مشخصات فنی عمومی و اجرایی تاسیسات برقی ساختمان : ضابطه شماره 110 جلد 2 | ۵-۳- طراحی و انتخاب سیستم هشدار ورود غیر مجاز و هشدار سرقت مسلحانه

سیستم هشدار ورود غیر مجاز و هشدار سرقت مسلحانه برای محافظت در برابر دسترسی غیر مجاز، آسیب یا تهاجم استفاده می شود. 

در این فصل به جهت اختصار در نوشتار به جای عبارت “سیستم هشدار ورود غیر مجاز و هشدار سرقت مسلحانه” از عبارت "سیستم هشدار" استفاده می شود.

برای طراحی هر سیستم هشدار، دو مشخصه درجه امنیت و شرایط محیطی اهمیت به سزایی دارد. بنابراین انتخاب یک سیستم هشدار در ساختمان باید با در نظر گرفتن این دو مشخصه انجام شود. 

۱-۵-۳- طبقه بندی سیستم های هشدار بر اساس درجه امنیت 

سیستم هشدار بر اساس میزان امنیت دارای چهار درجه مختلف است. درجه امنیت کم ریسک یا درجه یک، پایین ترین و درجه امنیت پر ریسک با درجه چهار بالاترین درجه امنیت است. 

درجه امنیت هر سیستم بر اساس اجزاء آن مشخص می شود به طوری که جزیی از سیستم با کمترین درجه امنیت درجه امنیت کل سیستم را تعیین می کند. یعنی ممکن است همه اجزاء به جز یکی از آنها در درجه امنیت بالا باشد. ولی یک جزء درجه امنیت پایین تری داشته باشد همان یک جزء تعیین کننده درجه امنیت کل سیستم است. 

به طور مثال در سیستمی با مرکز کنترل هشدار دارای درجه امنیت دو اجزای دیگر مانند منبع تغذیه آژیرها و دتکتورها باید دارای درجه امنیت دو، سه یا چهار باشد. اما در صورتی که از دتکتور با درجه امنیت یک استفاده شود کل مجموعه در درجه امنیت یک واقع می شود. 

این طبقه بندی در رابطه با اجزاء و توابع اختیاری سیستم هشدار نیز اعمال می شود و در صورت استفاده باید مستندات مورد نیاز در جهت تعیین درجه موجود باشد. در صورتی که ارایه این مستندات ممکن نباشد باید کنترل مشخصات فنی بر اساس الزامات درجه امنیتی بالاتر صورت گیرد. 

درجه بندی امنیت اماکن به صورت زیر انجام می شود.  

۱-۱-۵-۳- درجه یک امنیت - کم ریسک  

انتظار می رود سارق با مهاجم اطلاع اندکی از سیستم داشته باشد و دسترسی به ابزار آلات محدوی مانند انبردست چکش و پیچ گوشتی دارد. 

مکان هایی که در معرض خطر سارقان فرصت طلب و گذری است در این درجه امنیتی واقع می شود. 

عموما هشدار از طریق یک هشدار دهنده صوتی در این درجه صورت می گیرد. 

۲-۱-۵-۳- درجه دو امنیت - از ریسک کم تا ریسک متوسط 

احتمالا سارق یا مهاجم اطلاعات محدوی از سیستم دارد و از تجهیزاتی عمومی مانند مولتی متر، دریل شارژی و ابزار برش استفاده کند. 

این درجه حفاظت معمولا شامل مجتمع های بزرگ مسکونی و/یا مراکز تجاری و اداری کوچک است. 

۳-۱-۵-۳- درجه سه امنیت - از ریسک متوسط تا ریسک بالا 

احتمالا سارق یا مهاجم، دارای تسلط نسبی به سیستم هشدار است و طیف گسترده ای از ابزارها و تجهیزات الکترونیکی قابل حمل مانند لپ تاپ و تجهیزات امنیتی را همراه داشته باشد. 

این درجه شامل ساختمان های با محتوای ارزشمند بوده و سارقان احتمالا برای نفوذ به آن برنامه ریزی می کنند. 

مراکز تجاری بزرگ و ساختمان های اداری با حساسیت بالا می تواند در این رده قرار گیرد. 

۴-۱-۵-۳- درجه چهار امنیت - ریسک بالا  

در ریسک بالا، امنیت بر همه چیز اولویت دارد و انتظار می رود سارق یا مهاجم دارای توانمندی یا منابع لازم برای برنامه ریزی دقیق یک سرقت یا ورود غیر مجاز بوده و مجهز به طیف کاملی از تجهیزات از جمله وسایل جایگزینی قطعات یک سیستم هشدار باشد. 

مراکز نظامی و ساختمان هایی که در معرض جرم های سازمان یافته یا حملات تروریستی قرار دارد در این رده جای می گیرد. 

۲-۵-۳- دسته بندی سیستم های هشدار بر اساس شرایط محیطی 

همه اجزاء سیستم هشدار با توجه با دسته بندی محیطی زیر باید مورد استفاده قرار گیرد. دسته بندی به صورت صعودی دسته یک تا چهار به ترتیب سخت گیرانه تر می شود. بنابراین اجزاء تایید شده برای سیستم دسته سه می تواند در محیطی با شرایط دسته یک استفاده شود ولی حالت معکوس آن امکان پذیر نیست. 

۱-۲-۵-۳- دسته محیطی یک فضای بسته 

دسته محیطی یک شامل فضای بسته و یا فضای داخلی ساختمان است که دما معمولا در محدوده خاصی حفظ می شود، مانند واحدهای مسکونی یا اداری 

دما در این محیط ممکن است بین +۵ تا ۴۰+ درجه سلسیوس متغیر باشد و رطوبت نسبی تا ۷۵% است. 

۲-۲-۵-۳- دسته محیطی دو - فضای بسته - عمومی 

در این محیط ها معمولا دما کنترل شده نیست، مانند راهرو ،سالن، پلکان ،انبار و محل هایی که سیستم تهویه در آن به صورت متناوب کار می کند. 

دما در این محیط ممکن است بین ۱۰- تا ۴۰+ درجه سلسیوس متغیر باشد و رطوبت نسبی تا ۷۵% است. 

۳-۲-۵-۳- دسته محیطی سه - فضای باز سازه های سقف دار یا فضای بسته با شرایط ویژه 

در این محیط اجزاء سیستم خارج از فضای داخلی ساختمان است اما به صورت کامل در معرض تغییرات آب و هوایی قرار ندارد یا در فضای بسته با شرایط ویژه قرار دارد. 

دما در این محیط ممکن است بین ۲۵- تا ۵۰+ درجه سلسیوس متغیر باشد و رطوبت نسبی تا ۷۵٪ است. در این دسته محیطی برای ۳۰ روز در سال انتظار تغییر و افزایش رطوبت نسبی بین ۸۵% تا ۹۵% وجود دارد.

۴-۲-۵-۳- دسته محیطی چهار - فضای باز - عمومی 

در این محیط اجزاء سیستم به صورت کامل در معرض تغییرات آب و هوایی است. 

دما در این محیط ممکن است بین ۲۵- و ۶۰+ درجه سلسیوس متغیر باشد و رطوبت نسبی تا ۷۵% است. در این دسته محیطی برای ۳۰ روز در سال انتظار تغییر و افزایش رطوبت نسبی بین ۸۵% تا ۹۵% وجود دارد. 

