مبحث نوزدهم مقررات ملی ساختمان : مدیریت انرژی در ساختمان (1404) | 1-5-19 پوسته خارجی

همان گونه که در فصل قبل اشاره شد استفاده از روش تجویزی برای تمامی ساختمان ها با هر نوع  کاربری اقلیم و مساحت مشروط بر آنکه نسبت مساحت جداره نورگذر به کل مساحت نما در هیچ  یک از نماهای ساختمان بیش از ۵۰% نباشد مجاز است. هیچ محدودیت دیگری برای به کارگیری روش  تجویزی در نظر گرفته نشده است(1). 

الف) روش تجویزی متشکل از الزامات مشخص و تصریح شده است که برای کاربری اقلیم های  دسته بندی شده در جدول پ ۳-۱ بیان شده است. 

ب) هدف از اجرای الزامات روش تجویزی دستیابی ساختمان به شدت مصرف انرژی مجاز برای کسب  حداقل رده بازدهی انرژی D در هر کاربری اقلیم است. 

پ) در صورت انتخاب روش تجویزی رعایت تمامی موارد این فصل و انجام بازرسی های مراحل طراحی  ساخت و پایان کار مطابق با موارد مندرج در فصل چهارم این مبحث الزامی است. 

پاورقی (1) همانطور که پیش تر گفته شد به منظور اطمینان از نتایج حاصل از الزامات روش تجویزی محدوده مشخصی از متغیرهای مختلف در این روش در نظر  گرفته شده است. این محدودیت به هیچ عنوان به معنای منع استفاده از سایر راه حل ها و یا راهکارهای خلاقانه به خصوص روش های معمارانه، راهکارهای  غیر فعال ذخیره و بهره وری و سایر راهکارها نیست. در صورتی که طراح معماری و یا تأسیسات مکانیکی و الکتریکی هر گونه طرح نوآورانه ای را حتی در  مورد مقادیر مندرج در الزامات بخش های روش تجویزی مورد نظر داشته باشد، می تواند با استفاده از روش شبیه سازی و انجام محاسبات و ارائه مستندات  و تحلیل نتایج حاصل از آنها مقادیر و راهکارهای مورد نظر خود را در طراحی تمامی بخش های پوسته تاسیسات مکانیکی و الکتریکی به کار برده و در  مراحل ساخت و اجرا نیز همان طرح را عیناً اجرا کند. 

ت) بارگذاری مدارک مورد نیاز روش تجویزی در بخش ارزیابی رده بازدهی انرژی مرحله طراحی برای  انجام کنترل های لازم و صدور شناسنامه الکترونیکی انرژی ساختمان الزامی است. 

ث) طرح هایی که حداقل ۹۰۰ امتیاز از ۱۰۰۰ امتیاز ارزیابی مرحله طراحی را کسب کنند موفق به  دریافت رده بازدهی انرژی D خواهند شد. سایر طرح ها برای اصلاح به طراح ارجاع داده می شوند. 

ج) صدور پروانه ساختمان منوط به کسب حداقل رده بازدهی انرژی D و درج آن در شناسنامه فنی و  ملکی ساختمان است. 

چ) تعیین رده بازدهی انرژی طراحی به روش تجویزی تنها توسط اشخاص دارای صلاحیت ارزیابی رده  بازدهی انرژی مرحله طراحی مجاز و معتبر خواهد بود. 

ح) فرایند آموزش سنجش ارزیابی و احراز صلاحیت اشخاص برای طراحی و کنترل رده بازدهی انرژی  طرح به روش تجویزی در پیوست «۶» آمده است. 

