى بايست به صورت ايمن، مقاوم، فاقد لرزش، داراى كفى مناسب و مقاوم در برابر سر خوردن، بدون ترک خوردگى و سوراخ طراحى و اجرا كردد. حداقل عرض پل بايد 1/5 متر باشد.

✔ ضرورى است گذرگاه هاى عرضى موجود كه عمدتاً مورد استفاده دانش آموزان قرار می گیرد، تا حد ممكن در همه زمانها حفظ كردد. در صورتى كه وجود كاركاه موجب انسداد گذرگاه هاى عرضى مذكور شود، بايد گذرگاه عرضى موقت با توجه به ملاحظات ايمنى و فاصله طراحی گردد.

٢٣-٣-٢-٣ دسترسى دوچرخەسواران

✔ در صورتی كه كارگاه ساختمانى خط دوچرخه موجود در پياده رو يا معبر را اشغال نمايد، ضرورى است مسير موقتى براى مسير مسدود شده در نظر گرفته شود. مسير موقت بايد كاملا ایمن و دسترسى پذير باشد و به طور كامل از محدوده كارگاه به صورت فيزيكى جدا شده و عارى از هر گونه مانعى باشد. مسير موقت نيز نبايد مسيرى غير ايمن يا در معرض نخاله هاى ساختمانى باشد و با جريان ترافيك انحرافى تداخل داشته باشد در صورت انسداد مسير ويژه دوچرخه و انحراف آن به مسير موقت، ضرورى است به منظور انتقال ايمن، از تجهيزات كنترل ترافيك مناسب به گونه ای استفاده گردد که تجهیزات مذكور مانع حركت دوچرخه در مسير موقت نشود.

✔ حداقل عرض مسير موقت براى دوچرخه بايد 1/2 متر و حداقل مطلوب 1/5 متر باشد. در صورت وجود نرده، چراغ، جدول و ... در حاشيه مسير، با نظر مهندس ذيصلاح اين حداقل عرض تا 1/5 متر افزايش مى يابد.

✔ به منظور دفع آب هاى سطحى و زهكشى، مسير موقت دوچرخه بايد داراى شيب عرضى حداكثر ٢ درصد باشد. مسير موقت نبايد داراى شيب طولى زياد باشد، حداكثر شيب طولى براى مسيرهاى موقت دوچرخه ٥ درصد توصيه مى شود.

٢٣-٣-٢-4 انحراف ترافيک

✔ تجاوز محدوده كارگاه به حريم سواره رو مجاز نيست، در صورت اخذ مجوز از مراجع ذیصلاح ضروری است مهندس ذیصلاح، طرح های كنترل ترافيک را بر مبناى شرايط پروژه، رده عملكردی معبر، فاصله دید، حجم ترافیک عبوری، کاربری های موجود و شبكه معابر محدوده بلافصل كارگاه تهیه نموده و در اختيار كارفرما قرار دهد تا پس از تاييد و اطلاع مراجع ذيصلاح نسبت به اجراى طرح اقدام گردد.

✔ مسير موقت و يا مسير انحرافى پيشنهادى حتى الامكان از نظر مشخصات فنى از قبيل شيب هاى طولى و عرضى، عرض معبر، فاصله ديد و ميزان نور و ... داراى مشخصات معبر اوليه باشد.

٢٣-٣-٢-5 دسترسى وسايل نقليه امدادى

✔ حفظ دسترسى براى وسايل نقليه امدادى وشيرهاى آتش نشانى در امتداد خيابان هاى مسدود شده الزامى است. از ميان وسايل نقليه امدادى، خودرو آتش نشانى به عنوان خودرو طرح در نظر گرفته میشود و الزامات دسترسى وسايل نقليه امدادى بر مبناى آن صورت مى پذيرد.

✔ پیش از شروع عملیات ساختمانى، مجرى موظف است مراجع امدادرسانى محدوده مورد نظر (اورژانس وآتش نشانى) را در مورد طرح كنترل ترافيك و شروع انجام عمليات ساختمانى مطلع سازد.

✔ در صورتی كه طرح مديريت ترافيك حين ساخت مستلزم باريك شدن خطوط عبورى در يک جهت گردد، ضرورى است حداقل عرض عبور سواره رو در يك جهت 3/5 متر براى مسير مستقيم باشد تا امكان عبور خودرو آتش نشانى فراهم گردد. در شرايط خاص و با وجود محدودیت ها در تامين اين عرض، در صورت تاييد مهندس ترافيك، حداقل مطلق عرض مى تواند ٣ متر باشد. حداقل عرض مورد نياز در يک جهت عبورى براى معابرى كه در قوس واقع شده اند 4/5 متر مى باشد.