یادآوری - بازه های دما و رطوبت بیان شده مقادیر کمینه و بیشینه عمومی برای شرایط محیطی عنوان شده در این بخش است. در صورتی که شرایط محیطی خارج از محدوده عنوان شده باشد، باید تمهیدات لازم برای اجرای سیستم در نظر گرفته شده و ملاحظات کافی در انتخاب تجهیزات جهت کارکرد صحیح آن در شرایط دما و رطوبت بحرانی پیش بینی شود. 

۳-۵-۳- الزامات عملکردی عمومی سیستم هشدار 

در هر سیستم هشدار الزاما باید امکان پیکربندی و تشخیص موارد زیر وجود داشته باشد :

    • ورود غیر مجاز 

    • سرقت مسلحانه 

    • تمپر 

    • خطاهای بحرانی که می تواند در عملکرد سیستم تاثیرگذار باشد (مطابق جدول (۳-۳)) 

البته امکان تشخیص رویدادهای دیگر در سیستم وجود دارد به این شرط که در الزامات عملکردی سیستم هشدار اختلالی ایجاد نکند. 

در مواقعی که پیکربندی سیستم هشدار صرفا بعنوان “سیستم هشدار ورود غیر مجاز” صورت می گیرد، استفاده از "دتکتورهای هشدار سرقت مسلحانه" الزامی نیست. 

هم چنین در مواقعی که پیکربندی سیستم هشدار صرفا به عنوان "سیستم هشدار سرقت مسلحانه" صورت می گیرد،استفاده از "دتکتورهای ورود غیر مجاز" الزامی نیست.

۱-۳-۵-۳- دتکتور هشدار ورود غیر مجاز  

دتکتورهای هشدار ورود غیر مجاز باید متناسب با شرایط و نیاز محیط مورد حفاظت انتخاب شود و در موقعیتی باشد که تهاجم را در محتمل ترین نقاط ورود شناسایی کند. 

انتخاب و نصب دتکتورها باید به گونه ای باشد که بیش ترین دقت تشخیص و در عین حال کم ترین حالت هشدار کاذب را داشته باشد.

هشدار تولید شده در شرایط ورود غی رمجاز باید به صورتی باشد که پیام یا سیگنال آن حتما سبب اطلاع کاربر شود. یعنی هشدار نباید آنقدر کوتاه باشد که کاربر متوجه آن نشود.

۲-۳-۵-۳- دتکتور هشدار سرقت مسلحانه  

دتکتورهای سیستم هشدار سرقت مسلحانه همانند دتکتورهای ورود غیرمجاز باید متناسب با شرایط و نیاز محیط انتخاب شود. هم چنین انتخاب و نصب ادوات باید به گونه ای باشد که احتمال تحریک تصادفی سیستم امنیتی حداقل باشد. 

سیگنال ها یا پیام های تولید شده در زمانی که سیستم در شرایط هشدار است باید به صورتی باشد که حتما سبب اطلاع کاربر شود. یعنی هشدار تولید شده نباید آن قدر کوتاه باشد که کاربر متوجه آن نشود. 

۳-۳-۵-۳- دتکتور تمپر 

دتکتور تمیر به منظور کاهش ریسک دسترسی به عناصر داخلی اجزای سیستم هشدار استفاده می شود و باید در تمام  اجزاء و تجهیزات سیستم هشدار مطابق جدول (3-1) وجود داشته باشد. همچنین شناسایی انواع خطاهای تمپر مطابق جدول (۳-۲) الزامی است. 

در تمام اجزاء سیستم هشدار، باید سازوکاری برای جلوگیری از دسترسی به قسمت های داخلی فراهم شود تا ریسک تمپر حداقل باشد. 

محفظه های مورد استفاده باید به اندازه ای محکم باشد تا از آسیب های کوچک و دسترسی هایی که قابل شناسایی نیستند جلوگیری کند. دسترسی به تجهیزات سیستم هشدار مانند مرکز کنترل سیستم هشدار سیستم انتقال هشدار و دستگاه های هشدار دهنده نباید به آسانی امکان پذیر باشد. دسترسی به این تجهیزات باید تنها توسط کاربران مجاز امکان  پذیر باشد. 

باید توجه داشت که هشدار تمیر باید در هر دو حالت مسلح و غیر مسلح مطابق جدول (3-1) قابل شناسایی باشد. 

سیگنال ها یا پیام های تولید شده در زمانی که ورودی تمپر تحریک شده باید به صورتی باشد که حتما سبب اطلاع کاربر شود. یعنی هشدار تولید شده نباید آن قدر کوتاه باشد که کاربر متوجه آن نشود.
تجهیزات کنترلی جانبی که برای استفاده در خارج از محل تحت نظارت طراحی شده، باید مجهز به وسایلی برای جلوگیری از جایگزینی آن ها و/یا (مجهز به وسایلی برای جلوگیری از جایگزینی) سیگنال ها یا پیام های بین تجهیزات کنترلی و نشانگر باشد.
البته در صورتی که چنین جایگزینی بر عملکرد صحیح سیستم هشدار تاثیرگذار نیست، این الزام ضرورتی به اعمال ندارد.

۴-۳-۵-۳- شناسایی خطاهای اصلی 

سیستم هشدار در هر درجه امنیتی باید قابلیت تشخیص و اعلام خطاهای مشخص شده در جدول (۳-۳) را داشته باشد. 

سیگنالها یا پیام های تولید شده در زمان رخ دادن خطاها باید به گونه ای باشد که کاربر از وجود آن مطلع شود. 

در سیستم هشدار باید برای هر خطای مشخص شده در جدول فوق هشدار جداگانه ای صادر شود. هم چنین محل و دلیل وقوع خطا باید قابل تشخیص باشد. 

۴-۵-۳- الزامات عملکردی درجه های امنیتی ریسک متوسط و ریسک بالای سیستم هشدار 

۱-۴-۵-۳- حفاظت در برابر ماسکه 

در درجه امنیت سه و چهار دتکتورهای حرکتی باید امکان آشکار کردن ماسکه را داشته باشد. 

ماسکه زمانی رخ می دهد که متجاوز احتمالی به طور فیزیکی به دتکتور نزدیک می شود تا در حالی که سیستم هشدار مسلح نیست دتکتور را مخدوش کند سیستم چنین تلاشی را باید تشخیص و هشدار دهد. 

در دتکتورهای حرکتی ماسکه می تواند به صورت قرار دادن یک مانع فیزیکی مانند فلز پلاستیک کاغذ یا پاشش رنگ انجام شود. 

۲-۴-۵-۳- کاهش دامنه دید دتکتورهای حرکتی 

در درجه امنیتی چهار هر گونه کاهش دامنه دید دتکتورهای حرکتی باید توسط سیستم هشدار تشخیص و اعلام شود. 

۳-۴-۵-۳- حفاظت در برابر خطای ناشی از دستکاری 

برای کنترل هشدارهای کاذب و اطلاع از دستکاری ها و خطاهای مختلف تنظیمات زیر باید برای ورودی های مربوط به کنترل سیستم هشدار اجرا شود. 

مقادیر مقاومت ها در شکل (3-10) متناسب با محصول هر سازنده می تواند متفاوت باشد. 

