مبحث هفدهم مقررات ملی ساختمان : سامانه گاز طبیعی در ساختمان (1403) | 2-5-17 الزامات عمومی در تأمين هواى احتراق

در تأمین هواى احتراق دستگاه هاى گازسوز الزامات زير بايد رعايت شود:

١) برای هر قسمت از ساختمان كه در آن دستگاه گازسوز نصب مى شود براى احتراق كامل در هر يک از دستگاه ‌ها بايد هوا به مقدار لازم و كافى و با روش مناسب براساس شرايط فضاى محل نصب، نوع و ظرفیت حرارتی دستگاه گازسوز [1] تأمین شود.

٢) درهر محل از ساختمان كه بيش از يك دستگاه  گازسوز نصب مى شود، تأمين هواى احتراق باید متناسب با نوع دستگاه‌ های گازسوز و بر اساس مجموع حداكثر ارزش حرارتى ناخالص گاز مصرفى آنها باشد

٣) هواى انتقالى يا هواى تعويض شده به‌منظور جبران تلفات بارهاى حرارتى و برودتى يا تهويه مطبوع نباید بەعنوان تأمین هوای احتراق دستگاه های گازسوز مد نظر قرار گیرد.

توضیح ١: منظور از تأمین هوای احتراق در این فصل، فراهم نمودن شرايط دريافت مقدار هوايى است که علاوه بر احتراق کامل، تهویه و رقیق‌سازی گازهای دودکش دستگاه‌ های گازسوز را نیز امکان پذیر می سازد.

توضیح ٢: در هر یک از روش های تأمین هواى احتراق، منبع اصلى براى تأمين هوا، فضاى آزاد خارج از ساختمان است كه در آن هوا به مقدار نامحدود و به‌ صورت طبيعى جريان دارد و با استفاده از روش های مختلف ذکر شده در این مبحث، ارتباط بین فضای آزاد خارج و فضای محل نصب دستگاه  گازسوز برای تأمین هوای احتراق برقرار می شود.

توضیح ٣: تأمین هوا از فضا‌هایی که ارتباطی با فضای آزاد خارج از ساختمان ندارند مجاز نيست.

توضیح ۴: نحوه تأمین هوای احتراق دستگاە های گازسوز باید در طراحی پيش بينى و از تطابق آن با اجرا هنگام صدور تأيیدیه سامانه گاز ساختمان اطمینان حاصل شود.

پاورقی [1] ظرفيت حرارتى بر مبناى ارزش حرارتى ناخالص گاز مصرفى دستگاه گازسوز محاسبه مى شود.