آیین نامه طراحی ساختمان ها در برابر زلزله : استاندارد 2800 (ویرایش چهارم) | 1- ﻛﻠﻴﺎت

ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻏﻴﺮخطی ﺳﺎزهﻫﺎ در ﺑﺮاﺑﺮ زﻟﺰﻟﻪ ﺑﻪ دو روش ﺗﺤﻠﻴﻞ اﺳﺘﺎتیکی ﻏﻴﺮخطی (ﺑﻨﺪ 3) و ﺗﺤﻠﻴﻞ ﺗﺎرﻳﺨﭽﻪ زﻣﺎنی ﻏﻴﺮخطی (ﺑﻨﺪ 4) ﻗﺎﺑﻞ اﻧﺠﺎم میﺑﺎﺷﻨﺪ.روشﻫﺎی ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻏﻴﺮخطی ﺑﺮاي ﺗﺨﻤﻴﻦ ﺳﺎز و ﻛﺎرﻫﺎ (ﻣﻜﺎﻧﻴﺰمﻫﺎی) ﺧﻤﻴﺮی ﻣﻮرد اﻧﺘﻈﺎر، ﺗﻮزﻳﻊ آﺳﻴﺐ ﻫﺎی وارده و ارزﻳﺎبی ﻋﻤﻠﻜﺮد ﺳﺎزه ﻗﺎﺑﻞ اﺳﺘﻔﺎده میﺑﺎﺷﻨﺪ.

1-1 ﺑﺮاي اﻧﺠﺎم ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻏﻴﺮخطی ﺑﺎﻳﺪ ﻣﺪل ﺑﻪ ﻛﺎر ﮔﺮﻓﺘﻪ ﺷﺪه در ﺗﺤﻠﻴﻞﻫﺎی خطی ﺑﺎ در ﻧﻈﺮ ﮔﺮﻓﺘﻦ ﻣﻘﺎوﻣﺖ اﻋﻀﺎ و رﻓﺘﺎر ﻓﺮا ارﺗﺠﺎعی آﻧﻬﺎ ارﺗﻘﺎ ﻳﺎﺑﺪ.

2-1 ﻗﺒﻞ از اﻧﺠﺎم ﺗﺤﻠﻴﻞ ﻏﻴﺮخطی ﻣﻲﺑﺎﻳﺪ ﺑﺎر ثقلی ﻣﻄﺎﺑﻖ ﺑﺎ ﺿﺮاﻳﺐ ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺑﺎر ﻣﺮﺑﻮﻃﻪ ﺑﻪ ﻣﺪل ﺳﺎزه اﻋﻤﺎل ﮔﺮدد. 

ﺗﺒﺼﺮه: ﺗﺮﻛﻴﺐ ﺑﺎرﻫﺎي ثقلی ﻋﺒﺎرت از 1/2D+L و 0/9D ﻣﻲﺑﺎﺷﻨﺪ ﻛﻪ در آﻧﻬﺎ D بار ﻣﺮده و L ﺑﺎر زﻧﺪه اﺳﺖ.ﺑﺎر زﻧﺪه ﺑﺮ ﻃﺒﻖ ﺿﻮاﺑﻂ ﻣﺒﺤﺚ ﺷﺸﻢ ﻣﻘﺮرات ملی ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﻣﺤﺎﺳـﺒﻪ

می ﺷﻮد. ﺿﻤﻨﺎً در ﻣﻮاردی ﻛﻪ ﺑﺎر زﻧﺪه ﮔﺴﺘﺮده ﻛﻤﺘﺮ از 400 ﻛﻴﻠﻮﮔﺮم ﺑﺮ ﻣﺘﺮ ﻣﺮﺑﻊ اﺳﺖ،ﻛﺎﻫﺶ اﻳﻦ ﺑﺎر ﺗﺎ %50 ﻣﺠﺎز اﺳﺖ.