۴-۴-۵-۳- سایر الزامات عملکردی سیستم هشدار 

برای هر سیستم هشدار به همراه الزامات عملکردی مشخص شده، ممکن است موارد اضافی و اختیاری دیگری باشد که  اجرای این گونه موارد نباید عملکردهای الزامی سیستم را تحت تاثیر قرار دهد.

طراحی و اجرای سیستم هشدار باید به گونه ای باشد که احتمال تولید هشدار کاذب توسط اپراتور را به حداقل برساند. 

برای مثال دکمه های صفحه کلید استفاده شده باید دارای وضوح کافی بوده و به گونه ای علامت گذاری و قابل تشخیص باشد که احتمال عملکرد نادرست کاربر را به حداقل برساند. 

۵-۵-۳- توابع الزامی سیستم هشدار 

هر سیستم هشدار باید دارای توابع ضروری مورد نیاز جهت استفاده کاربران باشد. 

توابع ضروری سیستم هشدار شامل امکان تعیین سطوح دسترسی مختلف مجوزهای دسترسی مسلح کردن غیر مسلح کردن بازگردانی مانع شدن اجرای توابع عملیاتی جداسازی توابع عملیاتی و تست کردن دتکتورهای سیستم هشدار است. 

۱-۵-۵-۳- سطوح دسترسی 

در سیستم هشدار چهار سطح برای دسترسی کاربران مختلف به اجزا سیستم و کنترل آن باید در نظر گرفته شود، که امکانات و محدودیت ها در هر سطح آن متفاوت است. 

۱-۱-۵-۵-۳- سطح یک دسترسی همگانی 

توابع و عملکردهای این سطح محدودیت خاصی برای دسترسی ندارد.

۲-۱-۵-۵-۳- سطح دو - دسترسی کاربر (اپراتور) 

کاربر در این سطح دسترسی می تواند تنظیمات و تغییرات عملیاتی محدودی ایجاد کند. برای مثال کاربر این سطح می تواند سیستم را مسلح با غیر مسلح کند اما امکان دسترسی و تغییر در سیستم نرم افزاری مانند اطلاعات مختص محل را ندارد. 

این تنظیمات باید به وسیله یک کلید فیزیکی کد یا موارد مشابه برای کاربر سطح دو قابل دسترس باشد. کلید یا کد سطح دو نباید امکان دسترسی به سطح سه و سطح چهار را فراهم کند. 

۳-۱-۵-۵-۳- سطح سه دسترسی کاربر تامین کننده سیستم امنیتی 

در این سطح دسترسی امکان انجام پیکربندی تمام توابع سیستم هشدار امکان پذیر است اما امکان انجام تغییر در مشخصات طراحی شده تجهیزات سیستم هشدار وجود ندارد. تامین کننده خدمات سیستم می تواند در این سطح دسترسی قرار گیرد. این تنظیمات باید به وسیله یک کلید فیزیکی، که با موارد مشابه برای کاربر سطح سه قابل دسترس باشد. کلید یا کد سطح سه نباید دسترسی به سطح چهار را فراهم کند. 

دسترسی سطح سه صرفا در یکی از حالات زیر میسر است : 

الف) اجازه کاربر سطح دو صادر شده باشد. 

ب) اجازه کاربر سطح دو صادر نشده باشد اما در درجه امنیت یک دو و سه شروط زیر اعمال شده باشد. 

1) کاربر سطح سه که به او دسترسی داده می شود در محل تحت نظارت حضور فیزیکی داشته باشد و دسترسی محلی به مرکز کنترل سیستم هشدار داشته باشد و
2) سیستم غیر مسلح باشد و
3) در درجه امنیت یک دسترسی کاربر سطح سه به وسیله هشدار دهنده های صوتی اعلام شود و
4) در درجه امنیت دو و سه دسترسی کاربر سطح سه به وسیله هشدار دهنده های صوتی و از راه دور مانند سیستم انتقال هشدار اعلام شود.

۴-۱-۵-۵-۳ سطح چهار دسترسی کاربر تولید کننده تجهیزات 

در این سطح دسترسی به طراحی تجهیزات وجود دارد. 

این تنظیمات باید به وسیله یک کلید فیزیکی کد با موارد مشابه قابل دسترس باشد. دسترسی سطح چهار زمانی صادر می شود که نیاز به ایجاد تغییرات ساختاری با باز طراحی سیستم وجود داشته باشد. 

برای مثال به روزرسانی نرم افزاری مربوط به تجهیزات می تواند در این سطح دسترسی قرار گیرد. هم چنین دسترسی کاربر این سطح بدون فعال شدن خطای تمپر در مرکز کنترل سیستم هشدار باید صورت پذیرد. 

دسترسی سطح چهار صرفا در یکی از حالات ذیل میسر است : 

    • اجازه کاربر سطح ۲ 

    • اجازه کاربر سطح ۳ 

توابع قابل دسترس در هر سطح دسترسی مطابق جدول (3-4) است. 

۲-۵-۵-۳- مجوزهای دسترسی 

دسترسی به عملکردهای سیستم هشدار باید از طریق کد عبور مجاز صورت گیرد. تعداد کدهای مختلف قابل انتخاب برای درجه های امنیتی مختلف در جدول (3-5) مشخص شده است. 

بدیهی است که دسترسی درجه یک امنیتی مشمول در اختیار داشتن هیچ کدی نیست.

۳-۵-۵-۳- مسلح و غیر مسلح کردن سیستم هشدار 

در سیستم هشدار باید امکاناتی برای محدودیت دسترسی کاربران در مسلح کردن و غیر مسلح کردن با سطح دسترسی مناسب وجود داشته باشد. امکان مسلح کردن و غیر مسلح کردن یک سیستم هشدار ورود غیر مجاز و یک سیستم هشدار سرقت مسلحانه و/یا بخشی از آن به طور مستقل مجاز است. 

هر کاربر بسته به سطح دسترسی امکان مسلح کردن با غیر مسلح کردن سیستم را دارد. هم چنین برای سطوح متفاوت سیستم هشدار میتوان امکان مسلح و یا غیر مسلح کردن از راه دور را فراهم کرد. 

۱-۳-۵-۵-۳- مسلح کردن سیستم هشدار 

مسلح کردن یک سیستم هشدار یا بخشی از آن در زمانی که تمام توابع عملکردی در وضعیت عادی قرار دارد باید صورت گیرد. هنگامی که مسلح شدن سیستم هشدار یا بخشی از آن به صورت موفقیت آمیز صورت گرفته باشد باید طی زمان مشخصی نشانگرها موفقیت آمیز بودن درخواست را به نحوی نمایش دهد که کاربر از موفقیت آمیز بودن آن اطمینان حاصل کند. 

مسلح شدن سیستم هشدار در تمام درجه های امنیت توسط کاربر سطح دو یا کاربر سطح سه و از طریق کد دسترسی مجاز است. 

مسلح شدن در هنگامی که یکی از موارد مشخص شده در جدول (3-6) وجود دارد نباید انجام شود. 

در درجه امنیت یک، کاربر با دسترسی سطح یک امکان مسلح کردن سیستم (مثلا با فشار دادن یک شستی واقع در محدوده تحت نظارت) و هم چنین متوقف کردن آن قبل از تکمیل کامل فرایند مسلح سازی را دارد. 

