بدون درنظر گرفتن ملاحظات مربوط به جلوگیری از نفوذ آب به پشت سنگ نما از طریق طراحی درزها یا درزگیرها در نمای مهار شده، باید به این نکته توجه داشت که نشت آب ممکن است در طول عمر بنا اتفاق بیفتد. لذا باید جهت جلوگیری از محبوس شدن آب و خرابی های متعاقب آن در داخل ساختمان ملاحظاتی در نظر گرفته شود. این امر به کمک استفاده از درزپوش و آبچکان قابل انجام است.
در صورتی که تجهیزات حفاظت در برابر آتش تداخلی ایجاد نکند، باید درزپوش و آبچکان در هر طبقه یا یک عدد برای چند طبقه اجرا شود. پیشنهاد میشود که یک عدد برای حداکثر دو طبقه یا 7/6 متر اجرا شود. آبچکانها در درزپوش باید تقریباً با فاصله افقی 40 تا 60 سانتیمتر نسبت به هم قرار گیرند. آبچکانها بهتر است در محل تقاطع درزها در محلی که با مهارها تداخل نداشته باشند و حفره های آبچکان بتوانند توسط مواد درزگیر، محافظت شوند، قرار بگیرند.
هوای موجود در فاصله بین پشت سنگ نما و سازه پشتبند باید تهویه گردد تا بخار ایجاد شده توسط لوله های تعبیه شده خارج گردد .آبچکان و لوله تهویه باید دارای ابعاد بیرونی سازگار با پهنای درز باشد. طناب یا فتیله نیز میتوانند نقش آبچکان را داشته باشد. لوله تهویه بخار باید به صورت عمودی در پشت سنگ تا ارتفاعی قرار گیرد که از ورود کج باران به داخل فاصله هوایی ممانعت نماید (شکل 4-22).

بیشتر بخار آبی که در پشت سنگ نما ایجاد میشود، ناشی از رطوبت موجود در داخل ساختمان است. بخاربند مناسب باید به عنوان بخشی از سیستم پشتبند دیوار خارجی از دال کف تا دال یا سازه بالایی آن و از پنجره تا پنجره بعدی درنظر گرفته شود تا فضای خالی دیوار خارجی را از فضای داخل جدا کند.
در نظر نگرفتن بخاربند موثر، باعث ایجاد میعان روی سطح داخلی سنگ میشود و ممکن است رطوبت در داخل شکاف ها و سوراخ ها حبس شده و باعث ایجاد خرابی های ناشی از چرخه یخ زدن - آب شدن (که در محل های مهار، یکپارچگی سنگ را مختل میکند) شود. همچنین، میعان به واسطه جریان سیال در سطح زیر درزگیر سبب خرابی درزگیرها و خوردگی فولاد میشود. حتی اگر هیچگونه خرابی سازه ای رخ ندهد، میعان محبوس میتواند به رویه سنگ منتقل شده و باعث ایجاد لکه در آن شود.
درزگیری درزها عامل اصلی جلوگیری از نفوذ آب میباشد اما نمیتواند به عنوان یک بخاربند ضد آب درنظر گرفته شود .
درزگیر باید با دقت انتخاب و مشخص شود. انواع مختلفی موجود میباشد که هر کدام دارای ویژگی های بخصوصی از جمله چسبندگی، پیوستگی، کشیدگی، طول عمر، مدول و رنگ میباشند. درزگیرهای روغنی و غیر پوسته ای به دلیل احتمال لکه دار کردن سنگ یا خودشان، نباید مورد استفاده قرار گیرند. معمولاً چسبندگی درزگیر برای سنگ مشکلی ایجاد نمیکند. اما، چسبندگی به سطوح مجاور ممکن است با مشکلاتی همراه باشد.