٩-١٢-4-١ براى هر تركيب بار قابل كاربرد، مقاومت طراحى در همهى مقاطع ستون بايد رابطهى عمومى (٩-١-١) به صورت ΦSn ≥ U را تامين كند. بدين ترتيب رابطههاى تفصيلى (٩-٨-١) باید برقرار بوده وعمل توام بين تاثيرات بار منظور گردد. ضرايب كاهش مقاومت، Φ، بر اساس جدول٩-٧-٢ تعيين مىشوند.
٩-١٢-4-٢ مقاومت محورى اسمى ومقاومت خمشى اسمى، Pn و Mn ، بر اساس فرضيات و ضوابط بخش ٩-٨-٣ محاسبه مىشوند.
٩-١٢-٣-٣ مقاومت برشى اسمى ومقاومت پیچشی اسمى ستون، Vn و Tn ، به ترتيب بر اساس ضوابط بخش ٩-٨-4 وبخش ٩-٨-6 محاسبه مىشوند.