امکان نادیده گرفتن رویدادی که موجب جلوگیری از مسلح شدن سیستم هشدار می شود، توسط کاربران مجاز مطابق جدول (3-7) امکان پذیر است. برای نادیده گرفتن خطاهایی که مانع مسلح شدن می شود حتما آنچه که نادیده گرفته شده باید در سابقه رویدادهای سیستم ثبت شود. نکته دیگر این است که باید توجه داشت آنچه نادیده گرفته می شود موجب قرار گرفتن سیستم در شرایط هشدار نشود. 

نادیده گرفتن موارد جلوگیری از مسلح شدن در درجه امنیت یک و درجه امنیت دو صرفا توسط کاربر سطح دو امکان پذیر است. 

۲-۳-۵-۵-۳- غیر مسلح کردن سیستم هشدار 

غیر مسلح شدن سیستم توسط کاربر مجاز سطح دو و کاربر مجاز سطح سه قابل انجام است. یک مسیر ورودی تا محل قرار گرفتن مرکز کنترل سیستم هشدار به منظور غیر مسلح کردن سیستم هشدار با بخشی از آن باید وجود داشته باشد. در صورت انجام صحیح مراحل ورود تنها دتکتورهای مشخص شده منتهی به دستگاهی که فرمان غیر مسلح شدن را می دهد باید قابلیت غیر فعال شدن را داشته باشد. 

این فرایند می تواند به نحوی طراحی شود که فقط با ورود کاربر به فضای تحت نظارت امکان پذیر باشد. همچنین می توان امکان غیر مسلح کردن از راه دور را به سیستم اضافه کرد. 

فرایند غیر مسلح شدن باید حداکثر تا ۴۵ ثانیه انجام شود. در طول این زمان حتما یک نشان گر ورود باید فعال شده باشد. اگر غیر مسلح شدن در بازه ی زمانی پیش بینی شده تکمیل نشد باید فعال شدن یکی از شرایط هشدار را در پی داشته باشد. در صورت موفقیت آمیز بودن فرایند غیر مسلح شدن نشانگرهای موفقیت آمیز بودن فرایند باید فعال شود تا نشان دهد که کل یا جزیی از سیستم به حالت غیر مسلح تغییر وضعیت داده است. 

اگر در طول بازه ی تکمیل فرایند غیر مسلح سازی وضعیت هشدار پیش بیاید این حالت باید توسط یک هشدار دهنده صوتی با نشانگر اعلام شود. اگر در این سیستم، اطلاع رسانی از راه دور پیش بینی شده باشد این هشدار نباید زودتر از ۳۰ ثانیه از زمان فعال شدن هشدار دهنده صوتی یا نشان گر ارسال شود. 

۴-۵-۵-۳- بازگردانی 

سیستم هشدار به هنگام وضعیت ورود غیر مجاز، سرقت مسلحانه، تمپر و خطا باید امکان بازگرداندن کل یا جزیی از آن که دچار تغییر شده را (توسط کاربر) مجاز داشته باشد. 

بازگردانی با توجه به محدودیت های مشخص شده در جدول (۳-۸) مجاز است. 

هم چنین امکان بازگردانی از راه دور سیستم هشدار با توجه به محدودیت های مشخص شده در بخش ۳-۵-۵-۱ و بخش 3-۵-۵-2 مجاز است.

۵-۵-۵-۳- مانع شدن اجرای توابع عملیاتی 

در صورت ضرورت می توان مانع از اجرای تابع یا توابعی از عملکردهای سیستم هشدار شد. این امکان تنها باید برای کاربران با سطح دسترسی دو و سه فراهم باشد. 

۶-۵-۵-۳- جدا کردن توابع عملیاتی 

در صورت ضرروت می توان تابع یا توابعی از عملکردهای سیستم هشدار را جدا کرد. امکان جدا کردن باید محدود به کاربران با سطوح دسترسی زیر باشد : 

۷-۵-۵-۳- آزمون دتکتورها 

در سیستم هشدار باید امکان آزمون های عملیاتی دتکتورهای ورود غیر مجاز و تجهیزات هشدار سرقت برای کاربر با دسترسی سطح دو فراهم باشد به شرط این که این آزمون ها مخرب نباشد. 

۸-۵-۵-۳- توابع عملیاتی دیگر سیستم هشدار 

در سیستم هشدار در صورت ضرورت امکان انجام توابع عملیاتی دیگری به جز آنچه در این فصل مشخص شده وجود دارد. در صورت تاثیر مستقیم یا غیر مستقیم این عملکردها بر توابع عملیاتی سیستم هشدار اجرای این فرایند توسط کاربر با دسترسی سطح سه امکان پذیر است. 

۶-۵-۳- پردازش اطلاعات سیستم هشدار 

پردازش سیگنال ها یا پیام ها باید با توجه به وضعیت، نوع سیگنال یا پیام تولید شده و پیکربندی سیستم هشدار انجام شود. جداول (3-9) و (3-10) الزامات پردازش سیگنال ها و/یا پیام های خطا هشدار ورود غیر مجاز، هشدار سرقت مسلحانه و تمیر را مشخص می کند. 

گروه بندی منطقی دتکتورهای منفرد به منظور تولید یک یا چند سیگنال یا پیام هشدار ورود غیر مجاز از یک یا چند دتکتور هشدار ورود غیر مجاز، مجاز است. 

هم چنین یک دتکتور می تواند طوری برنامه ریزی شود تا در صورت تحریک شدن بیش از یک بار سیگنال یا پیام هشدار ورود غیر مجاز را ارسال کند. 

سیگنال یا پیام های مختلف باید طبق جداول (۳-۹) و (۳-۱۰) پردازش شود. 

یادآوری ۱- موارد مشخص شده در جداول (۳-۹) و (3-10) به این معنی نیست که سیستم هشدار باید چنین وسایلی را  شامل شود. اما اگر چنین دستگاه ها یا سیستم هایی در سیستم هشدار وجود داشته باشد، باید با الزامات این جدول مطابقت داشته باشد. 

یادآوری 2- علامت “_” نشان دهنده اختیاری بودن است. 

۷-۵-۳- نشانگرها 

در سیستم هشدار باید نشانگرهای ذکر شده در جدول (3-11) وجود داشته باشد. در صورتی که در طراحی سیستم هشدار یک تابع عملکردی حذف شود، الزامی ندارد که نشانگر متناظر آن در سیستم وجود داشته باشد. 

چنانچه در سیستم هشدار امکان نمایش هم زمان اطلاعاتی که الزاما در صفحه نمایش باید نشان داده شود وجود ندارد، باید نشانه ای در صفحه نمایش وجود داشته باشد تا کاربر مطلع شود باید منتظر نمایش ادامه اطلاعات باشد. 

زمانی که سیستم هشدار در حالت غیر مسلح قرار دارد یک نشانگر اخطار باید وضعیت سیستم را به کاربر نشان دهد. 

تمام نشان گرهای اجباری ذکر شده در جدول (3-11) باید در یک مرکز کنترل سیستم هشدار یا یک مرکز دریافت سیستم هشدار قرار گیرد. سایر نشانگرها می تواند در محل های دیگر قرار داشته باشد. 

در مواردی می توان مانع فعال شدن نشانگرهای هشدار شد، برای مثال در زمان فعال شدن یکی از دستگاه های سرقت مسلحانه به منظور جلوگیری از آگاه شدن سارق مسلح .

