مشخصات فنی عمومی و اجرایی تاسیسات برقی ساختمان : ضابطه شماره 110 جلد 2 | ۶-۳- طراحی سیستم نظارت تصویری

سیستم نظارت تصویری شامل ترکیبی از دستگاه های تصویر برداری، روشنایی، اتصالات و ارتباطات داخلی، دستگاه های مدیریت تصاویر و غیره است که برای نظارت بر امنیت محیط به کار گرفته می شود. 

هدف سیستم نظارت تصویری گرفتن تصاویر از یک صحنه مدیریت تصاویر و نمایش آنها به کاربر به همراه اطلاعات مرتبط برای استفاده آسان و موثر است. 

۱-۶-۳- محیط تصویری

مجموعه متشکل از دستگاه های سیستم نظارت تصویری و اتصالات بین آن ها، محیط تصویری نام دارد و شامل سه عملکرد اساسی زیر است : 

    • ایجاد تصاویر ویدیویی (تصویربرداری) 

هدف از گرفتن تصویر تولید و ارایه تصویری از دنیای واقعی در قالبی است که بتواند توسط سایر اجزای سیستم نظارت تصویری استفاده و پردازش شود. 

    • مسیریابی و انتقال تصاویر و سیگنال های کنترلی (اتصالات داخلی) 

اتصالات داخلی شامل فرایند انتقال داده در سیستم نظارت تصویری است و مواردی مانند کابل ها، شبکه دیجیتال و مالتی پلکس ها را در بر می گیرد. 

    • نمایش، ذخیره و تحلیل تصاویر (مدیریت تصاویر) 

مدیریت تصویر شامل تجزیه و تحلیل ذخیره سازی و ارایه یک تصویر یا دنباله ای از تصاویر است. 

این عملکردها ممکن است در اجزای سخت افزاری یا نرم افزاری سیستم قرار داشته باشد. 

۲-۶-۳- مدیریت سیستم 

مدیریت سیستم در برگیرنده دو عملکرد اساسی زیر است : 

    • مدیریت عملکردها و داده ها که در برگیرنده گرفتن تصاویر، ضبط، انتقال، ذخیره آن ها و سایر داده ها یا فراداده ها است. این بخش هم چنین دستورات اپراتور و فعالیت های سیستم مانند پردازش هشدارها و اطلاع رسانی به کاربرها را کنترل می کند؛ 

    • ارتباط سیستم نظارت تصویری با دیگر سیستم ها 

۱-۲-۶-۳- مدیریت داده ها 

سیستم نظارت تصویری می تواند علاوه بر مدیریت داده های تصویری، داده های دیگر مانند داده های صوتی یا فراداده های به دست آمده از سیستم های دیگر یا تولید شده توسط خود سیستم را مدیریت کند. 

مدیریت اطلاعات شامل جمع آوری داده ها (مانند تصویر برداری)، انتقال داده ها بین اجزای سیستم (مانند انتقال تصاویر از دوربین به ذخیره کننده)، ذخیره سازی تصاویر (مانند ثبت بر روی دیسک سخت) و ارایه داده ها (مانند نمایش تصاویر روی صفحه نمایش گر) است. 

انواع فراداده که توسط سیستم مدیریت می شود میتواند شامل موارد زیر باشد :

    • داده هایی که به داده های تصویری واقعی مرتبط است، مانند شماره پلاک خودرو، داده های شناسایی مکان، یا داده هایی که توسط خود سیستم تولید شده (مانند شناسه های منبع تصویر)

    • فایل های ثبتی رویدادهای ایجاد شده و ذخیره شده توسط سیستم که فعالیت های سیستم با کاربر را توصیف می کند 

    • داده های سیستم در قالب وضعیت سیستم مانند میزان استفاده از حافظه ذخیره سازی و غیره 

۲-۲-۶-۳- مدیریت عملکردها 

مدیریت عملکردها شامل مدیریت فعالیت هایی است که توسط کاربر یا رویدادها ایجاد شده است. رویدادهای دنیای واقعی مانند آتش سوزی (سوختن خانه)، حضور غیر مجاز (شکستن در) یا خطری برای جان یا دارایی انسان .

یک رویداد هم چنین می تواند شامل موارد تاثیرگذار بر روی سیستم نظارت تصویری باشد مانند دستکاری یک جزء سیستم.

