مشخصات فنی عمومی و اجرایی تاسیسات برقی ساختمان : ضابطه شماره 110 جلد 1 | ۴-۱۲- اتصال زمین سیستم

۱-۴-۱۲- سه روش متداول اتصال زمین سیستم عبارتند از TT،TN و IT در این نمادهای دو حرفی، حرف اول نشان دهنده رابطه بین سیستم نیرو (مدار الکتریکی) با زمین و حروف دوم نشان دهنده رابطه بین قسمت های رسانای قابل تماس موجود در تاسیسات الکتریکی (تجهیزات الکتریکی) با زمین است. 

یادآوری - روش های زمین کردن سیستم به صورت مبسوط در بخش ۳۱۲ استاندارد ملی ایران به شماره ۱-۱۹۳۷ توضیح داده شده اند. 

۲-۴-۱۲- در سیستم نیروی TN یک نقطه در منبع مستقیماً زمین شده است و قسمت های رسانای قابل تماس تاسیسات الکتریکی به وسیله هادی های حفاظتی به آن نقطه متصل شده اند. بسته به آرایش هادی های حفاظتی و خنثی سه نوع سیستم TN قابل دستیابی است : 

    • سیستم TN-S که در سرتاسر آن از یک هادی حفاظتی مجزا استفاده می شود. 

    • سیستم TN-C-S که در قسمتی از آن هادی های حفاظتی و خنثی در یک هادی ترکیب شده اند. 

    • سیستم TN-C که در سرتاسر آن هادی های حفاظتی و خنثی در یک هادی ترکیب شده اند. 

۳-۴-۱۲- در سیستم نیروی TT فقط یک نقطه مستقیماً زمین شده است و قسمت های رسانای قابل تماس تاسیسات الکتریکی به الکترودهای زمینی متصل شده اند که به لحاظ الکتریکی از الکترود زمین سیستم تغذیه مستقل هستند. 

۴-۴-۱۲- در سیستم نیروی IT تمامی قسمت های برقدار از زمین ایزوله شده اند یا از طریق یک امپدانس به قدر کافی بزرگ در یک نقطه زمین شده اند. قسمت های رسانای قابل تماس تاسیسات الکتریکی نیز به طور مستقل یا به صورت تجمیعی زمین شده اند. 

۵-۴-۱۲- در تمام تاسیسات تحت پوشش این نشریه باید از سیستم نیروی برق TN-S یا TN-C-S استفاده شود مگر در مواردی که با توجه به نوع کاربری و بر اساس الزام استاندارد ملی معتبر مربوطه با ضوابط و مقررات مرجع ذیصلاح رسیده است، استفاده از سایر انواع سیستم های نیرو مجاز یا لازم باشد. در صورت استفاده از سیستم TN.C-S نقطه جدایی هادی حفاظتی از هادی خنثی باید در نزدیک ترین نقطه عملیاتی ممکن به مبدا تاسیسات الکتریکی (ه طور مثال تابلو لوازم اندازه گیری انرژی الکتریکی یا تابلو توزیع اصلی ساختمان) باشد.