✔ مهندس ذيصلاح مكلف است نسبت به تامين حداقل عرض عبورى مورد نياز بر مبناى ملاحظات دسترسى وسايل نقليه امدادى، اقدامات لازم را انجام و طرح هاى مناسب را ارائه نمايد.

٢٣-٣-٢-6 جانمايى مصالح وتجهيزات

✔ در صورتی کە محدودە عملیات کار گاهی، به فضاى فيزيكى معبر اعم از پياده رو يا سواره رو تعدى نمايد، رعايت الزامات اين بخش ضرورى است. در اين رابطه اجزاى محوطه كارى (مطابق شكل (٢٣-١-١) در بخش تعاریف) به چهار ناحيه شامل هشدار اوليه، گذار، حاشيه اطمينان و ناحيه كار تقسيم مى شوند.

ناحيه هشدار اوليه

بخشى از مسير است كه با نصب علايم عمودى (علایم پیش آگاهی، چراغ چشمک زن و یا مجموعه اى از علايم و چراغ ها)، كاربران معبر را (اعم از وسايل نقليه و عابرين پياده) از وجود محدوده عملیاتی پیشرو آگاه مى سازد. فاصلۀ بين محل نصب اولين تابلوى بيش آگاهى تا ابتداى ناحيه گذار، ناحيه هشدار اوليه ناميده مى شود (مطابق شكل ٢٣-١-١ در بخش تعاريف). براى تعيين طول ناحية هشدار اوليه و فاصلۀ تابلوها از يكديگر در اين ناحيه بايد از جدول ٢٣-٣-4 استفاده شود:

تابلوى شماره ١، تابلويى انتظامى است كه رانندگان را به رعايت قوانين سمت عبور در محدوده کارگاهی موظف میکند. تابلوی ٢ از نوع اخطاری میباشد كە رانندگان را از وجود خطرى در پيش رو آگاه میکند. تابلوی ٣ نیز که اولین تابلویی است كه به رویت رانندگان مى رسد، بايد تابلوى اخطارى «كارگران مشغول كارند» باشد. در كنار تابلوى شماره ٣، نصب تابلوى انتظامى «حداكثر سرعت مجاز» با تایید مهندس ذیصلاح ارائه می شود. مشخصات مربوط به تابلوها و علايم ايمنى ترافيک در استاندارد ملى شماره 14815، ارائه شده است.

ناحيه گذار

ناحيه ای است كه در آن، تغيير مسير وسايل نقليه به طور ايمن آغاز مى شود (مطابق شكل ٢٣-١-١).

در این ناحیه، لچكى ايمنى با استفاده از تجهيزات جداسازى جريان ترافيك ايجاد مى شود. اين تجهیزات شامل مخروط ها، بشکه ها و استوانه های ایمنی میباشند. طول ناحیۀ گذار با توجه به حداكثر سرعت مجاز حركت وعرض مسدود شده معبر، متغير است ومقدار آن به همراه تعداد مخروطه اى ايمنى مورد نياز بايد از جدول ٢٣-٣-٥ استخراج شود.

در معابر شریانی و تندراه ها و آزادراه ها، استفاده از مخروط های ایمنى در ناحيه گذار كافى نيست و میبايست از بشكه هاى ايمنى به منظور جداسازى جريان ترافيك استفاده شود. همچنين متناسب با شرایط، ناحیۀ گذار میتواند با نظر مھندس ترافیک مجھز بە چراغ چشمك زن و تابلوى هدايت ترافيك شود.

ناحيه حاشيه اطمينان (S)

مسافتى قبل و بعد از محدوده كارگاه است كه توصيه مى شود به منظور ايمنى و سهولت كار درنظر گرفته شود (مطابق شكل ٢٣-١-١). هيچ گونه فعاليت عمرانى در اين محدوده نبايد انجام گيرد. اين ناحیه می تواند در راستاى معبر (طولى) و يا عمود بر آن (عرضى) باشد كه طول آن مطابق جدول شماره ٢٣-٣-۶ و عرض آن برحسب نوع پروژه توسط مهندس دیصلاح تعيین میشود.

در جدول ٢٣-٣-٧ اقدامات ترافيكى لازم در حين ساخت به طور خلاصه ارائه شده است. همچنين نمونه هایی از طرح هاى همسان ايمن سازى محوطه كارگاهى در حالت هاى مختلف، در پيوست شماره ٢٣-4 نمايش داده شده است.