هنگامی که در سیستم هشدار با توجه به درجه امنیتی و گزینه های اعلام، بیش از یک سیستم انتقال هشدار وجود دارد، خطای موجود در هر یک از سیستم های انتقال هشدار باید به اطلاع کاربری که سیستم را مسلح کرده برسد. 

نشان گرهای مشخص شده در جدول (3-11)، به جز نشانگرهای دارای محدودیت زمانی، باید تا زمان لغو توسط کاربر در دسترس باشد. 

تا زمانی که وضعیت فعال کننده نشانگر وجود داشته باشد، نمی توان نشانگر را غیر فعال کرد. در جدول (۳-۱۲) نشان گرهای ضروری برای کاربران با دسترسی سطح یک مشخص شده است . 

8-5-3- اعلام ها 

سرقت ورود غیر مجاز تمپر و وضعیت خطاهای اجباری و دیگر خطاها باید به وسیله دستگاه های هشدار صوتی و/یا سیستم انتقال پیام هشدار و بر اساس الزامات درج شده در جدول (۳-۱۳) اعلام شود. 

هنگامی که سیستم هشدار علاوه بر دستگاه هشدار صوتی، مجهز به سیستم انتقال هشدار باشد سیستم مجاز است که فعال کردن دستگاه هشدار صوتی را تا ۱۰ دقیقه با تاخیر انجام دهد. 

زمانی که در مسیر انتقال داده ی سیستم انتقال هشدار خطایی وجود داشته باشد تاخیر پیش بینی شده در فعال شدن دستگاه هشدار دهنده صوتی باید به صورت خودکار حذف شود. 

حداقل زمان فعال بودن هشدار دهنده صوتی ۹۰ ثانیه و حداکثر ۱۵ دقیقه است (مگر این که زمان متفاوتی توسط سایر ضوابط بالادستی اعلام شده باشد). 

جهت اطلاعات بیشتر به استاندارد 1-62642 IEC رجوع کنید. 

۹-۵-۳- ثبت رویدادها 

رویدادهای مندرج در جدول (3-17) باید با توجه به درجه امنیت ثبت شود. 

ثبت رویدادها باید به گونه ای محافظت شود تا از پاک شدن تصادفی یا عمدی اطلاعات جلوگیری شود. 

در حالتی که حافظه ثبت رویداد محدود باشد و این حافظه پر شده باشد، سیستم مجاز است که رویدادهای جدیدتر را به ترتیب جایگزین قدیمی ترین رویدادها کند. 

در درجه امنیتی دو، سه و چهار غیر از ثبت رویداد زمان دقیق و تاریخ رویداد هم باید ثبت شود. 

ثبت رویداد می تواند توسط اجزاء داخلی سیستم هشدار و/یا مرکز دریافت هشدار انجام شود. زمانی که ثبت رویداد در مرکز دریافت هشدار یا هر جای دیگری غیر از اجزاء داخلی سیستم انجام شود باید نشانگری انتقال موفق یا ناموفق رویداد را نشان دهد. 

تعداد رویدادهای ثبت شده از هر منبع واحد باید به حداقل سه و حداکثر ده بار در طول هر دوره مسلح و غیر مسلح شدن محدود شود. جدول (۳-۱۶) تعداد رویدادهای لازم برای ثبت را متناسب با درجه امنیتی نشان می دهد.

۱۰-۵-۳ اجزای سیستم هشدار 

۱-۱۰-۵-۳- منبع تغذیه

منابع تغذیه سیستم هشدار سه نوع مختلف است. 

نوع اول : منبع تغذیه اصلی و یک منبع تغذیه جایگزین با قابلیت شارژ خودکار توسط سیستم هشدار مثل باتری قابل شارژ 

نوع دوم : منبع تغذیه اصلی و یک منبع تغذیه جایگزین بدون قابلیت شارژ خودکار توسط سیستم هشدار مثل یک باتری غیر قابل شارژ 

نوع سوم : شامل منبع تغذیه اصلی با ظرفیت محدود مانند باتری داخلی 

منبع تغذیه باید امکان پشتیبانی از سیستم هشدار را در هر وضعیتی داشته باشد. همچنین در زمان شارژ کردن منبع ذخیره (انرژی) نباید سیستم از دسترس خارج شود. 

منبع تغذیه می تواند در یک یا چند جزء از سیستم هشدار قرار داشته باشد. یا این که در یک محفظه جداگانه قرار گیرد. 

تغییر منبع تغذیه از حالت اولیه به جایگزین یا بالعکس نباید باعث ایجاد وضعیت هشدار شود یا در عملکرد صحیح سیستم هشدار تاثیری بگذارد. 

در تمامی درجه های امنیتی سیستم هشدار که از منبع تغذیه ی نوع سوم به عنوان منبع تغذیه اصلی استفاده می شود، منبع تغذیه اصلی باید انرژی مورد نیاز سیستم هشدار را برای حداقل یک سال در همه شرایط استفاده تامین کند. 

در منبع تغذیه نوع سوم قبل از اینکه افت ولتاژ موجب تاثیر بر عملکرد عادی سیستم شود باید سیگنال با پیام خطا اعلام شود. 

در تمام سیستم های هشدار که از منابع تغذیه نوع اول یا دوم استفاده می کند در صورت خرابی منبع تغذیه اصلی، منبع تغذیه جایگزین باید بتواند انرژی مورد نیاز سیستم هشدار را برای دوره های زمانی مشخص شده در جدول (۳-۱۸) تامین کند. 

در جدول (۳-۱۸) حداقل زمان پایداری منبع تغذیه ی پشتیبان برای یک سیستم با منبع تغذیه نوع اول یا دوم، در درجه های امنیتی متفاوت ذکر شده است. 

در درجه امنیت سه و چهار در صورت ارسال خطای منبع تغذیه ی اصلی به یک مرکز دریافت هشدار یا مراکز پایش از راه دوره مدت زمان پایداری منبع تغذیه ی جایگزین می تواند نصف شود. 

برای منابع تغذیه نوع اول و دوم با منبع تغذیه کمکی اگر قابلیت جابجایی خودکار بین منبع تغذیه اصلی و منبع تغذیه کمکی وجود داشته باشد مدت زمان پایداری منبع تغذیه ی پشتیبان می تواند به ۴ ساعت کاهش پیدا کند. 

در تمامی درجه های امنیت اگر مقدار ولتاژ منبع تغذیه ی پشتیبان کمتر از حد لازم برای فعالیت معمول سیستم شود. نشان گری باید در سیستم وجود داشته باشد تا این موضوع به کاربر مجاز اعلام شود. 

۲-۱۰-۵-۳- کابینت و تابلو تجهیزات 

تابلو تجهیزات سیستم هشدار باید مطابق یک یا چند مشخصه زیر ساخته شده باشد : 

    • ورق فولادی به ضخامت حداقل ۱٫2 میلی متر 

    • ورق فولاد ضد زنگ به ضخامت حداقل ۱ میلی متر 

    • محفظه پلی کربنات به ضخامت حداقل ۳ میلی متر 

    • محفظه های با دوام و مقاوم در برابر آسیب های عمدی به وسیله ابزار آلات قابل حمل به طوری که حداقل استحکام موارد گزینه های ذکر شده قبلی را دارا باشد. 

