مبحث چهاردهم مقررات ملی ساختمان : تاسیسات مکانیکی (1396) | 4-14-٢ دهانه های ورود و تخلیه هوا

4-14-٢-١ دهانه هوای ورودی از بیرون

الف) این دهانه نباید در جایی قرار گیرد که ورود آلاینده های مخاطره آمیز و زیان آور به داخل فضاها محتمل باشد.

ب) در سیستم تعویض هوای طبیعی یا اجباری، این دهانه بايد از هر دهانه تخليه هواى آلوده به مواد مخاطره آميز و زيان آور، مانند دودكش وهواكش فاضلاب، دست‌كم ٣ متر (١٠ فوت) فاصلۀ افقى داشته باشد. مگر آن كه دهانه ورود هوا دست‌كم يک متر پايين تراز دهانه تخلیه هوای آلوده باشد.

(١) هوايى كه از حمام فاقد توالت و آشپزخانه ساختمان هاى مسكونى تخليه مى شود، مخاطره آمیز و زیان آور تلقی نمی شود.

پ) دهانه هوای ورودی از بیرون باید دستکم ٣ متر (١٠ فوت) از معابر عمومى (خيابان، کوچه، پارکینگ و مانند آن ها) فاصله افقى داشته ودست‌كم ٣ متر (١٠ فوت) بالاتراز کف معابر عمومی باشد.

(١) چنانچه ارتفاع دهانه دریافت هوا از کف مکان های فوق ٨ متر (٢۵ فوت) باشد فاصله افقی را می توان کمتر از ٣ متر (١٠ فوت) در نظر گرفت.

ت) این دهانه باید دستکم ٣ متر (١٠ فوت) از ساختمان مجاور فاصله افقى داشته باشد.

ث) دهانه هوای ورودی از بیرون باید با توری سیمی، دريچه یا شبكه مقاوم در برابر شرايط هوای محل نصب، و نیز خوردگی و زنگ زدگی حفاظت شود.

4-14-٢-٢ اندازه روزنه های توری حفاظ دهانه ورود هوا باید برابر جدول (14-4-٢-٢) باشد.

3-2-4-14 در ساختمان هايی كه در معرض خطر سيل قرار دارد، دهانه ورود هوا بايد بالاتر از تراز سيل احتمالی قرار گيرد.