چنانچه یک ساختمان برای دو یا بیش از دو کاربری استفاده شود کـه در یـک گـروه تصـرف قـرار نمی گیرند، ساختمان یا بخش مورد نظر از آن باید مطابق بـا ضـوابط مـذکور در بنـد ٣-٢-٤-١ یـا ٣-٢-٤-٢ یا ترکیبی از آنها طراحی شود.
تبصره ها:
١. تصرف هایی که مطابق با ضوابط بخش ٣-٤-٧ جداسازی شده باشند و
٢. فضاهای فرعی حادثه خیز که باید مطابق بـا جـدول ٣-٢-٣ از سـایر فضـاها جداسـازی شـوند، مشمول این بند نیستند.
٣-٢-٤-١ کاربریهای جداسازی نشده
در این روش، برای تعیین حداقل نوع ساختار قابل قبول برای ساختمان، ابتدا هر بخش از ساختمان باید به طور جداگانه بر اساس کاربری آن دسته بندی شود. سپس، نوع ساختار لازم بـرای سـاختمان با توجه به نوع تصرف ها و اندازه های مورد نظر و محدودیت های ارتفاع و مساحت که در فصـل ٣-٤ داده شده است، مشخص شود. به این ترتیب که در هر بار فرض شود کـه کـل سـاختمان بـه طـور کامل مربوط به یکی از تصرف های مورد نظر است. سـپس بایـد سـخت تـرین ضـوابط از نظـر نـوع ساختار، که برای این تصرف ها به دست آمده است، برای کـل سـاختمان مـلاك قـرار گیـرد. سـایر ضوابط برای هر فضا به طور جداگانه و بر اساس نـوع تصـرف آن تعیـین شـود. بـه جداسـازی بـین تصرف های مختلف (جدول ٣-٢-٤-٢) نیاز نیست، اما جداسازی هایی که در بخش هـای دیگـر ایـن مبحث خواسته شده است، باید انجام شود (مانند دوربندی شفتهـا یـا دیوارهـای کریـدورها طبـق مقررات فصل های ٣-٦ و ٣-٨). همچنین، محدودکننده ترین الزامات فصـل هـای ٣-٥ و ٣-١٠ نیـز باید برای کل ساختمان (برای تمام تصرف های موجود در ساختمان) اعمال شـود. بـه عنـوان مثـال چنانچه یک طبقه از ساختمانی دارای رستوران و سالن پذیرایی (تصرف تـ٢) بوده و طبقـات دیگـر آن اختصاص به تصرف اداری داشته باشد، و اگر طبق الزامـات فصـل ٣-٥، سـاختمان هـای تصـرف تجمعی گروه (ت ـ٢) باید به سیستم کشف و اعلام حریق خودکار مجهز باشند، کل ساختمان (و از جمله قسمتهای اداری) باید به سیستم کشف و اعلام حریق خودکار مجهز شود.
٣-٢-٤-٢ کاربریهای جداسازی شده
در این روش، هر قسمت از ساختمان باید بر اساس تصرف آن به صورت جداگانه دسته بندی شده و به طور کامل با دیوارها و اجزای افقی مانع آتش، با مقاومت خواسـته شـده در جـدول ٣-٢-٤-٢ از سایر قسمتها جدا شود. هر منطقه حریق باید با ضوابط مربوط به تصرف خود مطابقت داشته باشد.
هر منطقه حریق باید به تناسب با نوع تصرف و نوع ساختار خود بـا محـدودیت هـای ارتفـاعی داده شده در فصل ٣-٤ مطابقت داده شود. به عنوان مثال چنانچه بالاترین طبقهای که تصـرف اداری در آن وجود دارد، طبقه چهارم باشد، برای مطابقت محدودیت ارتفاعی این تصرف، به ساختارهایی نیاز داریم که ٤ طبقه برای تصرف اداری را مجاز بداند. همچنین در هر طبقه باید مساحت ساختمان به گونه ای باشد که مجموع نسبت های مساحت کف تصرف ها تقسیم بر مساحت مجاز آنها بیش از یک نشود. با کنترل این دو موضوع (اول: محدودیت ارتفاع برای هر تصرف و دوم: کوچکتر از یک بـودن مجموع نسبتهای مساحت کف به مساحت مجاز برای تصرف ها درهر طبقه)، حداقل نوع قابل قبول ساختار برای کل ساختمان تعیین می شود. توجه شود که یک ساختمان نمی تواند مطابق با الزامـات فصل ٣-٣ دارای چند ساختار باشد نهایتاً و بر اساس ارزیـابی ذکـر شـده در فـوق، کـل سـاختمان مطابق با فصل ٣-٣ دارای یک نوع ساختار خواهد بود (که بـالاترین مقاومـت الزامـی مـورد نیـاز را نتیجه میدهد).
تبصره:در همه ساختمان ها، غیر از تصرف (د ـ٢)، در صورتی کـه سـاختمان بـه طـور کامـل بـه شبکه بارنده خودکار تأیید شده مجهز باشد، می توان مقاومت در برابر آتش تعیین شـده در جـدول ٣-٢-٤-٢ را به میزان یک ساعت کاهش داد، به شرطی کهاولاً درجه مقاومت در برابر آتش از یـک ساعت کمتر نشده،ثانیاً از مقاومت لازم کف طبقه بر اساس نوع ساختار نیز کمتر نشود.


یادآوری: برای تعیین جداسازی، تصرف مورد نظر در ردیف افقی با تصرف بعدی در ستون عمودی برخورد داده شود. قطر وسط جدول مربوط به تصرف های مشابه است که نیاز به جداسازی طبق این جدول ندارد (این موضوع نافی جداسازی های خواسته شده در قسمت های دیگر مبحث نمیباشد). اعداد سمت راست قطر جدول باید به صورت آینه ای معادل با اعداد سمت چپ در نظر گرفته شود و در اینجا برای سادگی و جلوگیری از شلوغی جدول نوشته نشده است.