۱-۵-۱۹ پوسته خارجی 

پوسته خارجی ساختمان به طور مستقیم تحت تأثیر تصمیمات طراح معماری قرار دارد. مواردی همچون  نسبت طول به عرض بنا و ارتفاع نسبت مساحت پوسته به مساحت فضاهای کنترل شده جهت گیری  دیوارها و پنجره ها نسبت سطح نورگذر به کل پوسته خارجی سایه اندازی های ناشی از طراحی حجم  معماری، جلو رفتگی و عقب نشستگی ها، سایه بان های افقی و عمودی سازماندهی و ترکیب بندی  فضاهای کاربردی و ارتباطی و سایر موارد رفتار ساختمان از منظر انرژی و میزان نیاز سرمایش و  گرمایش و روشنایی مصنوعی در تمام طول مرحله بهره برداری را تعیین می کند. لذا طراحی معماری  همساز با اقلیم یکی از کلیدی ترین روش ها برای کاهش میزان تقاضای مصرف انرژی در ساختمان  است. مطالعه و الگوبرداری صحیح از راهکارهای خردمندانه معماری سنتی ایران به ویژه انطباق کامل  آن با اقلیم های متنوع مناطق مختلف می تواند بزرگترین راهنما در طراحی ساختمان هایی باشد که تا  حد ممکن بدون نیاز به مصرف انرژی توسط تأسیسات مکانیکی و الکتریکی بتوانند در بیشترین ساعات  سال فضای داخل ساختمان را در محدوده آسایش حفظ کنند. 

الف) در انتخاب مواد و مصالح مورد استفاده در پوسته خارجی به خصوص عایق های حرارتی علاوه بر  الزامات این مبحث رعایت الزامات تمامی آیین نامه ها و استانداردهای مرتبط به محافظت از جان  سلامت ایمنی و امنیت افراد اعم از ساکنین و غیر ساکنین به ویژه مبحث سوم مقررات ملی ساختمان  محافظت ساختمان در برابر حریق الزامی است. 

ب) تبادل حرارت بین فضای داخل و خارج ساختمان از طریق پوسته خارجی، به سه روش رسانایی،  همرفتی و تابشی انجام می شود. لذا به منظور کنترل میزان تبادل حرارت الزامات مربوطه در سه بخش  پوسته غیر نور گذر پوسته نورگذر و نشت هوا به درون و بیرون ساختمان بیان شده است. 

۱-۱-۵-۱۹ پوسته خارجی غیر نور گذر 

الف) پوسته خارجی غیر نور گذر ساختمان شامل دیوار سقف کف و درهای غیر نورگذر است. 

ب) منظور از دیوار در پوسته خارجی دیوارهای عمودی و یا مایل است که بین فضای کنترل شده  داخل و فضای باز بیرون ساختمان و یا فضای کنترل نشده و مرتبط با هوای باز بیرون ساختمان و یا  پایین تر از تر از زمین و مجاور خاک قرار گرفته باشند. دیوارهای بین فضاهای کنترل شده جزو دیوارهای  خارجی ساختمان محسوب نمی شود. 

پ) منظور از سقف در پوسته خارجی سقفی است که بین فضای کنترل شده داخل و فضای باز خارج  ساختمان و یا فضای کنترل نشده و یا مرتبط با هوای آزاد بیرون ساختمان قرار گرفته باشد. 

ت) کف در پوسته خارجی ممکن است بین فضای کنترل شده داخل ساختمان و فضای باز خارج  ساختمان و یا فضای نیمه باز کنترل نشده و مرتبط با هوای آزاد بیرون ساختمان و یا بین فضای  کنترل شده داخل ساختمان و زمین قرار گرفته باشد. 

ث) برای دریافت رده بازدهی انرژی D باید مقاومت حرارتی (R-Value) در تمامی اجزای پوسته خارجی  ساختمان کوچک تر از اعداد مندرج در جدول ۱۹-۱۵ نباشد. 

ج) مقاومت حرارتی مواد و مصالح مورد استفاده در ساختمان از جداول پیوست «۷» در دسترس است. 

ج) در صورتی که دیوار یا سقف یا کف از چند لایه با مصالح مانند اندود بلوک عایق ملات و مصالح مختلف دیگر تشکیل شده باشد شکل (19-5-1)، مقاومت حرارتی کل دیوار سقف یا کف، مساوی  حاصل جمع مقاومت حرارتی تمامی لایه های آن خواهد بود. 

چ) تنها معیار مورد قبول در خصوص تمامی بخش های غیر نور گذر پوسته خارجی مانند دیوار سقف و  کف مقاومت حرارتی کل آنها خواهد بود و هیچ یک از لایه ها به تنهایی الزامی به داشتن حداقل  مقاومت حرارتی ندارند. 

