مبحث چهاردهم مقررات ملی ساختمان : تاسیسات مکانیکی (1396) | 7-6-14 عایق کاری کانال هوا

6-14-٧-١ كليات

الف) عایق پلنوم و کانال هوا و نیز رو کش عایق، باید دارای شاخص پيشروى شعله حداكثر ٢۵ و شاخص گسترش دود حداكثر ٥٠، طبق يكى از استاندارد هاى زير باشد:

ANSI / ASTM E84

UL 723

DIN 4102

ب) استفاده از مواد سوختنی برای عایق بندی، روکش عایق و مواد درزبندی، مانند چسب، خمير و نوار، مجاز نیست.

پ) بخش هایی از طول کانال که از دیوار آتش عبور می‌کند، نباید عایق یا روکش عایق داشته باشد.

ت) دمپر تنظیم مقدار هوا، دمپر آتش و دمپر دود نبايد عايق يا روكش عايق داشته باشد.

ث) سطوح دریچه‌‌های بازدید و دسترسی نباید با عایق یا رو کش عایق، پوشانده شود.

ج) دمای سطح خارجی كانال و يا دماى سطح خارجى عايق كانال، نبايد كمتر از دماى نقطه شبنم هوای محيط باشد.

چ) دمای سطح خارجی کانال نباید بیش از ٢٩ درجه سلسيوس (١٢٠ درجه فارنهایت) باشد.

(١) در دمای بیش از ۴٩ درجه سلسیوس (١٢٠ درجه فارنهایت) سطح خارجی کانال، باید کانال را طوری عایق كرد كه دمای سطح خارجى عايق از 49 درجه سلسيوس (١٢٠ درجه فارنهايت) بيشتر نشود.

(ح) کانال هایی كه عایق كاری شده و در هواى آزاد قراردارند بايد با مصالح مناسب و مورد تاييد در مقابل شرايط جوى محافظت شوند.

(خ) موادی كه برای عايق كارى داخل كانال استفاده مى شوند و درمعرض جريان هواى درون كانال قرار دارند باید وقتی طبق آزمون 181 UL آزمایش می شوند مقاومت و دوام کافی داشته باشند.

استفاده از موادی كه ضدآب نيستند به عنوان پوشش داخل كانال يا پلنوم (از خروجى كويل سرمايى تا پايين دست تشت تخليه تقطيرات ) مجاز نيست.

6-14-٧-2  درج مشخصات

روی عایق های خارج کانال ها (به جز عایق‌های فوم پلی یورتان پاششی) و كانال هاى انعطاف پذير پيش عايق شده بايد در فواصل حداكثر ٩٠٠ ميليمترى (٣۶ اينچ) از يكدیگر ، مقدار مقاومت حرارتی و شاخص‌های پیشروی شعله و گسترش دود مواد تشکیل دهنده عایق بصورت پاک نشدنى درج شده باشد.

6-14-٧-3 عایق کانال هوا در خارج از ساختمان

الف) در تاسیسات گرمایی و سرمايی، كانال هواى خارج از فضاى ساختمان و در تماس مستقيم با هواى آزاد، بايد با عايق حرارتى با مقاومت دست كم مطابق جدول (14-6-7-3) "الف" پوشانده شود.

6-14-٧-4 عايق كانال هوا در داخل ساختمان

 الف) در تأسيسات گرمايی و سرمايی، مقاومت گرمايی عايق كانال هوا در فضاهای داخل سـاختمان، بايد دست كم مطابق جدول (14-6-7-4 )"الف" باشد.

ب) در فضای بسته زیر شیروانی، شفت های بسته ساختمان، داخل سقف های كاذب طبقات و دیگر فضاهایی که هوای آن ها با سیستم های گرمایی و سرمايى كنترل نمى شود، كانال هوا بايد با رعايت ارقام جدول (14-۶-٧-٣) "الف" عايق كارى شود.

پ) کانال های هوای رفت و برگشت در فضاهای داخل ساختمان در موارد زير نياز به عايق ندارد، مگر برای جلوگیری از چگالش بخار آب موجود در هوا بر روی سطوح خارجى كانال:

(١) اختلاف دمای هوای داخل کانال و هوای فضایی که کانال در آن قرار گرفته، کمتر از ٨ درجه سلسيوس (١٥ درجه فارنهايت) باشد؛

(٢) انتقال گرما از جدار كانال بدون عايق (از داخل به خارج یا از خارج به داخل)، مقدار كل انرژی مورد نياز ساختمان را افزايش ندهد؛

(٣) كانال تخليه هوا؛

(۴) کانال توزیع کننده هوای سیستم خنک کننده تبخیری، از جملە کولر آبی.

ت) اگر برای کاهش شدت صدا یا مقاصد دیگر، سطح داخلی کانال هوا یا پلنوم، نیاز به عایق داشته باشد، جنس آن و مواد لازم برای نصب آن، بايد در برابر رشد جلبک، رطوبت و فرسايش ناشى از جریان هوا مقاوم باشد.

(١) عايق بايد با وسايل مكانيكى به سطوح داخلى كانال اتصال يابد، تا سطوح عايق و لبه قطعات آن در برابر جریان هوای داخل کانال مقاوم باشد.