لازم به ذکر است کابینت های سیستم باید مجهز به حفاظت تمیر جهت اعلام هشدار باز شدن در باشد. 

۳-۱۰-۵-۳- دتکتورها 

۱-۳-۱۰-۵-۳- دتکتورهای حرکتی 

دتکتورهای حرکتی سیستم هشدار شامل انواع مختلف زیر است : 

    • دتکتورهای مادون قرمز . 

    • دتکتورهای ریزموج . 

    • دتکتورهای ترکیبی مادون قرمز و ریزموج . 

    • دتکتورهای ترکیبی مادون قرمز و فراصوت 

موارد ذکر شده در این بخش شامل دتکتورهای حرکتی از درجه امنیتی یک تا چهار و دسته محیطی یک تا چهار و هم چنین شامل دتکتورهای باسیم و بدون سیم است. 

دتکتورهای حرکتی باید رویدادهای مشخص شده در جدول (3-19) را اعلام کند. 

ذکر مشخصات الکتریکی شامل جریان مصرفی و ولتاژ کاری دتکتورها در تمامی درجه های امنیتی الزامی است. نصب دتکتورهای حرکتی نباید در مسیر دید مستقیم به منابع حرارتی و/یا منبع نور مستقیم باشد. دتکتور در زمانی که جریان هوا با سرعت از جلوی آن رد می شود نباید سیگنال یا پیامی تولید کند دتکتور در زمانی که نور چراغ خودروها از پنجره یا شیشه به آنها می خورد نباید سیگنال یا پیامی تولید کند. 

دتکتور حرکتی باید در رویدادهای مختلف سیگنال و پیام مشخص شده در جدول (3-20) را تولید کند. 

۲-۳-۱۰-۵-۳- الزامات عملیاتی دتکتورهای حرکتی

۱-۲-۳-۱۰-۵-۳- فاصله زمانی بین سیگنال یا پیام ورود غیر مجاز 

دتکتور با ارتباط سیمی باید حداکثر ۱۵ ثانیه پس از پایان سیگنال یا پیام ورود غیر مجاز قبلی، توانایی ارسال مجدد پیام یا سیگنال ورود غیر مجاز را داشته باشد. 

دتکتورهای حرکتی بدون سیم باید در مدت زمان مشخص شده زیر توانایی ارسال پیام با سیگنال ورود غیر مجاز را پس از پایان سیگنال یا پیام ورود غیر مجاز قبلی داشته باشد : 

درجه امنیت یک           300 ثانیه

درجه امنیت دو            180 ثانیه

درجه امنیت سه           30  ثانیه

درجه امنیت چهار          15 ثانیه

۲-۲-۳-۱۰-۵-۳- تاخیر در راه اندازی 

دتکتور باید حداکثر ۱۸۰ ثانیه پس از رسیدن سطح ولتاژ منبع تغذیه به ولتاژ مشخص شده توسط سازنده الزامات عملیاتی را فراهم کند. 

۳-۲-۳-۱۰-۵-۳- خود آزمایی محلی 

دتکتور باید در هر ۲۴ ساعت حداقل یک بار مطابق با الزامات جداول (3-19) و (3-20) خود آزمایی شود. اگر فعالیت معمول دتکتور در طول خود آزمایی محلی محدود می شود، زمان مجاز این محدودیت حداکثر ۳۰ ثانیه در هر ۲ ساعت است. 

۴-۲-۳-۱۰-۵-۳- خود آزمایی از راه دور 

هر دتکتور باید توانایی انجام خودآزمایی از راه دور و تولید سیگنال ها یا پیام ها را حداکثر ۱۰ ثانیه پس از دریافت سیگنال خود آزمایی از راه دور مطابق جداول (۳-۱۹) و (3-20) داشته باشد. دتکتور باید حداکثر ۳۰ ثانیه پس از دریافت سیگنال خود آزمایی از راه دور به فعالیت عادی خود بازگردد. 

۳-۳-۱۰-۵-۳- دتکتور مگنتی 

از دتکتور مگنتی برای تشخیص باز شدن در یا پنجره یا هر نوع دریچه ای می توان استفاده کرد. این دتکتورها معمولا از دو قسمت مجزا تشکیل شده است. یک میدان مغناطیسی بین دو قسمت وجود دارد که جداسازی دو قسمت باعث اختلال در ارتباط و ایجاد سیگنال با پیام ورود غیر مجاز می شود. 

دتکتورها باید در موقعیتی قرار بگیرد که با بسته شدن در یا پنجره امکان دسترسی به آنها از خارج از محدوده تحت نظارت وجود نداشته باشد. هم چنین نصب آنها باید به گونه ای باشد که استفاده از یک میدان مغناطیسی خارجی باعث ایجاد خطا یا هشدار نشود. دتکتور مگنتی باید رویدادهای مشخص شده در جدول (۳-۲۱) را اعلام کند. 

دتکتور مگنتی باید در رویدادهای مختلف سیگنال و پیام مشخص شده در جدول (۳-۲۲) را تولید کند. 

دتکتور مگنتی باید به هنگام تغییر فاصله مشخص شده توسط سازنده یک سیگنال یا پیام ورود غیر مجاز ایجاد کند. این فاصله باید برای تمام جهت های کارکرد معمول مشخص شود. 

سازنده باید در مدارک فنی محصول هرگونه محدودیت خاص در مورد نصب را به وضوح مشخص کند. ذکر مشخصات الکتریکی شامل جریان مصرفی و ولتاژ کاری دتکتورها در تمامی درجه های امنیتی الزامی است. 

۱-۳-۳-۱۰-۵-۳- فاصله زمانی بین سیگنال یا پیام ورود غیر مجاز 

دتکتور مگنتی سیمی با ارتباط سیمی باید حداکثر ۱۵ ثانیه پس از پایان سیگنال یا پیام ورود غیر مجاز قبلی، توانایی ارسال مجدد پیام با سیگنال ورود غیر مجاز را داشته باشد. 

دتکتورهای مگنتی بیسیم باید در مدت زمان مشخص شده زیر توانایی ارسال پیام با سیگنال ورود غیر مجاز را پس از پایان سیگنال یا پیام ورود غیر مجاز قبلی داشته باشد : 

درجه امنیت یک           300 ثانیه

درجه امنیت دو            180 ثانیه

درجه امنیت سه           30  ثانیه

درجه امنیت چهار          15 ثانیه

۲-۳-۳-۱۰-۵-۳- وجود کدهای مشابه 

دتکتورهای مگنتی در درجه چهار امنیت باید شامل یک جفت مگنت سوییچ و آهن ربای مربوطه باشد. مشخص شدن هر جفت خاص نباید با بازرسی چشمی امکان پذیر باشد. 

۴-۳-۱۰-۵-۳- دتکتورهای شکست شیشه 

دتکتور شکست شیشه جهت تشخیص تخریب فیزیکی شیشه که اجازه نفوذ به منطقه تحت نظارت را می دهد به کار برده می شود. 

دتکتورهای شکست شیشه سیستم هشدار شامل انواع مختلف زیر است : 

    • دتکتور شکست شیشه صوتی : 

      - دتکتور شکست شیشه صوتی در منطقه تحت نظارت نصب می شود و صدای ناشی از شکستن شیشه را تشخیص می دهد. 

