مبحث نهم مقررات ملی ساختمان : طرح و اجرای ساختمان های بتن آرمه (1399) | ٩-٢٣-٣ ارزيابى مقاومت به روش تحليلى

٩-٢٣-٣-١ تعيين وضعيت موجود سازه

٩-٢٣-٣-١-١ ابعاد چون ساخت اعضاى سازه‌اى بايد در محل مقاطع بحرانى در كارگاه تاييد شوند.

٩-٢٣-٣-١-٢ موقعيت و اندازه ى ميلگردها بايد با اندازه‌گيرى تعيين شوند. اگر موقعيت میلگردها در محل، در نقاط خاصى صحت سنجى شده واطلاعات روى نقشه ها تاييد شوند، منظور نمودن موقعیت آرماتورها در همه جا مبتنی بر نقشه‌هاى موجود مجاز خواهد بود.

٩-٢٣-٣-١-٣ در صورت نياز، يك f'c معادل بر اساس نتايج تحليل آزمايش هاى استوانه اى از زمان ساخت بنا، و یا آزمایش‌های مغزه‌هایی كه از قسمت مورد تردید سازه گرفته شده، و يا هر دو مورد، تخمين زده مى شود. نتايج آزمايش هاى استوانه اى زمان ساخت بنا و يا محل آزمايش هاى مغزه‌ها باید از قسمت‌هایی انتخاب شوند كه نمايانگر ناحيه مورد بررسى باشند.

٩-٢٣-٣-١-4 روش مغزه گيرى و آزمايش مغزه ها بايد مطابق استاندارد ملى شماره ى ١٢٣٠۶ ایران تحت عنوان «تهیه و آزمون نمونه‌های مغزه گیری شده و تیر‌های اره شده‌ی بتنى» باشد.

٩-٢٣-٣-١-5 خصوصيات آرماتورها بايد بر اساس آزمايش هاى كششى قطعى مستند در حين اجرا، و یا آزمایش هاى جديد نمونه‌ هايى كه از داخل سازه تهيه شده و يا آزمايش نمونه‌ هايى كه نماينده‌ ميلگرد داخل سازه هستند، تعيين كردند.

٩-٢٣-٣-٢ ضريب هاى كاهش مقاومت

٩-٢٣-٣-٢-١ در صورتى كه ابعاد قطعات، موقعيت واندازهى ميلگردها و خصوصيات مصالح مصرفى مطابق بند ٩-٢٣-٣-١ تعيين شده باشند، مى توان مقدار ضريب هاى كاهش مقاومت، Φ، را كه در این آيين نامه ذكر شده‌اند ، افزايش داد؛ ولى اين ضريب ها نبايد از محدوده مقادير جدول شماره ى ٩-٢٣-١ بيش تر باشند.