مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان : مدیریت انرژی در ساختمان (1404) | 1-3-19 دسته بندی ساختمانها

در این فصل ابتدا ساختمان ها بر اساس معیارهای مختلف دسته بندی می شوند. سپس بخش های  مختلف مصرف کننده انرژی در ساختمان بر اساس اهمیت آنها مشخص شده است. حامل های مختلف  انرژی در ساختمان و نقش هر یک در کل مصرف انرژی توضیح داده شده و الگوی مصرف انرژی  ساختمان به منظور دستیابی به رده بازدهی انرژی D مطابق با دسته بندی های کاربری اقلیم ارائه شده  است. 

1-3-19 دسته بندی ساختمان ها 

با وجود اینکه کنترل دما رطوبت هوای تازه و روشنایی در محدوده آسایش در فضاهای مورد  بهره برداری ساختمان اصلی ترین عامل مصرف انرژی در مرحله بهره برداری است، اما نمی توان نقش  سایر مصرف کنندگان مانند سامانه آب گرم مصرفی، لوازم خانگی و اداری و سایر تجهیزات انرژی بر را  در میزان مجاز مصرف انرژی نادیده گرفت. به منظور تعیین میزان مجاز مصرف انرژی در ساختمانها و  تعیین رده بازدهی انرژی مورد نظر این مبحث لازم است تا ساختمانها در تقسیم بندی های اصلی بر  اساس اقلیم و کاربری تفکیک شوند بر اساس این دسته بندی می توان احکام مشخصی را برای  ساختمان های هر گروه تعیین و اعمال کرد. 

1-1-3-19 دسته بندی اقلیم 

یکی از مهمترین معیارها در دسته بندی ساختمان ها میزان اختلاف دما و رطوبت هوای خارج ساختمان  با محدوده دما و رطوبت آسایش داخل ساختمان در طول سال است. 

به منظور تعیین رده اقلیمی هر شهر اطلاعات سالانه پایگاه های هواشناسی تحلیل و بر مبنای تعداد  روز درجه سرمایش و روز درجه گرمایش و همچنین میزان بارش سالانه تقسیم بندی می شوند. 

مطابق با شکل 19-3-1، در این تقسیم بندی هر اقلیم با یک نشانه متشکل از دو بخش حرفی و عددی  نشان داده می شود. 

الف) در سمت چپ عددی بین ۰ تا ۸ قرار می گیرد. این عدد نشان دهنده متوسط دمای محیط در  آن اقلیم است. به این ترتیب عدد 0 برای نشان دادن گرمترین و عدد 8 برای نشان دادن سردترین  اقلیم استفاده می شود. بر این اساس در پهنه جغرافیایی ایران از نقطه نظر دمایی، گونه های اقلیمی  شهرها در محدوده بین اعداد ۰ تا ۵ وجود دارند در جدول 19-3-1 معیار رده بندی دمایی برای رده  0 تا ۸ بر مبنای روز درجه گرمایش یا روز درجه سرمایش بیان شده است. 

ب) در سمت راست رده اقلیمی نیز یکی از حروف B ،A یا C نمایش داده می شود. حرف A نشان  دهنده اقلیم پر باران حرف B نشان دهنده اقلیم کم باران و حرف C نشان دهنده اقلیم با میزان  بارش متوسط در شرایط معتدل دمایی است. در محاسبه این رده علاوه بر بارش، میزان رطوبت نسبی  در ماه های گرم سال نیز در تناسب با دما در نظر گرفته شده است. 

رده اقلیمی ۳۱ شهر مراکز استانهای ایران مطابق طبقه بندی دمایی - بارشی در جدول 19-3-2 و  رده اقلیمی سایر شهرها در شکل 19-3-2 و در پیوست «۲» ارائه شده است. 

2-1-3-19 دسته بندی کاربری و مساحت 

برای تعیین میزان مجاز مصرف انرژی در هر ساختمان به غیر از اقلیم، نوع کاربری و مساحت ساختمان  نیز تأثیر گذار هستند لذا در این بخش به معرفی دسته بندی کاربری و مساحت ساختمان ها پرداخته  شده است. 

الف) مطابق جدول پ۳-۱ (پیوست ۳) در اولین تقسیم بندی، ساختمانها به دو گروه مسکونی و  غیر مسکونی تقسیم می شوند. این تقسیم بندی علاوه بر تفاوت در مدت زمان بهره برداری و پیوسته یا  غیر پیوسته بودن بهره برداری و رفتار بهره برداران در دو گروه به دلیل تفاوت در سیاست های موجود  در تعرفه گذاری و تخصیص یارانه حامل های انرژی به مشترکان خانگی (مسکونی) و غیر خانگی  (غیر مسکونی) انجام شده است. 

ب) در کاربری مسکونی ساختمان ها از نظر تعداد واحد و مساحت به دو گروه کوچک و بزرگ  تقسیم بندی شده اند به این ترتیب ساختمانه ای مسکونی دارای بیش از ۳۰ واحد و یا بیش از ۳۰۰۰  متر مربع مساحت مسکونی در گروه ساختمانهای مسکونی بزرگ قرار گرفته و ساختمانهای مسکونی  که تعداد واحدهای آنها بین ۱ تا ۳۰ واحد مسکونی بوده و در عین حال مساحت مسکونی آنها کمتر  از ۳۰۰۰ متر مربع باشد در گروه ساختمانهای مسکونی کوچک قرار می گیرند. 

پ) تمامی ساختمان های دیگر به غیر از ساختمان هایی که فرایندها و فعالیت های صنعتی و تولیدی در  آنها انجام می شود در گروه ساختمانهای غیر مسکونی قرار می گیرند. 

ت) ساختمانهایی که فرایندهای تولیدی و صنعتی در آنها انجام می شوند در گروه ساختمانهای  صنعتی قرار داده شده و تعیین میزان مصرف انرژی در آنها مستلزم تفکیک مصرف انرژی فرایندها و  خطوط تولید از مصارف مربوط به ساختمان مانند سرمایش، گرمایش، آب گرم مصرفی و روشنایی  است.