مبحث سیزدهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای تاسیسات برقی ساختمان ها (1395) | پ 4-٢ سيستم هاى مرتبط با سيستم اعلام حريق

 در ساختمان ها با توجه به نوع كاربرى، زيربنا، شرايط، ويژگى، حساسيت، اهميت، ميزان سرمایه گذاری، افزایش امنیت و غیره سیستم هایی در نظر گرفته می شوند که علاوه بر عملکرد خود، به هنگام حریق با سيستم اعلام حريق مرتبط می شوند تا صدمات و خسارت جبران ناپذير به اموال و دارایی، جان افراد، تجهيزات گران قيمت وحساس، مدارک و اسناد موجود در ساختمان وارد نشده و با افزایش حاشیه ایمنی، خطرهای ناشی از حريق نيز به حداقل برسد.

در سيستم هاى اعلام حريق متعارف تأمين ارتباط وعملكرد لازم، در بعضى از سيستم هاى مرتبط در جدول شمارہ پ۴-٢ عملاً و در اکثر موارد امکان ناپذیر و یا با مشکلات زیادی همراه می گردد، ولی تأمین ارتباط و عملکردهای لازم در سیستم اعلام حریق آدرس پذیر با توجه به تکنولوژی و نرم افزارها و سختافزارهای بكار گرفته شده در مركز و اجزاء اين نوع سيستم اعلام حريق، امكان پذير می باشد. اين ارتباطات در سيستم اعلام حريق آدرس پذير از طريق اينترفيس، ارسال اطلاعات و داده و غیره حاصل میگردد.

با توجه به نکات فوق، سیستم‌های عمده مرتبط با سیستم اعلام حریق که ممکن است در طرح‌های تأسیسات برقی، مکانیکی و غیره موجود باشد، در جدول شمارہ پ۴-٢ ذکر گردیده و الزامی است كه تمهيدات لازم در خصوص تأمين ارتباط اين سيستم‌ها با سيستم اعلام حريق، براساس سناريوى حریق تعریف شده برای ساختمان و یا نیاز به آن در نظر گرفته شود.

تبصره: برای سیستم‌های اسپرینکلر (شبکه بارندہ خودکار) و سایر موارد مرتبط دیگر این پیوست، به مبحث ٣ مقررات ملی ساختمان رجوع شود.

تبصره : منظور از عنوان رله در جدول شماره پ4-2 در سیستم های اعلام حریق متعارف عبارت است از رله کمکی و در سیستم‌های اعلام حریق آدرس پذیر، اینترفیس و یا سیستم‌ های دیگر می باشد.