مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-٢٣-٢ كليات

٩-٢٣-٢-١ اگر در مورد برآورده شدن ضوابط ايمنى اين آيين نامه، در يک قسمت يا تمامى يك سازه ترديد وجود داشته باشد، وسازه بايد تحت بارگذاری قرار گيرد، ارزيابى مقاومت بايد به ترتیبی که مهندس طراح مقرر میکند، انجام پذيرد.

٩-٢٣-٢-٢ اگر تاثير كمبود مقاومت به خوبى شناخته شده و اندازه‌گيرى ابعاد وتعيين خصوصيات ماده اى اعضا كه براى تحليل مورد نياز هستند، امكان پذير باشند، ارزيابى تحليلى مقاومت بر اساس چنين اطلاعاتى مجاز خواهد بود. در اين ارتباط داده‌هاى مورد نياز بايد بر اساس بند٩-٢٣-٣ تعيين شوند.

٩-٢٣-٢-٣ اگر تاثير كمبود مقاومت به خوبى شناخته نشود، و يا اندازه‌گيرى ابعاد و تعيين خصوصیات مادهاى مورد نياز اعضا براى تحليل، امكان پذير نباشند، به يك آزمايش بارگذاری بر اساس بند ٩-٢٣-4 نياز خواهد بود.

٩-٢٣-٢-4 اگر ترديد در مورد مقاومت يك قسمت يا تمام يك سازه، احتمال زوال آتى آن را بدهد، و اگر پاسخ مشاهده شده در طی آزمایش بارگذارى، معيارهاى پذيرش را مطابق بندهاى ٩-٢٣-٥-٣ يا ٩-٢٣ -6- ٢ براى آزمايش بارگذاری انتخاب شده برآورده سازد، سازه و يا آن قسمت از سازه میتواند برای یک دوره ی زمانی مشخص با مجوز مهندس طراح مورد بهرەبرداری قرار گيرد. چنان چه مهندس طراح ضروری بداند، سازه باید به صورت دورەای مورد ارزیابی مجدد قرار گیرد.

٩-٢٣-٢-5 اگر سازه ى مورد بررسى شرايط يا معيارهاى بندهاى ٩-٢٣-٥-٣ يا ٩-٢٣-6-٢ ر١ برآورده نكند، در صورت تأييد مهندس طراح، بر اساس نتايج آزمايش بارگذاری يا نتايج تحليل، استفاده از سازه در سطح بار بايين تر مجاز است.