خ) تنها اعداد مربوط به مقاومت حرارتی در تأییدیه رسمی مورد نظر است و هر گونه اطلاقی مبنی بر  انطباق یا عدم انطباق بلوک و یا هر جزء دیگر با مبحث نوزدهم به تنهایی و بدون ارائه ضخامت و  مقاومت حرارتی تمامی لایه های هر جزء پوسته خارجی مانند دیوار سقف و کف، مطلقاً فاقد اعتبار  است. 

د) طراحان و ناظران مکلفند تا در گزارشات طراحی و نظارت خود علاوه بر درج تعداد لایه ها و ضخامت  آنها بر حسب میلی متر مقاومت حرارتی هر کدام از مصالح انتخابی را بر اساس تأییدیه رسمی پیوست  نمایند. در صورت عدم ثبت تأییدیه رسمی آن لایه با ماده در فرایند کنترل طرح و بازرسی از  محاسبات حذف خواهد شد. 

ذ) در جدول 19-5-1، حداقل مقاومت حرارتی دیوارهای خارجی با در نظر گرفتن عایق کاری پیوسته  خارجی و با حداکثر پل حرارتی به میزان ۵۰% از مساحت هر سطح خارجی محاسبه شده است. لذا در  صورت وجود هر گونه پل حرارتی در هر سطح به هر دلیل از جمله استفاده از عایق حرارتی غیر پیوسته  خارجی، عایق داخلی، میانی یا همگن، کاهش سطح پل های حرارتی به مقدار کمتر از ۵% همان سطح الزامی است. 

ر) رساندن پل های حرارتی در محل اتصال دیوارها با تیر ستون دال های بتنی مهارهای فلزی دیوار،  کلاف انتظار فلزی در و پنجره و یا هر مورد دیگری که باعث قطع عایق جداره خارجی شود به زیر ۵%  با استفاده از عایق کاری داخلی میانی یا همگن نیازمند طراحی جزئیات دقیق بر اساس محاسبات  انتقال حرارت خواهد بود، لذا به منظور دستیابی به حد مجاز پل های حرارتی، استفاده از عایق های  حرارتی پیوسته بیرونی مانند عایق های پاششی با درجه چسبندگی کافی برای اجرا در طبقات و دارای  تأییدیه رسمی مقاومت در برابر حریق توصیه می شود. 

ز) در عایق کاری حرارتی استفاده از مواد و مصالحی که مشخصات فنی و مقاومت حرارتی آنها به  مرور زمان تغییر می کند ممنوع است. 

ژ) در مکان هایی مانند بام که در معرض بارهای زنده قرار دارند استفاده از عایق هایی که دچار تغییر  شکل و له شدگی میشوند ممنوع است. 

س) در فضاهایی مانند سقف های کاذب که امکان جریان هوا در تماس با لایه عایق وجود دارد استفاده  از مواد و مصالح عایقی که میزان تولید ذرات آلاینده آنها در فضای داخلی ساختمان بیشتر از حد  مجاز باشد مانند پشم های معدنی و عایقهای دارای الیاف کوتاه ممنوع است. 

ش) در اقلیم های ۱،۰، ۴، ۵ و همچنین تمام اقلیم های رده A، در صورت استفاده از عایق های حرارتی  معدنی به دلیل جذب آب بالا باید تمهیدات لازم برای جلوگیری از جذب رطوبت به وسیله عایق طراحی  و اجرا شود در غیر این صورت باید از عایق های سلول بسته با جذب آب حداقلی استفاده شود. 

ص) در اقلیم های ۱،۰، ۴، ۵ و همچنین تمام اقلیم های رده A، در صورت استفاده از مصالحی مانند  بلوک های سیمانی، بلوک های گازی، بلوک های دانه رس منبسط شده و یا هر مصالح دیگری که قابلیت  جذب آب دارند طراحی و اجرای لایه بخاربند در سمت گرم دیوار الزامی است. 

ض) در صورت وجود پل حرارتی حاصل از تیر، ستون، دال های بتنی، مهارهای فلزی دیوار، کلاف  انتظار فلزی در و پنجره و یا هر مورد دیگری که باعث قطع عایق جداره خارجی شود، نسبت مجموع  مساحت پل های حرارتی به کل مساحت آن سطح نباید بیشتر از ۵% باشد. 

