دستورالعمل طراحی سازه ای و الزامات و ضوابط عملکردی و اجرائی نمای خارجی ساختمان : ضابطه شماره 714 | 5-4- درزهای بین قطعات یا پانل های سنگی

- درزهای بین سنگ ها باید متناسب با موارد زیر باشد: 

1) رواداری های ابعادی سنگ 

2) رواداری های اجرایی 

3) تغییرات ابعادی در سنگ به دلیل عواملی چون تغییرات دما، کرنش و رطوبت 

4) جابجایی های سازه ای نظیر تغییر طول ستون، تغییر مکان های جانبی سازه و پیچش و خیز تیر پیشانی 

5) تأثیرات بلندمدت ناشی از خزش یا جاری شدن پلاستیک 

6) مهارها 

7) درزگیرها و میله پشتیبان برای نسبت ابعادی صحیح درزگیر 

- سازگاری درزهای افقی با تغییرات ابعادی بیشتر از درزهای قائم است. 

- جلوگیری از حرکت سنگ نما ممکن است منجر به ایجاد تنش های زیاده از حد و در نهایت، شکست سنگ شود. تعبیه درزهای نرم و باز سازه ای می‌تواند مانع از چنین شکست‌هایی شود. 

- یک درز نرم، درزی است که مانع از انتقال بار از سنگ مجاور در عرض درز میگردد، عرض درز در صورتی که هر سنگ به صورت جداگانه مهار شده باشد و بسته به درزگیر مورد استفاده، معمولاً می‌تواند 2 تا 4 برابر جابجایی پیش‌بینی شده باشد. به عنوان مثال، برای جابجایی پیش‌بینی شده 5 میلیمتر، عرض درز باید 10 میلیمتر تا 20 میلیمتر باشد. در برخی از طرح‌ها، سنگ‌ها طوری روی هم قرار می‌گیرند که بارهای ثقلی را منتقل کنند . 

- به منظور حفظ عملکرد غیر مقید یک درز نرم، ویژگی های درزگیر باید در نظر گرفته شود . 

- در مرحله گیرش، باید دقت شود که از ورود احتمالی مصالح سخت به داخل درزهای باز جلوگیری شود. تمرکز تنش حاصله در نقاط گیردار می‌تواند منجر به خرد شدن سنگ یا شکست احتمالی مهار یا هر دو شود.