٩-پ4-٣-١ كرنش جمع شدكى بتن، εcs(t) با استفاده از رابطهى (٩-پ4-4) محاسبه میشود.

در رابطهى فوق، εcse كرنش جمع شدكى شيميايى درونى بتن، و εcsd كرنش جمع شدكى خشک شدن بتن در زمان t است. کرنشھای جمع شدگی بتن که از روابط بندهای ٩پ۴-٢ تا ٩-پ4-٥ به دست مىآيند، داراى دقت 30± درصد مى باشند.
٩-پ4-٣-٢ كرنش جمع شدكى درونى بتن در زمان t از رابطهى (٩-پ 4-٥) محاسبه می گردد.

در رابطه ی فوق، t زمان پس از گيرش بتن بر حسب روز مى باشد.
٩-پ۴-٣-٣ کرنش جمع شدگی خشک شدن بتن از رابطه ی (٩-پ4-۶) محاسبه می شود.

در رابطهى فوق، k1 و k4 ضرايبى هستند كه به ترتيب از بندهاى ٩-پ4-٣-4 و ٩-پ4-٣-٥ تعیین میشوند. εcsd.b کرنش مبنای جمع شدگی ناشی از خشک شدن بتن بوده و از رابطهى (٩-پ 4-٧) به دست مى آيد.

در این رابطه ε*csd.b کرنش نهایی مبنای جمع شد گی ناشی از خشک شدن بتن بوده و بستگى به جنس سنگ دانههای مورد استفادە دارد؛ و در صورت نبودن اطلاعات آزمايشگاهى از سنگ دانه ها، مقدار آن را مى توان برابر 0/001 فرض نمود.
٩-پ٣-٣-٢ ضريب k1 از رابطهى (٩-پ 4-٨) به دست مى آيد.

در رابطهى فوق، t زمان برحسب روز، و th ضخامت فرضى عضوى است كه در آن كرنش جمع شدگی بايد تعيين شود؛ ومقدار آن از رابطهى (٩-پ 4-٩) به دست مى آيد.

در رابطهى اخير، Ag سطح مقطع كل عضو و ue سطح جانبى در معرض تماس عضو با محيط به علاوه ى نصف سطح جانبى داخلى هر گونه بازشو يا حفره در مقطع عضو مى باشد.
ضريب a1 از رابطه ی (٩-پ4-١٠) تعیین میشود.

٩-پ4-٣-٨ ضريب k4 براى بتن در مناطق خشك وكم آب برابر 0/70 ، براى محيط هاى داخلی ساختمانها برابر با 0/65 ، برای مناطق گرمسیر و دور از دریا برابر با 0/60 ، و برای مناطق با آب و هوای استوایی و دریایی برابر با 0/50 منظور مى كردد.
٩-پ4-٣-۶ كرنش جمع شدگى نهايى (بس از ٣٠ سال)، ε*cs، بر اساس رابطه هاى بند ٩-پ 4-٣ مطابق جدول ٩-پ 4-١ تعيين مى شود.