ط) در صورت وجود پل حرارتی با مساحت بیش از ۵% کل مساحت در هر جبهه از پوسته خارجی  باید تمهیدات لازم برای دستیابی به حداقل مقاومت حرارتی مجاز دیوار خارجی مجاور فضای آزاد  مندرج در جدول 19-5-1 در سطح بیرونی پل های حرارتی با جزئیات کامل طراحی و اعمال شود. 

ظ) در زمان تهیه نقشه های سازه و معماری پیش بینی تعبیه فضای لازم برای نصب عایق بر روی  پل های حرارتی الزامی است. طراح معماری و ناظر هماهنگ کننده مکلف به کنترل جزئیات مربوطه  هستند. در صورت وجود پل حرارتی بیش از ۵% از مساحت کل پوسته خارجی در هر جبهه ساختمان  حتی در صورت رعایت تمامی الزامات مبحث امکان اخذ رده بازدهی انرژی D وجود نخواهد داشت. 

ع) در اقلیم های ۰ و ۱ برای کنترل میزان جذب حرارت ناشی از تابش مستقیم خورشید باید حداقل  ۷۵% از دیوارهای خارجی سمت جنوب شرق و غرب دارای ضریب بازتاب حداقل ۳۰ پرتوی مادون  قرمز دریافتی باشند. 

غ) در اقلیم های ۰ و ۱ با فرض محل قرارگیری خورشید در زاویه ۴۵ درجه نسبت به افق در سمت  جنوب باید حداقل ۳۰% از مساحت دیوارهای خارجی در معرض تابش خورشید، در سایه قرار داشته  باشند. سطح سایه می تواند حاصل از فرورفتگی ها در طراحی معماری و جزئیات نما سایه بان ها  ساختمان ها و سازه های غیر موقت همجوار و یا ترکیبی از این موارد باشد. 

ف) در اقلیم های ۰ تا ۳ با فرض محل قرارگیری خورشید در زاویه ۴۵ درجه نسبت به افق در سمت  جنوب باید حداقل ۷۵% سطح بام در سایه اجزا خود ساختمان، مانند دست انداز بام خرپشته آلاچیق  و یا تجهیزات غیر موقت مانند سلول های خورشیدی و تأسیسات دائمی روی بام باشد. در غیر این  صورت سطح خارجی بام باید حداقل ضریب بازتاب ۷۵% از پرتوی مادون قرمز تابش شده به سطح را  داشته باشد. 

ق) دیوارهای مجاور ساختمان های همجوار و دیوارهای مجاور درز انقطاع بین ساختمان های مجاور  باید به عنوان دیوار خارجی مجاور فضای نیمه باز کنترل نشده در نظر گرفته شوند. در صورت عدم امکان  عایق کاری حرارتی پیوسته خارجی در این دیوارها استفاده از عایق داخلی میانی و یا همگن با تأمین  ضرایب مندرج در جدول 19-5-1 الزامی است. 

ک) در خصوص پل های حرارتی در دیوارهای خارجی مجاور فضای نیمه باز کنترل نشده، در صورت  عدم امکان عایق کاری حرارتی پیوسته خارجی، اجرای عایق حرارتی داخلی بر روی پل های حرارتی  برای افزایش مقاومت حرارتی به بیش از حداقل مجاز در تمام پل های حرارتی الزامی است. 

گ) سنجش موارد الزامی پوسته غیر نور گذر در بازرسی های دوره ای و پایان ساخت با استفاده از  روش های غیر مخرب و در صورت لزوم با استفاده از روش های مخرب مجاز است. 

ل) در فضاهای با کاربری پیوسته و غیر منقطع زمانی، میبایست عایق حرارتی در لایه بیرونی دیوار قرار  گیرد تا اینرسی حرارتی مصالح دیوار در ارتباط با فضای کنترل شده داخل ساختمان قرار گیرد. 

