مبحث ششم مقررات ملی ساختمان : بارهای وارد بر ساختمان (1398) | ۸-۵-۶ بارهای ضربه ای

در بارهای زنده مشخص شده در بخشهای ۶-۵-۲ الی ۶-۵-۴ اثرات ناشی از ضربه در حد متعارف منظور شده است. در طراحی اجزای سازه هایی که در آنها شرایط ارتعاش و ضربه به طور غیر متعارف موجود است باید ملاحظات لازم در نظر گرفته شود در صورت عدم انجام تحلیل های دینامیکی برای سازه های عنوان شده در بندهای ۶-۵-۸-۱ الی ۶-۵-۸-۳ بارها باید با ضرایب ضربه تعیین شده به شرح زیر افزایش داده شوند. 

۱-۸-۵-۶ آویزهای کششی نگهدارنده کفها و بالکن ها : بار زنده باید در ضریب ۱٫۳۳ ضرب شود. 

۲-۸-۵-۶ سازه های نگهدارنده ماشین آلات : وزن ماشین ملحقات و بارهای متحرک آنها باید در ضرایب مشخص شده در زیر ضرب شوند در صورت تعیین ضریب ضربه بزرگتر توسط شرکتهای سازنده باید از آن ضریب برای افزایش بار استفاده شود. 

الف - ماشین آلاتی که دارای محور دورانی میباشند ضریب ۱٫۲ 

ب - ماشین آلاتی که دارای حرکت رفت و برگشتی میباشند ضریب ۱٫۵ 

۳-۸-۵-۶ سازه های نگهدارنده آسانسورها : وزن اتاقک ماشین آلات وزنه تعادل و بار زنده ناشی از وزن مسافران و وسایل باید در ضریب ۲ ضرب شود مگر آنکه بارهای اسمی ارائه شده توسط سازنده در ضریبی بیشتر از مقدار ضرب شده باشد.