٩-4-٩-١ براى حفظ آرماتورهاى مصرفى در بتن در مقابل فرسودگى و خوردگى بايد به مشخصات فيريكى وشيميايى بتن، شرايط محيطى در ارتباط با مواد شيميايى واكنش زاى خورنده، میزان پوشش بتنى روى آرماتورها و نيز ملاحظات مربوط به دوام آن ها در مقابل آتش سوزى توجه داشت.
٩-4-٩-٢ ملاحظات مربوط به مشخصات بتن وشرايط محيطى در پيوست ٩- پ١ ارايه شده اند.
٩-4-٩-٣ ملاحظات مربوط به آرماتورها در مقابله با آتش سوزى در پیوست ٩-پ٢ ارايه شده اند.
٩-4-٩-٢ ضخامت پوشش بتنى براى آرماتورهايى كه در شرايط محيطى معمولى (غير خورنده) قرار دارند، در بند ٩-4-٩-٥ ارايه شده است.
٩-4-٩-٨ پوشش بتنى روى آرماتورها در شرايط محيطى معمولى (غير خورنده)
٩-4-٩-٥-١ ضخامت پوشش بتنى روى كليه آرماتورهاى طولى وعرضى نبايد از مقادير داده شده در جدول ٩-4-6 كمتر باشد.
٩-4-٩-٥-٢ براى گروه ميلگردها، ضخامت پوشش بتنى روى آنها، نبايد از كوچك ترين دو مقدار (الف) و (ب) زير كمتر باشد.
الف - قطر معادل گروه ميلگردها؛
ب - ٧۵ میلیمتر برای مواردی که بتن بر روی خاک ریخته شده و با آن در تماس دائمى است؛ و ۵٠ ميلى متر براى مواردى كه بتن در تماس با خاك ريخته نشده است.
٩-۴-٩-۵-٣ برای آرماتورهای برشی سر دار، ضحامت پوشش بتنی بر روی سر و صفحه ی زير آنها نبايد از ضخامت پوشش آرماتورها در عضو كم تر باشد.
٩-4-٩-6 در محيط هاى خورنده ويا در ساير شرايط محيطى غير متعارف، ضخامت پوشش حداقل روی آرماتورها باید در صورت لزوم افزایش یافته و در هر حال نبايد از مقادير داده شده در پیوست ٩-پ١ به منظور تامين دوام عضو كمتر باشد.
٩-4-٩-٧ براى تامين دوام بيشتر آرماتورها ميتوان آنها را با اندود «روى» يا «اپوكسی ها» و يا ترکیبی از آنها پوشش داد. ضوابط مربوط به این اندودها در پیوست ٩-پ١ ارایه شده اند.
