مبحث اول مقررات ملی ساختمان : تعاریف | 226-2-1 محوطه‌ باز: (3)

فضایی که تصرفی در آن صورت نگرفته و بوسیله ساختمان محصور نشده باشد. محوطه باز باید براي جاي دادن متصرفان بنا کافی باشد و اندازه و محل آن به گونهاي باشد که به هنگام بروز حریق، مأموران آتشنشانی و ایمنی بتوانند به آن دسترسی داشته و از آن استفاده برند. محوطه باز باید در تمام اوقات شبانهروز از هر گونه موانع خالی باشد.