م) در فضاهای با کاربری منقطع و کوتاه مدت مانند سالن های سینما، آمفی تئاتر و سایر فضاهایی که  بارهای ناگهانی سرمایش، گرمایش یا هوای تازه در مدت زمان کوتاه برای رسیدن به محدوده آسایش  به آنها وارد خواهد شد، میبایست عایق حرارتی در لایه درونی دیوار خارجی قرار داده شود. 

ن) در صورت عدم دستیابی پوسته خارجی غیر نور گذر به الزامات مورد نظر این بخش امکان دستیابی  به رده بازدهی انرژی D حتی در صورت رعایت تمامی موارد دیگر مبحث، وجود نخواهد داشت. 

۲-۱-۵-۱۹ پوسته خارجی نورگذر 

الف) پوسته خارجی نورگذر ساختمان شامل پنجره، درهای دارای شیشه و نورگیرهای سقفی است. در  ساختمان هایی که نسبت مساحت نورگذر به کل مساحت دیوار خارجی در هر نما کمتر از ۳۰% و  نسبت مساحت نورگذر سقف به کل مساحت بام کمتر از ۳% باشد دستیابی به اعداد جدول 19-5-2  الزامی است. 

ب) چنانچه حداقل ۲۵% از مساحت مفید طبقات بالای سطح زمین در طول ساعات روز اعتدال پاییزی  یا بهاری، دارای حداقل روشنایی مورد نیاز مبحث سیزدهم و سامانه روشنایی مصنوعی مجهز به کنترل  میزان نور بر حسب نور طبیعی باشد، می توان مساحت جداره نورگذر به کل دیوار خارجی را تا حداکثر  ۵۰% افزایش داد و همچنان از الزامات تجویزی این بخش استفاده کرد. 

پ) در سایر ساختمان هایی که مشمول موارد فوق نمی شوند از جمله ساختمان های با پوسته خارجی  پرده ای، به دلیل تأثیرات بسیار زیاد و پیچیدگی محاسبات تبادل حرارت تابشی، کنترل بازدهی انرژی  ساختمان به روش تجویزی در سطح مورد نظر مبحث امکان پذیر نیست و طراحی باید با استفاده از  روش شبیه سازی انجام شود. 

ت) مقدار ضریب بهره خورشیدی جداره های نورگذر SHGC نباید بیشتر از اعداد مندرج در جدول  19-5-2 باشد. 
ث) لایه مانع عبور پرتوهای فروسرخ خورشید نباید در سمت داخلی شیشه متصل به فضای کنترل شده  قرار داده شود. 

ج) بخش نورگذر درهای دارای شیشه باید منطبق با جدول 19-5-2 و بخش غیر نور گذر آن منطبق با  جدول 19-5-1 باشد. 

چ) در مورد نسبت سطح سایه گیر به جداره نورگذر (PF) علاوه بر فرونشستگی پنجره از نما سایه بان ها  افقی و عمودی بیرون زده از نما نیز قابل قبول است. همچنین مقدار متوسط درصد سایه گیر جداره  نورگذر بین ساعت ۱۰ تا ۱۴ روز اعتدال بهاری یا پاییزی برای محاسبه این نسبت در نظر گرفته  می شود. 

ح) در اقلیم های ۰ و ۱ میزان عبور نور مرئی VLT باید حداقل ۵۰% و در سایر اقلیم های حداقل ۶۰%  باشد. 

خ) طراحان و ناظران مکلف هستند تا در گزارشات طراحی و نظارت خود علاوه بر درج تعداد لایه ها  ضخامت و ضریب بهره خورشیدی آنها بر حسب میلی متر ضریب انتقال حرارتی و ضریب بهره  خورشیدی هر کدام از مصالح انتخابی را بر اساس تأییدیه رسمی پیوست کنند. در صورت عدم ثبت  تأییدیه رسمی آن لایه یا ماده در فرایند کنترل طرح و بازرسی از محاسبات حذف خواهد شد. 

د) سنجش موارد الزامی پوسته نورگذر مانند نسبت ضرایب عبور و بازتاب پرتوهای مرئی و مادون قرمز  جداره های شفاف در بازرسی های دوره ای و پایان ساخت با استفاده از دستگاه های سنجش معتبر و  روش های غیر مخرب انجام خواهد شد. 

