مبحث ششم مقررات ملی ساختمان : بارهای وارد بر ساختمان (1398) | ۳-۱-۶ الزامات مبنا

۱-۳-۱-۶ سختی و مقاومت 

ساختمان ها و سایر سازه ها و کلیه اعضای آنها باید با سختی و مقاومت کافی برای تأمین پایداری سازه حفظ سیستم ها و عناصر غیر سازه ای از آسیب غیر قابل قبول و همچنین تأمین الزامات بهره برداری ذکر شده در بند ۶-۱-۳-۲ طراحی و اجرا گردند. 

طراحی برای تأمین مقاومت کافی میتواند بر اساس یکی از روشهای زیر با استفاده از سایر مباحث مقررات ملی ساختمان صورت گیرد :

1- طراحی به روش مقاومت (ضرایب بار و مقاومت) 

2- طراحی به روش تنش مجاز 

3- طراحی به روش مقاومت مجاز 

برای قسمت های متفاوت یک سازه میتوان از روشهای متفاوت و جایگزین هم با توجه به محدودیت های فصل ۶-۲ استفاده کرد. 

در صورتی که مقاومت برای شرایط فوق العاده و غیر عادی در نظر باشد روشهای بخش ۶-۲-۴ می تواند مورد استفاده قرار گیرد. 

در صورت پیشنهاد طراح یا کارفرما و تصویب مرجع ذیصلاح (کمیته تخصصی مبحث ششم مقررات ملی ساختمان) برای پروژه های خاص استفاده از روشهای عملکردی مطابق پیوست شماره ۶-۱ نیز مجاز است .

۱-۱-۳-۱-۶ طراحی به روش مقاومت (ضرایب بار و مقاومت) 

اعضای سازه ای و غیر سازه ای و اتصالات آنها باید مقاومت طراحی کافی برای تحمل ترکیب های بار بند ۶-۲-۳-۲ این مبحث را داشته باشند بدون این که از حدود مقاومت طراحی تعیین شده تجاوز شود. 

۲-۱-۳-۱-۶ طراحی به روش تنش مجاز 

اعضای سازه ای و غیر سازه ای و اتصالات آنها باید تنش مجاز کافی برای تحمل ترکیبهای بار بند ۳-۳-۲-۶ این مبحث را داشته باشند بدون این که از حدود مجاز تنش تعیین شده تجاوز شود. 

۳-۱-۳-۱-۶ طراحی به روش مقاومت مجاز 

اعضای سازه ای و غیر سازه ای و اتصالات آنها باید مقاومت مجاز کافی برای تحمل ترکیب های بار بند ۶-۲-۳-۳- این مبحث را داشته باشند بدون این که از حدود مقاومت مجاز تعیین شده تجاوز شود. 

۲-۳-۱-۶ قابلیت بهره برداری 

سیستم های سازه ای و کلیه اعضای آنها باید به نحوی طراحی شوند که سختی کافی را برای محدود شدن تغییر شکل ها تغییر مکان جانبی نسبی ارتعاشات یا هر نوع تغییر شکلی که تأثیر نامناسب بر کاربری و عملکرد مورد نظر میگذارد داشته باشند برای این منظور ترکیب بارهای ارائه شده در بند ۶-۲-۵ مورد استفاده قرار میگیرد. 

۳-۳-۱-۶ اثرات بارهای خود کرنشی 

ساختمان ها و سایر سازه ها باید چنان طراحی شوند که بتوانند از عهده تحمل اثرات خود کرنشی ناشی از نشست غیر یکنواخت پی و همچنین اثرات ناشی از تغییرات ابعادی در اعضای مقید شده تحت تأثیر عوامل تغییرات دما رطوبت جمع شدگی و خزش به خوبی برآیند. 

۴-۳-۱-۶ تحلیل 

اثرات بار بر هر یک از اعضای سازه ای باید با استفاده از روش های تحلیلی که در آنها شرایط تعادل پایداری کلی هم سازی هندسی و خواص کوتاه مدت و دراز مدت مصالح در نظر گرفته شده اند. تعیین گردند. 

۵-۳-۱-۶ تلاش های مقابله کننده در سازه 

تمام اعضاء و سیستم های سازه ای و تمام ملحقات و نازک کاریها در یک ساختمان یا سایر سازه ها باید برای تحمل نیروهای ناشی از زلزله و باد با در نظر گرفتن واژگونی لغزش و بلند شدگی طراحی شوند و باید مسیر بار پیوسته ای برای انتقال این نیروها به پی تأمین شود. زمانی که از سازوکار لغزش برای جداسازی المان ها استفاده شود اثرات اصطکاک بین المان های جداساز باید به عنوان یک نیرو در نظر گرفته شود زمانی که تمام یا قسمتی از مقاومت لازم برای مقابله با این نیروها به وسیله بار مرده تأمین میگردد حداقل بار مرده محتمل در زمان ایجاد این نیروها در نظر گرفته می شود. ملاحظات فوق باید برای اثرات تغییر شکل های افقی و قائم ناشی از نیروهای ذکر شده در نظر گرفته شوند.