٩-١٠-١١-١ كليات
٩-١٠-١١-١-١ روش طراحى پلاستيك دالها را می توان در مورد تمامى دالها، صرف نظر از شكل هندسی و شرایط مرزی آنها، تحت اثر بارهاى قائم ضريب دار به كار برد.
٩-١٠-١١-١-٢ مقاومت برشى دال بايد طبق ضوابط فصل ٩-٨ كنترل وتأمين شود.
٩-١٠-١١-١-٣ عملكرد مطلوب دال در شرايط بهره بردارى، بايد طبق ضوابط ٩-١٩ كنترل و تأمين شود.
٩-١٠-١١-٢ ضوابط كلى طراحى
٩-١٠-١١-٢-١ طراحى پلاستيك را مى توان به روشهاى زير انجام داد:
الف - روش نواری یا روش استاتیکی که راه حل "حد تحتانی" ناميده مىشود.
ب - روش خطوط گسيختگى يا روش سينماتيكى كه راه حل "حد فوقانى" ناميده مى شود.
٩-١٠-١١-٢-٢ آرماتور گذارى در دال بايد چنان صورت گیرد كه نسبت به تأمين ظرفيت دورانى مقاطع دال اطمينان حاصل گردد. براى اين منظور كافى است كرنش در آرماتور كششى در هر امتداد در حدود مقدار كرنش در مقطع كشش كنترل، در نظر گرفته شود.
3-2-11-10-9 نسبت لنگرهای خمشی درروی تکیهگاههای پیوسته به لنگرهاى خمشى مثبت وسط دهانه نبايد كمتر از 0/5 وبيشتراز 2/0 اختيار شود.
٩-١٠-١١-٢-4 در مواردى كه روش نوارى به كاربرده مى شود، بهتر است تابع توزيع لنگرهاى خمشى تا حد امكان مطابق با آنچه در تحليل خطى دال به دست مى آيد، پيش بينى شود. تعيين آرماتور لازم در دال مى تواند بر اساس تغيير پلاستيكى اين توزيع وبا تأمين شرايط تعادل صورت گیرد.
٩-١٠-١١-٢-5 در مواردى كه روش خطوط گسيختگى به كاربرده مى شود، بايد مكانيزم هاى گسیختگی محتمل متفاوتی براى دال در نظر گرفته شود؛ و اطمينان حاصل گردد كه بار حداكثر تعيين شده براى دال، حداقل مقدار ممكن مى باشد.