ز) در صورت عدم دستیابی پوسته خارجی نورگذر به الزامات مورد نظر این بخش امکان دستیابی به  رده بازدهی انرژی D حتی در صورت رعایت تمامی موارد دیگر این مبحث وجود نخواهد داشت. 

همانطور که پیشتر بیان شد به منظور اطمینان از نتایج حاصل از الزامات روش تجویزی، محدوده  مشخصی از متغیرهای مختلف در نظر گرفته شده است. این محدودیت به هیچ وجه به معنای ایجاد  محدودیت در استفاده از سایر راه حل ها و یا راهکارهای خلاقانه به خصوص روش های معمارانه مانند  استفاده از سایه بان ها، تهویه طبیعی ،راهکارهای غیر فعال نیست. در صورتی که طراح معماری و یا  تأسیسات مکانیکی و الکتریکی هر گونه طرح نوآورانه ای را مورد نظر داشته باشد، می تواند با استفاده  از روش شبیه سازی و انجام محاسبات و ارائه مستندات و تحلیل نتایج حاصل از آنها، راهکارهای مورد  نظر خود در معماری تأسیسات و سامانه های انرژی را در طراحی به کار گیرد. 

۳-۱-۵-۱۹ هوابندی و نشت هوا 

عدم هوابندی مناسب باعث هدر رفت قابل توجه هوای تهویه شده داخل و در نتیجه افزایش مصرف  انرژی ساختمان می شود. 

الف) برای دستیابی به رده بازدهی انرژی D رعایت تمامی موارد مربوط به هوابندی پوسته خارجی  الزامی است. 

ب) هوابندی در تمام پوسته خارجی ساختمان باید به صورت پیوسته صورت گیرد و در محل اتصال  اجزایی مانند دیوار، سقف، کف، المان های سازه ای، در و پنجره نباید هیچ انقطاعی در هوابندی وجود  داشته باشد. 

پ) در مورد دریچه های پیش بینی شده در مباحث مرتبط با تجهیزات گازسوز داخل ساختمان مانند  مبحث چهاردهم و هفدهم رعایت ضوابط آن مباحث الزامی است. 

ت) تمامی جزئیات اجرایی نقاط اتصال و نحوه هوابندی اجزای منقطع سازه ای و غیر سازه ای اعم از  دیوار، سقف، کف، تیر، ستون، دیوار برشی، دال سقف، در و پنجره های ثابت و متحرک باید به همراه  نقشه های معماری ارائه شوند. 

ث) تمامی درهای ورودی پیاده رو ساختمان که بین فضای خارج و فضای تهویه شده داخلی قرار دارند،  باید دارای دو در با فضای میانی برای ایجاد قفل هوایی باشند به طوری که قبل از باز شدن در متصل  به فضای کنترل شده داخل در متصل به فضای بیرون به وسیله در بند خودکار الکتریکی یا مکانیکی  کاملاً بسته شده باشد. 

ج) تمامی باراندازهایی که بین فضای خارج و فضای تهویه شده داخلی قرار دارند، باید دارای فضایی  متصل به ساختمان و بزرگتر از وسیله حمل بار وانت کامیون چرخ دستی و ... باشند تا قفل هوایی  ایجاد شود به طوری که قبل از باز شدن در متصل به فضای کنترل شده داخل در متصل به فضای  بیرون کاملاً بسته شده باشد. 

ج) میزان نشت هوا به داخل و خارج ساختمان تحت اختلاف فشار مثبت یا منفی ۷۵ پاسکال بین  فضای داخل و خارج باید کمتر از ۲٫۳ لیتر بر ثانیه به ازای هر متر مربع (2.3L/s.m²) پوسته خارجی  باشد. 

ج) برای ساختمان های با نسبت نورگذر به پوسته بیش از ۵۰% میزان نشت هوا به داخل و خارج  ساختمان تحت اختلاف فشار مثبت یا منفی ۷۵ پاسکال بین فضای داخل و خارج باید کمتر از ۱/۸  لیتر بر ثانیه به ازای هر متر مربع (1.8L/s.m²) پوسته خارجی باشد. 

