مبحث دوازدهم مقررات ملی ساختمان : ایمنی بهداشت کار و محیط زیست در حین اجرا (1403) | ۱-۴-۱۲ کلیات

۱-۱-۴-۱۲ تجهیزات حفاظت فردی وسایلی از قبیل کلاه ایمنی ماسک تنفسی، گوشی حفاظتی  و پایوش است که برای حذف تماس مستقیم افراد با عوامل زیان آور یا مخاطره آمیز در محل کار  استفاده می شود. 

۲-۱-۴-۱۲ کارگران و سایر کسانی که در کارگاه ساختمانی کار و فعالیت می کنند یا به هر دلیل  وارد کارگاه ساختمانی میشوند باید متناسب با نوع عوامل زبان اور محل کار از این وسائل  استفاده کنند. کارفرمایان کارگران در کارگاه ساختمانی موظفند این وسایل را تهیه کنند و در  اختیار افراد مذکور قرار دهند. همچنین استفاده از آنها و رعایت الزامات ایمنی بهداشت کار و  حفظ محیط زیست و نیز نشانه های ایمنی (علائم ایمنی) الزام کننده را طبق مفاد مبحث بیستم  مقررات ملی ساختمان (علائم و تابلوها) به این اشخاص آموزش داده و بر استفاده از آنها نظارت  نمایند. 

۳-۱-۴-۱۲ تجهیزات حفاظت فردی از نظر کیفیت مواد مورد استفاده و مشخصات فنی ساخت،  باید مطابق با آخرین استانداردهای ملی ایران باشد در صورت نبودن استاندارد ملی ایران باید با  سایر استانداردهای معتبر بین المللی که حسب مورد توسط وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی یا  وزارت بهداشت درمان و آموزش پزشکی پذیرفته می شود، انطباق داشته باشد. 

۴-۱-۴-۱۲ کلیه تجهیزات حفاظت فردی باید به طور مستمر توسط اشخاص دارای صلاحیت  بازرسی و کنترل و در صورت لزوم تعمیر یا تعویض شود و همواره برای تأمین حفاظت کارگران آماده  باشد. 

۵-۱-۴-۱۲ تجهیزات حفاظت فردی که قبلاً استفاده نشده است باید قبل از اینکه در اختیار  کارگر قرار گیرد توسط اشخاص دارای صلاحیت بررسی و کنترل شود استفاده از این وسائل فقط  با تائید قبلی شخص دارای صلاحیت مجاز است. 

۶-۱-۴-۱۲ در تهیه و استفاده از تجهیزات حفاظت فردی باید ضوابط مندرج در آیین نامه های  حفاظتی کارگاه های ساختمانی، وسایل حفاظت فردی و ایمنی کار در ارتفاع مصوب  شورای عالی حفاظت فنی رعایت شود.