این رویداد می تواند فرایند هشدار در سیستم را فراهم کند. 

فرایند هشدار می تواند حاصل از مدیریت تصویر مانند سیگنال از یک سنسور دود یا حرکت یا داده های دریافت شده از سیستم های دیگر مانند سیستم تشخیص خودکار پلاک خودرو باشد. 

پاسخ به هشدار می تواند شامل عملکرد داخلی (مانند تغییر زاویه دید دوربین، ضبط یا نمایش تصویر) و هم چنین اعلام  به یک سیستم خارجی (مانند مرکز دریافت هشدار) باشد. 

مدیریت عملکرد همچنین شامل پیکربندی سیستم، کنترل سیستم تجزیه و تحلیل رویدادها و سایر فعالیت هایی است. که توسط کاربر آغاز شده و این موارد می تواند شامل تغییر زاویه دید دوربین با قابلیت چرخش بازگردانی تصاویر به نمایش گر، پشتیبان گیری از داده ها، خروجی گرفتن و چاپ اطلاعات باشد. 

همه این عملکردها در الزامات کاربری برنامه تعریف می شود. 

۳-۲-۶-۳- ارتباط با دیگر سیستم ها 

جهت ارتباط با دیگر سیستم ها، دستورات و فرمت های داده باید به طور دقیق برای هر دو سیستم مشخص شود. رابط های سیستم باید امکان دسترسی متقابل و راحت به عملکردها و داده ها را فراهم کند. 

سیستم نظارت تصویری ممکن است قابلیت ارتباط با سیستم های زیر را داشته باشد : 

    • سایر سیستم های امنیتی مانند سیستم های نظارت تصویری، سیستم هشدار سرقت مسلحانه و ورود غیر مجاز، سیستم کنترل تردد یا سیستم های کشف و اعلام حریق

    • سیستم های مدیریت امنیت مانند سیستم های مدیریت هشدار یا مراکز دریافت هشدار 

    • سیستم های غیر امنیتی (مانند سیستم مدیریت هوشمند ساختمان، دستگاه های خودپرداز، پایانه های فروش یا سیستم های تشخیص خودکار پلاک) 

رابط های بین سیستم ها می تواند ارتباطات داده ها، کنترل متقابل سیستم ها، پایگاه های داده مشترک، رابط های کاربری مشترک یا سایر انواع یکپارچه سازی سیستمی را مدیریت کند. 

۳-۶-۳- امنیت سیستم نظارت تصویری 

هدف از امنیت سیستم نظارت تصویری محافظت از تداخل عمدی و غیر عمدی در عملکرد عادی سیستم است. 

امنیت سیستم نظارت تصویری شامل محافظت سیستم و محافظت داده است. 

محافظت سیستم شامل امنیت فیزیکی تمام اجزای سیستم و کنترل دسترسی فیزیکی یا منطقی به آن است. محافظت داده ها در برگیرنده دسترسی منطقی به داده ها و جلوگیری از دستکاری یا از دست رفتن داده است. 

محافظت سیستم شامل سه بخش است. 

   1) تشخیص خرابی قطعات نرم افزار و اتصالات 

   ۲) حفاظت در برابر دستکاری 

   ۳) حافظت در برابر دسترسی غیر مجاز به سیستم. 

محافظت داده موارد زیر را پوشش می دهد. 

   ۱) شناسایی داده (اطمینان از شناسایی دقیق منبع داده، زمان تاریخ و غیره). 

   ۲) تایید اصالت داده (جلوگیری از تغییر حذف یا اضافه کردن داده).

   ۳) حفاظت از داده (جلوگیری از دسترسی غیر مجاز به داده). 

۴-۶-۳- طبقه بندی سیستم های نظارت تصویری بر اساس درجه امنیت 

درجه امنیتی مورد نیاز در سیستم نظارت تصویری با تحلیل اطلاعات به دست آمده در ارزیابی ریسک تعیین می شود. این درجه بندی مشخص کننده میزان ممانعت از دسترسی به سیستم است و به چهار درجه مختلف تقسیم می شود. 

