مبحث ششم مقررات ملی ساختمان : بارهای وارد بر ساختمان (1398) | ۴-۷-۶ ضریب برف گیری

ضریب برف گیری Cn با توجه به اثر ناهمواری محیط و ساخت و ساز اطراف و میزان برف گیری بام ساختمان بر اساس جدول ۶-۷-۲ در نظر گرفته میشود. برای مناطق ۱ الی ۳ بار برف این ضریب برابر یک در نظر گرفته میشود. 

در جدول ۶-۷-۲ بام برف ریز بامی است که بالاتر از محیط اطراف میباشد و محافظتی از اطراف وجود ندارد اگر واحدهای تأسیساتی بزرگ بر روی بام وجود داشته باشند یا ارتفاع دست انداز بام و سایر برجستگی ها از روی بام بیشتر از ارتفاع برف متوازن hb=Pr/λ باشد، در این صورت آن بام نمیتواند در گروه بام برف ریز قرار گیرد موانع اطراف ساختمان تا فاصله ده برابر h0 می توانند برای برف بام آن ساختمان محافظت ایجاد کرده و در آن صورت بام را نمیتوان در گروه بام برف ریز دانست. ، h0 فاصله قائم از روی مرتفع ترین مانع تا روی بام میباشد. وزن مخصوص برف λ را میتوان از رابطه ۶-۷-۲ محاسبه کرد. 

بام برف گیر بامی است که از تمام جوانب پایین تر از موانع متصل به آن و یا موانع اطراف میباشد. بام های غیر برف گیر و غیر برف ریز بام های نیمه برف گیر محسوب می شوند. 

نوع ناحیه که در جدول ۶-۷-۲ برای تعیین ضریب برف گیری استفاده میشود باید بیانگر شرایط پیش بینی شده در دوره عمر مفید ساختمان مورد نظر باشند برای هر جهت باد، نوع ناحیه بر اساس مشخصات هر یک از دو قطاع ۴۵ درجه در دو طرف جهت مورد نظر باد تعیین و هر کدام که بیشترین اثر را دارد انتخاب میشود دو ناحیه به صورت زیر تعریف می شوند :

ناحیه پرتراکم - مناطق با تراکم ساختمانی شهری یا در مجاورت جنگلهای انبوه شامل ناهمواری و موانع متعدد و متراکم با ارتفاع ۹ متر یا بیشتر 

ناحیه باز - محدوده ای که در آن ساختمان ها درختان یا موانع دیگر به صورت پراکنده قرار گرفته یا در مجاورت دریاچه دریا ساحل باز یا همراه با پوشش های گیاهی کم ارتفاع واقع شده است. ضمناً مناطقی که در آنها تراکم ساختمان ها یا موانع یا ارتفاع آنها شرایط ناحیه پرتراکم را نداشته باشند مشابه ناحیه باز تلقی می شوند.