1-2 مشخصات غيرخطی اعضای سازه در مدلسازی بايد به لحاظ مقاومت، سختی و شكل پذيری با داده های آزمايشگاهی و يا مدل های تحلیلی معتبر سازگار باشد.
2-2 رابطه نيرو - تغيير شكل اعضا را می توان حداقل به صورت دو خطي در نظر گرفت.سختی ارتجاعی در ساختمان های بتن آرمه و بنایی براساس مقاطع ترك خورده در نظر گرفته مي شود. در اعضای شكل پذير كه انتظار ميرود رفتار غيرخطی داشته باشند، سختی ارتجاعی در مدلسازی دو خطی، سختی سكانت تا نقطه جاری شدن محسوب می شود. در منحنی رفتاری اعضا می توان سختی بعد از جاری شدن را صفر اختيار نمود.
استفاده از رابطه سه خطی نيرو - تغيير شكل كه اثر سختی قبل و بعد از ترك خوردگی را در نظر می گيرد مجاز می باشد. استفاده از روابط داده شده در " دستورالعمل به سازي لرزه ای ساختمان های موجود " (نشريه 360 ) نيز مجاز است.
3-2 در اعضایی كه در آنها زوال مقاومت انتظار می رود، بايد اين رفتار در رابطه نيرو - تغيير شكل آن اعضا در نظر گرفته شود. درصورتی كه از روابط نشريه 360 برای توصيف رابطه نيرو - تغيير شكل اعضا استفاده شود، شرايط اين بند لحاظ شده تلقی می گردد.
4-2 مقاومت اعضا براساس مقادير مورد انتظار (ميانگين) مشخصات مصالح محاسبه می شود. مشخصات ميانگين مصالح با ضرب عدد 1/15 در مقادير مقاومت مشخصه مصالح (كرانه پايين) به دست می آيند.
5-2 در تعيين روابط نيرو - تغيير شكل برای اعضای سازه اثر نيروهای محوری ناشی از بارهای ثقلی بايد در نظر گرفته شوند.