مبحث دوازدهم مقررات ملی ساختمان : ایمنی بهداشت کار و محیط زیست در حین اجرا (1403) | ۳-۴-۱۲ پیکربند حمایل بند کامل بدن و طناب مهار

 ۱-۳-۴-۱۲ برای هر نوع کار در ارتفاع از قبیل جوشکاری یا کابل کشی که امکان تعبیه سازه  حفاظتی برای جلوگیری از سقوط کارگر وجود نداشته باشد باید تجهیزات حفاظت فردی کار در  ارتفاع از قبیل پیکربند، طناب مهار (طناب تکیه گاهی) و سایر وسایل متوقف کننده از نوع استاندارد  تهیه و به کارگران تحویل داده شود. 

۲-۳-۴-۱۲ قبل از هر بار استفاده از تجهیزات حفاظت فردی کار در ارتفاع کلیه قسمت ها و  اجزاء آنها باید از نظر نداشتن خوردگی ،بارگی بریدگی یا هر گونه عیب و نقص دیگر توسط  شخص دارای صلاحیت بازدید و کنترل شود. 

۳-۳-۴-۱۲ کارگرانی که در عمق چاه کار می کنند باید مجهز به پیکربند و طناب نجات باشند.  انتهای آزاد طناب نجات باید در نقطه ثابتی در بالای چاه محکم شود تا به محض احساس خطر  امکان بالا کشیدن و نجات کارگر وجود داشته باشد. 

۴-۳-۴-۱۲ سامانه های فردی توقف سقوط باید با مفاد استاندارد ملی ایران به شماره ۱۰۳۰۲ و  تجهیزات حفاظت فردی در برابر سقوط از ارتفاع و پیکربند تمام بدن با مفاد استاندارد ملی ایران  به شماره ۲۰۴۶۷ و پیکربند نشیمن با مفاد استاندارد ملی ایران به شماره ۲۰۴۶۶ منطبق باشد.