    • دتکتور شکست شیشه پسیو :

      - دتکتور شکست شیشه پسیو روی سطح شیشه نصب می شود و انرژی ساطع شده از شیشه ای که روی آن نصب شده را تشخیص می دهد. 

    • دتکتور شکست شیشه اکتیو :

دتکتور شکست شیشه اکتیو تغییرات یکپارچگی سطح شیشه ای که روی آن نصب شده است را با ارسال دریافت و پردازش سیگنال ها تشخیص می دهد. 

دتکتورهای شکست شیشه نباید در مواقع زیر ایجاد هشدار کاذب کند. 

    • برخورد یک شی کوچک با شیشه مانند تگرگ، ماسه سنگ ریزه و …

    • برخورد یک شی نرم با شیشه مانند مشت انسان 

    • برخورد شی سخت با شیشه مانند فرمان دوچرخه 

    • به هنگام وجود منبع صوتی با فرکانس مشخص مانند صدای ترمز کامیون 

    • شرایط با سر و صدا گسترده محیطی مانند حرکت شاخه های درخت و برخورد آن ها به پنجره، تغییر فشار هوای داخل یا خارج شیشه یا وزش باد. 

دتکتورهای شکست شیشه باید رویدادهای مشخص شده در جدول (۳-۲۳) را اعلام کند. 

ذکر مشخصات الکتریکی شامل جریان مصرفی و ولتاژ کاری جهت دتکتورها در تمامی درجه های امنیتی الزامی است. دتکتورهایی که در درجه امنیتی سه و چهار قرار دارد و دارای منبع تغذیه الکتریکی است باید دارای نشان گر فعال شدن سیگنال یا پیام ورود غیر مجاز باشد. این نشان گر باید قابلیت فعال یا غیر فعال شدن با کنترل از راه دور برای کاربر با سطح دسترسی دو را داشته باشد. 

دتکتور شکست شیشه باید در رویدادهای مختلف سیگنال و پیام مشخص شده در جدول (۳-۲۴) را تولید کند. 

۱-۴-۳-۱۰-۵-۳- فاصله زمانی بین سیگنال یا پیام ورود غیر مجاز 

دتکتور با ارتباط سیمی، باید حداکثر ۱۵ ثانیه پس از پایان سیگنال یا پیام ورود غیر مجاز قبلی توانایی ارسال مجدد پیام یا سیگنال ورود غیر مجاز را داشته باشد. 

دتکتورهای شکست شیشه بدون سیم باید در مدت زمان مشخص شده زیر توانایی ارسال پیام با سیگنال ورود غیر مجاز را پس از پایان سیگنال با پیام ورود غیر مجاز قبلی داشته باشد :

درجه امنیت یک           300 ثانیه

درجه امنیت دو            180 ثانیه

درجه امنیت سه           30  ثانیه

درجه امنیت چهار          15 ثانیه

۲-۴-۳-۱۰-۵-۳- تاخیر در راه اندازی 

دتکتور شکست شیشه باید حداکثر ۱۸۰ ثانیه پس از رسیدن سطح ولتاژ منبع تغذیه به ولتاژ مشخص شده توسط سازنده الزامات عملیاتی را فراهم کند. 

۳-۴-۳-۱۰-۵-۳- خود آزمایی محلی 

دتکتور باید در هر ۲۴ ساعت حداقل یک بار مطابق الزامات جداول (۳-۲۳) و (۳-۲۴) خود آزمایی شود. اگر فعالیت معمول دتکتور در طول خود آزمایی محلی محدود می شود، زمان مجاز این محدودیت حداکثر ۳۰ ثانیه در هر ۲ ساعت است. 

۴-۴-۳-۱۰-۵-۳- خودآزمایی از راه دور 

هر دتکتور باید توانایی انجام خود آزمایی از راه دور و تولید سیگنال ها یا پیام ها مطابق الزامات جداول (۳-۲۳) و (۳-۲۴) در حداکثر ۱۰ ثانیه پس از دریافت سیگنال خود آزمایی از راه دور را داشته باشد. دتکتور باید ۳۰ ثانیه پس از دریافت سیگنال خود آزمایی از راه دور به فعالیت عادی خود بازگردد. 

دتکتور هنگام شکستگی شیشه بصورت شبیه سازی شده یا واقعی باید مطابق با الزامات جدول (۳-۲۵) یک سیگنال یا پیام ورود غیر مجاز تولید کند. 

۵-۴-۳-۱۰-۵-۳- مستندات 

دتکتورها علاوه بر مستندات الزامی مربوطه باید دارای مدارک زیر نیز باشد :

    • فهرستی از تمام گزینه ها توابع، ورودی ها، سیگنال ها یا پیام ها، نشانگرها و ویژگی های مربوط به آن ها ؛

    • در مواردی که تنظیماتی ارایه می شود این موارد باید بر اساس عملکردشان برچسب گذاری شود؛ 

    • حداکثر اندازه حداقل و حداکثر ضخامت شیشه ای که دتکتور قابل استفاده است. 

    • هر گونه محدودیت با توجه به محل نصب دتکتور یا هر محدودیت دیگری در مورد عملکرد دتکتور 

    • هر گونه تنظیمات خاصی که برای برآورده کردن الزامات این سند در درجه امنیت مورد نیاز است. 

    • ولتاژ کاری نامی و حداکثر مصرف جریان در آن ولتاژ . 

۴-۱۰-۵-۳- مرکز کنترل سیستم هشدار 

مهم ترین بخش هر سیستم امنیتی مرکز کنترل سیستم هشدار است. مرکز کنترل سیستم هشدار اطلاعات و سیگنالهای تمام تجهیزات زیر مجموعه را دریافت پردازش و بر اساس وضعیت در برابر تغییرات احتمالی واکنش نشان می دهد. هم چنین از طریق رابط های کاربری دستورات کاربران را اجرا می کند. 

مرکز کنترل سیستم هشدار شامل الزامات عملیاتی زیر است : 

    • ورودی جهت دریافت سیگنال ها یا پیام ها از دتکتورهای حضور غیر مجاز 

    • ورودی جهت دریافت سیگنال ها یا پیام ها از وسایل اعلام سرقت مسلحانه 

    • ورودی جهت دریافت سیگنال ها یا پیام های تمپر 

    • خطاهای مندرج در جدول (۳-۳) 

    • اعلام وضعیت خطای مربوط به لزوم تعویض باتری 

    • اعلام وضعیت خطای پردازش (اطلاعات) و تغذیه خروجی در درجه های امنیتی سه و چهار؛
    • وسیله ای برای دریافت اطلاعات از دستگاه های دسترسی کاربر مانند صفحه کلید یا سوییچ؛

    • ورودی جهت دریافت سیگنالها با پیامهای ماسکه در درجه امنیت چهار؛ 

    • ورودی های غیر امنیتی برای برآورده کردن الزامات استانداردی که در این فصل نیست مانند پایش تجهیزات غیر امنیتی 

    • خروجی های سیگنال با پیام جهت ارتباط با دیگر اجزای سیستم هشدار مانند :

      - فعال سازی نشانگر دتکتور یا سایر اجزای سیستم 

      - اطلاعات مربوط به وضعیت مسلح بودن غیر مسلح بودن دتکتور دستگاه مه پاش امنیتی و غیره 

      - راه اندازی تجهیزات تایید هشدار صوتی و بصری 

      - فعال کردن دستگاه های مه پاش امنیتی و غیره 

      - فعال کردن حالت آزمون عملکرد دتکتور 

      - برای بازیابی دتکتورها یا سایر دستگاه ها 

      - خروجی هایی جهت اتصال به تجهیزات غیر امنیتی مانند سیستم روشنایی 

مدارک مشخص کننده پیکربندی های باید در دسترس باشد. 