خ) در ساختمان های دارای بیش از ۹ طبقه روی سطح زمین (با احتساب همکف) با نسبت جداره  نورگذر به پوسته بیش از ۷۰% میزان نشت هوا به داخل و خارج ساختمان در طبقات دهم و بالاتر از  آن تحت اختلاف فشار مثبت یا منفی ۱۵۰ پاسکال بین فضای داخل و خارج باید کمتر از ۱/۲۷ لیتر  بر ثانیه به ازای هر متر مربع (1.27L/s.m²) پوسته خارجی باشد. 

د) در ساختمان های دارای بیش از ۱۵ طبقه روی سطح زمین (با احتساب همکف) با نسبت جداره  نورگذر به پوسته بیش از ۷۰% میزان نشت هوا به داخل و خارج ساختمان در طبقات شانزدهم و بالاتر  از آن تحت اختلاف فشار مثبت یا منفی ۳۰۰ پاسکال بین فضای داخل و خارج باید کمتر از ۲/۵۴  لیتر بر ثانیه به ازای هر متر مربع (2.54L/s.m²) پوسته خارجی باشد. 

ذ) برای تأیید میزان نشت هوا از پوسته خارجی در بازرسی های دوره ای و پایان کار باید حداقل یک  آزمایش نشت هوا به ازای هر ۱۰۰۰ متر مربع از سطح پوسته خارجی در هر نما با انتخاب تصادفی و  با ایجاد اتاقک موقت در محل و به همراه تصویر برداری مادون قرمز و آزمایش نفوذ دود انجام شود. 

ر) حداکثر نرخ تعویض هوای کل ساختمان تحت اختلاف فشار مثبت یا منفی ۵۰ پاسکال برای  ساختمان های با تهویه طبیعی باید کمتر از ۵ بار تعویض هوا در ساعت (5ac/h) و برای ساختمانهای  با تهویه مکانیکی کمتر از ۳ بار تعویض هوا در ساعت (3ac/h) باشد. 

ز) برای تأیید میزان نشت هوای کل ساختمان در بازرسی های دوره ای و پایان کار، باید حداقل یک  آزمایش نشت هوا به ازای هر ۱۰۰۰ متر مربع از مساحت تهویه شونده در کاربری های غیر مسکونی و  حداقل یک آزمایش به ازای هر ۱۰ واحد مسکونی با انتخاب تصادفی و با استفاده از در دمنده و ایزوله  کردن بخش مورد تست به همراه تصویر برداری مادون قرمز انجام شود. 

ژ) در صورت عدم دستیابی به نتایج لازم در هر یک از آزمون های نشت هوای پوسته خارجی و کل  ساختمان پس از رفع ایرادات آزمون ها مجدد باید به تعداد حداقل دو برابر تعداد نقاط با نتایج غیر قابل  قبول (شامل مکان آزمایش اول) انجام شود. این روند باید تا دستیابی همه آزمون ها به حد مورد نظر  ادامه یابد. 

س) به دلیل نیاز به ایجاد زیر ساخت های سخت افزاری و نرم افزاری، دامنه الزام ساختمان ها به انجام  آزمون های نشت هوای پوسته خارجی و کل ساختمان مطابق جدول 19-2-1 به مرور افزایش خواهد  یافت. 

ش) تمامی نقاط پوسته داخلی و یا خارجی ساختمان که جهت قرارگیری و نصب تجهیزات مانند  تابلوهای برق، تابلوهای آتش نشانی، قوطی های برق و غیره تراشیده، بریده شکسته و سوراخ شده اند و  یا به هر شکل آسیب دیده اند، محل های اتصال دیوارهای جدا کننده داخلی و خارجی به ستون تیر و  زیر سقف به خصوص در دال های مجوف عرشه فولادی و سایر موارد باید هوابندی شوند. 

ص) سقف های کاذب و حفره های موجود در آنها مانند محل قرارگیری چراغ های توکار سنسورهای  دود و حریق و سایر موارد باید هوابندی شوند. 

ض) دیوارهای مشترک بین واحدهای مستقل یک ساختمان باید هوابندی شوند. 

ط) در صورت عدم دستیابی نتایج هوابندی ساختمان به الزامات مورد نظر این بخش امکان دستیابی  به رده D حتی در صورت رعایت تمامی موارد دیگر مبحث وجود ندارد.