مبحث ششم مقررات ملی ساختمان : بارهای وارد بر ساختمان (1398) | ۱۴-۱۰-۶ ضوابط عمومی طراحی ساختمان ها و سازه ها برای باد

۱-۱۴-۱۰-۶ کنترل لغزش 

مقاومت کل سازه در مقابل لغزش روی زمین باید به وسیله اصطکاک شالوده ها بر روی زمین مقاومت ایجاد شده توسط خاک مقابل شالوده یا مهارهای جانبی دیگر که به همین منظور تعبیه شده تأمین شود. ضریب اطمینان موجود در برابر لغزش تحت بار باد بدون اعمال ضریب بار نباید کمتر از ۱٫۵ در نظر گرفته شود. 

۲-۱۴-۱۰-۶ کنترل واژگونی 

در طراحی سازه ها برای باد کل سازه باید از نظر واژگونی پایدار باشد لنگر واژگونی مؤثر بر سازه باید نسبت به محور واقع بر فصل مشترک وجه انتهایی شالوده با صفحه زیر آن در سمت پشت به باد تعیین گردد. ضریب اطمینان موجود در مقابل واژگونی تحت بار باد (بدون اعمال ضریب بار) نباید کمتر از ۱٫۷۵ اختیار شود در محاسبه لنگر مقاوم در مقابل واژگونی میتوان وزن شالوده و خاک روی آن را نیز به حساب آورد. 

۱۵-۱۰-۶ کنترل سازه ساختمان ها در برابر باد سطح بهره برداری 

به منظور جلوگیری از آسیب دیدن اجزاء غیر سازه ای حداکثر تغییر مکان جانبی نسبی ساختمان ها در ترکیب بار ۱ بند ۶-۲-۵-۲ ، باید به ۰٫۰۰۲۵ ارتفاع هر طبقه محدود شود. در این ترکیب بار Wser، بار باد سطح بهره برداری است که بر مبنای دوره بازگشت ده ساله باد در منطقه محاسبه میشود. برای تعیین این سرعت میتوان از ۰٫۸ سرعت مبنای باد (بند ۶-۱۰-۲) استفاده نمود. چنانچه اجزاء پوششی یا نما با تغییر مکان کمتری آسیب ببینند محدودیت این اجزاء جایگزین عدد فوق خواهد شد. 

جدول ۶-۱۰-۱ سرعت مبنای باد