۵-۱۰-۵-۳- تجهیزات هشدار صوتی 

تجهیزات هشدار صوتی باید قابلیت اجرای توابع مندرج در جدول (۳-۲۶) را دارا باشد. 

دستگاه هشدار دهنده صوتی باید دارای صدای هشدار متفاوت از سایر سیستم های هشدار دهنده باشد. به طوری که باعث جلب توجه شود. حداقل شدت صوت برای تجهیزات هشدار داخلی ۷۵ دسی بل و برای تجهیزات هشدار خارجی ۹۵ دسی بل است. 

تجهیزات هشدار صوتی باید توانایی تشخیص و پردازش سیگنال فرمان ورودی تحریک به مدت زمان ۴۰۰ میلی ثانیه را داشته باشد. هم چنین صدای قابل شنیدن تجهیز هشدار حداکثر یک ثانیه پس از دریافت فرمان ورودی باید ایجاد شود و تا یک ثانیه پس از قطع شدن سیگنال تحریک باید صدای تجهیز هشدار قطع شود. 

حداقل زمان هشدار صوتی ۹۰ ثانیه و حداکثر زمان مجاز که یک دستگاه هشدار دهنده صوتی به طور مداوم تولید صدا می کند ۱۵ دقیقه است (مگر اینکه زمان متفاوتی توسط سایر ضوابط بالادستی اعلام شده باشد). 

ذکر مشخصات الکتریکی شامل جریان مصرفی و ولتاژ کاری جهت تجهیزات هشدار صوتی در تمامی درجه های امنیتی الزامی است. 

هشدار دهنده صوتی باید در رویدادهای مختلف سیگنال و پیام مشخص شده در جدول (۳-۲۷) را تولید کند. 

۱۱-۵-۳- تجهیزات دیگر سیستم هشدار 

۱-۱۱-۵-۳- تجهیزات رادیویی 

علاوه بر مطالب مندرج در این فصل لازم است الزامات استاندارد ملی ایران به شماره ۵-۶۲۶۴۲ در خصوص تجهیزات مبتنی بر فرکانس های رادیویی در نظر گرفته شود. 

۲-۱۱-۵-۳- دستگاه سیستم مه پاش امنیتی 

علاوه بر مطالب مندرج در این فصل لازم است الزامات استاندارد ملی ایران به شماره ۸-۶۲۶۴۲ در خصوص دستگاه اسیستم های مه باش در نظر گرفته شود. 

۱۲-۵-۳ اعلام هشدار از طریق پیام صوتی ذخیره شده (گویا) 

یکی از بهترین روش های اعلام هشدار و اطلاع رسانی به کاربران در مواقع اضطراری ارسال پیامی روشن و قابل فهم برای کاربران است. 

زنگ و/یا صداهای هشدار معمول مانند آژیرهای خطر غالبا توسط کاربران نادیده گرفته می شود، در حالیکه تاخیر اندک در آگاهی از خطر و اثرات آن می تواند پر هزینه باشد. 

یکی از روش هایی که می تواند در آگاه سازی به موقع کاربر تاثیر گذار باشد استفاده از پیام های گویا در سیستم هشدار است اعلام هشدار بصورت پیام خاص صوتی غالبا باعث واکنش سریع تر کاربر نسبت به زنگ یا هشدار دهنده صوتی می شود. 

استفاده از سیستم های هشدار با قابلیت ذخیره و پخش پیامه ای مختلف گویا در کنار هشدار دهنده های صوتی مرسوم در درجه های امنیتی سه و چهار الزامی است. 

در سیستم های هشدار باید قابلیت ارتباط امن با سیستم اعلام خطر صوتی ساختمان (ر.ک فصل ۵ همین نشریه) وجود داشته باشد. 

۱۳-۵-۳- مصونیت در برابر اثرات محیطی و الکترومغناطیسی 

طراحان و پیمانکاران اجرای سیستم هشدار باید اقدامات مناسب جهت کاهش اثرات الکتریکی و الکترومغناطیسی بر روی تجهیزات الکتریکی سیستم هشدار را به کار بگیرند. علاوه بر مطالب مندرج در این نشریه لازم است جهت مصونیت در برابر اثرات محیطی و الکترو مغناطیسی الزامات استانداردهای 1-62599 IEC و 2-62599 IEC و نیز فصل ۱۴ جلد ۱ همین نشریه در نظر گرفته شود. 

۱۴-۵-۳- ارتباط سیستم هشدار با دیگر سیستم های ساختمان 

سیستم هشدار باید قابلیت ارتباط با دیگر سیستم های موجود در ساختمان مانند سیستم اعلام حریق (با در نظر گرفتن الزامات فصل پنجم سیستم های کشف و اعلام حریق این نشریه) و سیستم هوشمند ساختمان را از طریق پروتکل های استاندارد (ر.ک. جلد ۳ همین نشریه) داشته باشد. 

سیستم ارتباطی باید به گونه ای طراحی شود که اشکالات فنی دیگر سیستم های موجود در ساختمان اختلالی در عملکرد سیستم هشدار ایجاد نکند. 

۱۵-۵-۳- مستندات نصب و راه اندازی 

مستندات مربوط به هر جزء در سیستم هشدار باید مختصر کامل و بدون ابهام باشد. برای هر سیستم هشدار باید. اطلاعات لازم برای نصب اولیه شروع بهره برداری و نگهداری از اجزاء فراهم شود دستورالعمل های تدوین شده برای سیستم باید در جهت کم کردن احتمال صدور دستور اشتباه طراحی شود. باید اطلاعات مناسب برای ایجاد ارتباط مناسب و صحیح بین هر جزء با اجزاء دیگر تدوین شود. 

مستندات سیستم هشدار علاوه بر نقشه های اجرایی باید شامل موارد زیر شود : 

    • قوانین و روشهای نصب

    • قوانین و روشهای تعمیر و نگه داری 

    • نام تولید کننده یا تامین کننده 

    • توضیحات تجهیزات 

    • سری تولید یا شماره سریال 

    • استانداردهایی که موفق به کسب آنها شده است. 

    • نام با نشان مجموعه ای که گواهینامه های لازم را صادر کرده است. 

    • درجه امنیتی

    • دسته بندی محیطی 

پلاک هر تجهیز باید خوانا، بدون ابهام و با دوام باشد. وقتی جای کافی برای همه این اطلاعات بر روی یک تجهیز وجود نداشته باشد می توان از کدگذاری استفاده نمود و معنی این کدگذاری باید در مستندات آن تجهیز بیان شود. اگر برای کد گذاری هم جای کافی وجود نداشته باشد باید روشی برای شناسایی بر روی آن تجهیز پیش بینی شود و این مدل از شناسایی به تفصیل در مستندات توضیح داده شود و برای کاربران قابل فهم باشد.