مبحث چهاردهم مقررات ملی ساختمان : تاسیسات مکانیکی (1396) | ١۴-١١-۶ دودکش قائم با مصالح بنائی

14-١١-6-١ كليات

الف) دودکش قائم با مصالح بنائی باید بر روی پایه ای از مصالح نسوختنی، با مقاومت دست کم ٣ ساعت در برابر آتش، قرار گیرد. این پایه باید جدا از اجزای ساختمان باشد و بار وزن دودکش را به زمین منتقل كند.

(١) به جز وزن دودکش، هیچ بار دیگری نباید بر پایۀ دودکش وارد شود، مگر آنکه در طراحی دود کش برای آن بار اضافی، پیش بینی های لازم به عمل آمده باشد.

(٢) دودکش باید مطابق الزامات مبحث چهارم الزامات عمومی ساختمان طرح و اجرا شود.

ب) در فاصلة 150 ميلى متر (۶ اينچ) بالاتر 150 ميلى متر (۶ اينچ) پايين تر از محل عبور دودكش از کف، سقف و بام، که از مصالح سوختنی باشد، شکل و اندازۀ دود کش نباید تغییر کند.

پ) در انتهای پایین دود کش باید دریچۀ بازدید تعبیه شود. ارتفاع این دریچه دست کم بايد ١۵٠ ميلى متر (6 اينچ) باشد ولبة بالائى آن دست‌كم ١٥٠ ميلى متر (6 اينچ) پايين تراز اتصال پایینترین لولۀ رابط به دودکش باشد.

(١) دریچۀ بازدید دود کش باید گازبند باشد.

ت) اگر دودکش از کف یا سقف طبقات عبور میکند، فاصلۀ میان دودکش و اجزای ساختمان بايد با مواد و مصالح نسوختنی پرشود.

١۴-١١-۶-٢ دود کش با مصالح بنائی با دمای پایین

الف) ساخت دودکش

(١) ضخامت دیوارهای دودکش دست‌كم بايد برابر مقادير زير باشد:

- ٢٠٠ ميلى متر (٨ اینچ)، برای دودكش آجرى يا بتنى با يوشش داخلى از مصالح نسوز به ضخامت دست‌كم ١۶ ميليمتر (0/625 اينچ).

- ٣٠٠ میلیمتر (١٢ اینچ)، برای دودکش سنگی با پوشش داخلی از مصالح نسوز به ضخامت دست‌كم ١۶ ميليمتر (0/625 اينچ).

ب) معبر قائم دود

(١) چنانچه دود کش با مصالح بنائی با چند معبر دود جداگانه و برای تخلیۀ دود دستگاه‌های متعدد ساخته شود، به پوشش داخلی نسوز نیاز نیست. معبر دود باید لولهای باشد كه از مواد و مصالح نسوختنى مناسب براى دماى دودكش مانند سيمان، آزبست سيمان، سفال ومصالح مشابه، به ضخامت دست‌كم ١۶ ميليمتر (0/625 اینچ) ساخته شده و در داخل دودکش ساختمانی قرار گیرد.

(٢) معبر دود باید در برابر خوردگى، ساييده شدن وترک برداشتن ناشى از تماس گازهاى حاصل از احتراق، تا دمای ٥٣٨ درجة سلسیوس (١٠٠٠ درجۀ فارنهایت)، مقاوم باشد.

(٣) معبر دود باید هم زمان با ساخت دود کش با مصالح بنائی، در داخل آن قرار گیرد و هر قطعة آن با دقت بر روی قطعۀ زیرین سوار شود و درزهای بین قطعات با مواد نسوز پر گردد.

(4)فاصلۀ میان سطح خارجی معبر دود و سطح داخلی دودکش ساختمانى نباید يرشود. اين فاصله دست‌كم بايد ١٠٠ ميلى متر (4 اینچ) در نظر گرفته شود. براى اتصال قطعات معبر دود، باید ملات به اندازه‌ای که برای درزبندی و پر کردن سوراخها لازم است، به کار رود.

(۵) اگر در داخل دودکش قائم با مصالح بنائی، دو معبر دود جداگانه برای دو دستگاه مختلف نصب مى شود، فاصلة سطح خارجى اين دو معبر از هم بايد دست‌كم ١٥٠ ميلى متر (6 اينچ) باشد.

(۶) اگر در داخل دودکش قائم با مصلح بنائی، بيش از دو معبر دود جداكانه نصب مى شود، بايد میان هر گروه دوتایی از معبرها، تیغۀ جدا کننده ای از مصالح ساختمانی به ضخامت دست‌كم ١٠٠ میلی متر (۴ اینچ)، قرار گیرد. فاصلۀ این تیغۀ جداکننده از معبرهای دود مجاور آن بايد دست‌كم ١٠٠ ميليمتر (4 اينچ) باشد.

(٧) معبر دود بايد از ٢٠٠ ميلى متر (٨ اينچ) پايين تر از پايين ترين اتصال لولة رابط به دودكش قائم تا بالاترین ار تفاع دود کش ساختمانی، ادامه یابد.

پ) دهانۀ خروجی دود

(١) در مورد دهانۀ خروج دود از دود کش قائم با مصالح بنائی، فاصله‌های قائم و افقی آن از بام ساختمان، ساختمان های مجاور، تراز پیادهرو زمین مجاور و دهانه‌های مکش مکانیکی هوای ساختمان، بايد احكام مقرر در «(14-١١-5-٢) "الف"» رعایت شود.

(٢) انتهای بالای دودکش قائم با مصالح بنائی باید با کلاهكی مناسب برای جلو گیری از ورود باران و برف، حفاظت شود.

ت) فاصلۀ سطح خارجی دود کش قائم با مصالح بنائی و مواد سوختنی

(١) ميان سطح خارجى دودكش قائم با مصالح بنائى ومواد ومصالح سوختنى اجزاى ساختمان، بايد دست‌كم ١٠٠ ميلى متر (۴ اینچ) فاصله باشد.

(٢) در عبور دودکش قائم ساختمانی از طبقات ساختمان، ميان سطح خارجى دودكش ومواد و مصالح سوختنی، باید مطابق الزامات مبحث چهارم ، الزامات عمومی ساختمان، فاصله وجود داشته باشد. این فاصله باید با مواد و مصالح نسوختنی پرشود.