مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-١٢-٢ كليات و محدوديت ها

٩-١٢-٢-١ مشخصات بتن و آرماتور‌های فولادی بايد به گونه اى باشند كه ضوابط طراحى و دوام مندرج در فصل ٩-٣ وفصل ٩-4 ونيز پیوست ٩- پ ١ اين مبحث را برآورده سازند.

٩-١٢-٢-٢ در طراحى ستون ها در حالت نهايى مقاومت، رعايت ضوابط فصل ٩-٢١ مربوط به پیوستگی، و اطمينان از انتقال كامل نيروها بين بتن و آرماتور الزامى است.

٩-١٢-٢-٣ در بتن ريزى درجا، اتصالات تير-ستون ودال-ستون بايد از ضوابط فصل ٩-16 پيروى كنند. در سيستم پيش ساخته، اتصالات بايد الزامات انتقال نيرو را بر اساس ضوابط فصل ٩-١٧ برآورده نمايند. همچنين كليه‌ى اتصالات ستون به شالوده، بايد ضوابط فصل ٩-١٧ را تامين کنند.

٩-١٢-٢-4 در ستون‌هاى با مقطع مربع يا چند ضلعى منتظم و اشكال ديكر، به جاى منظور كردن مقطع كل در طراحى، مى توان مساحت ناخالص مقطع، مقدار آرماتور مورد نياز و مقاومت طراحی را بر اساس یک مقطع دایروى با بزرگترين قطرى كه بتواند در داخل آن شكل محاط شود، تعيين نمود.

٩-١٢-٢-5 در ستون هايى كه مقطع آنها بزرگتر از مقدار لازم براى تحمل بارهاى مورد نظر است، مساحت كل مقطع، آرماتورهاى مورد نياز و مقاومت طراحى را مى توان بر اساس مساحت مؤثر كاهش يافته كه كمتر از نصف مساحت كل نباشند، در نظر گرفت. اين بند براى ستون‌هاى قاب‌های خمشی ویژه و یا ستون هایی كه بخشى از سيستم مقاوم در برابر نيروهاى زلزله نبوده و بر اساس ضوابط فصل ٩-٢٠ اين مبحث طراحى شداند، قابل اجرا نمى باشد.

٩-١٢-٢-۶ اگر يک ستون به صورت يک بارچه باديوار بتنى ساخته شود، حداكثر ٢٠ ميلى متر خارج از فولادهاى عرضى ستون را مى توان در محاسبهى مقطع مؤثر آن در نظر گرفت.

٩-١٢-٢-٧ براى ستون‌هاى با دو يا چند دورپيچ متداخل، سطح مقطع مؤثر ستون بايد بر اساس فاصله اى برابر حداقل پوشش بتنى مورد نياز در خارج از دورپيچ ها محاسبه شود.

٩-١٢-٢-٨ درصورتى كه دريك ستون سطح مقطع موثر كاهش يافته براساس بندهاى ٩-١٢-٢-٥ تا ٩-١٢-٢-٧ منظور شود، آناليز سازه وطراحى ساير قسمت هاى سازه كه با آن ستون مرتبط هستند، بايد بر اساس سطح مقطع واقعى ستون انجام پذيرند.