مبحث هشتم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های با مصالح بنایی (1398) | ۲-۱-۸ دامنه کاربرد

این مبحث شامل ضوابط طراحی مهندسی و ساخت ساختمانهای بنایی است و برای آن دسته از اعضای سازه ای و غیر سازه ای تدوین شده است که در ساخت آنها از مصالح بنایی استفاده می شود. مصالح مصرفی در ساخت ساختمان های بنایی باید ضوابط مندرج در این مبحث را دارا باشند و باید طوری انتخاب شوند که ضوابط طراحی از نظر ایمنی عملکرد سازه ای پایایی و شکل ظاهری سازه با توجه کافی به شرایط محیطی تأمین شود.

استانداردهای پذیرفته شده در این مبحث استانداردهای ملی ایران است و باید در همه زمینه ها به آنها رجوع شود. اگر در مورد پاره ای از مسائل اشاره شده در این مبحث استانداردهای داخلی تهیه نشده باشد. استانداردهای معتبر بین المللی باید ملاک عمل قرار گیرد.

ضوابط کلی و مقررات مربوط به ساختمانهای بنایی باید در چارچوب مفاد مندرج در این مبحث و سایر مباحث مرتبط مقررات ملی ساختمان باشد.

این مبحث از مقررات ملی ساختمان شامل ساختمانهای زیر می باشد:

الف - ساختمان بنایی مسلح

ساختمان بنایی مسلح ساختمانی است که با آجر سنگ یا بلوک سیمانی یا ترکیبی از آنها ساخته شده و در آن میلگردهای فولادی به همراه مصالح بنایی برای تحمل نیرو به کار میروند. در این ساختمان ها معمولاً از واحد بنایی برای تحمل فشار و از میلگردهای فولادی برای تحمل کشش استفاده می شود.

ب ساختمان بنایی با کلاف

ساختمانی است که با آجر سنگ یا بلوک سیمانی یا ترکیبی از آنها ساخته شده و در آن تمام بارهای قائم و نیروهای جانبی توسط دیوارها تحمل میشوند کلاف در این ساختمان ها با نقش محصور کنندگی خود باعث افزایش یک پارچگی ساختمان می شود.