این امکان وجود دارد که تابع عملیاتی خاصی از درجه امنیتی متفاوتی در عملکرد سیستم نظارت تصویری اجرا شود. برای مثال “تابع ذخیره داده” در سیستم با درجه امنیت یک می تواند با الزامات درجه امنیت چهار طراحی و نصب شود. اما توصیه می شود که برای کل سیستم یک درجه امنیت واحد انتخاب شود. 

اصول ذکر شده در این بخش برای مستند کردن امکانات مورد نیاز جهت تامین امنیت ساختمان است. طراح سیستم باید ساده ترین روشی که به درستی کار می کند را انتخاب کند. 

درجه بندی لزوما بیان کننده کیفیت تصویر ضبط شده نیست اما بالا بردن درجه امنیتی ممکن است به بالا رفتن کیفیت تصویر منجر شود. درجه امنیت بالاتر باعث حفاظت بیشتر و افزایش قابلیت اطمینان در سیستم می شود. 

باید توجه داشت که درجه بندی سیستم نظارت تصویری مربوط به توابع عملکردی تجهیزات است و نه اجزای سیستم، انتخاب درجه امنیت باید در مراحل اولیه طراحی انجام شود زیرا این انتخاب در طراحی کل سیستم موثر است. البته در شرایطی ممکن است درجه امنیتی سیستم توسط کارفرما یا بهره بردار تعیین شود. 

انتخاب درجه امنیت در هجده تابع عملکردی متفاوت تاثیر گذار است. 

درجه امنیت یکسان برای تمام عملکردهای سیستم توصیه می شود اما اگر درجه امنیت یکسان نیاز مجموعه را مرتفع نمی سازد، طراح مجاز به گنجاندن درجه های امنیتی مختلف در هجده تابع عملکردی است. برای مثال برای مجموعه های فروشگاهی که سرقت اجناس از تهدیدات آن محسوب می شود باید تابع ذخیره داده ها درجه امنیت چهار داشته باشد اما شاید لازم نباشد که حفاظت در برابر دستکاری اطلاعات درجه امنیت بالایی داشته باشد. 

درجه امنیت مربوط به هجده تابع عملکردی باید در سند الزامات کاربری ذکر شود و به تایید بهره بردار و طراح سیستم برسد. در جایی که درجه امنیتی به صورت مشخص تعیین نشده است حالت پیش فرض درجه امنیتی درجه امنیت یک است. در درجه امنیت یک تنها یک مورد الزامی وجود دارد که مربوط به علامت ها و برچسب های مربوط به تاریخ و زمان است. در ساختمان هایی که سیستم نظارت تصویری تامین کننده اصلی امنیت ساختمان است، تعیین درجه بندی امنیتی الزامی است. 

۱-۴-۶-۳- درجه یک امنیت - کم ریسک 

هدف سیستم نظارت بر محیط هایی با ریسک کم است. سیستم نظارت تصویری در این درجه حفاظت خاصی ندارد و دسترسی به آن مشکل نیست. موقعیت هایی که در آن احتمال وقوع اتفاق غیر منتظره کم و وقوع حادثه در آن هزینه ی چندانی ندارد و خسارت قابل توجهی متوجه محل نمی شود در درجه اول قرار می گیرد. 

برای مثال فضاهای کوچک حاوی محصولات کم ارزش و/یا مجموعه هایی که فعالیت یا اطلاعات محرمانه و حساسی ندارد. مانند فروشگاه های محلی 

۲-۴-۶-۳- درجه دو امنیت - ریسک کم تا ریسک متوسط 

هدف سیستم نظارت بر محیط هایی از ریسک کم تا متوسط است حفاظت سیستم تصویری در این محل کم و محدودیت دسترسی به آن اندک است. 

موقعیت هایی که در آن احتمال وقوع اتفاق غیر منتظره زیاد اما وقوع آن هزینه ی چندانی ندارد و خسارت قابل توجهی متوجه محل نمی شود در درجه دوم قرار می گیرد. 

برای مثال فضاهای بزرگ حاوی محصولات کم ارزش با مجموعه هایی که فعالیت آنها دارای ارزش اقتصادی زیادی نیست ولی اطلاعات محرمانه دارند مانند کارخانه های تولید دارو و مجموعه هایی که ایمنی در آن اهمیت دارد مثل کارخانه ساخت کاغذ یا کارخانه بازیافت مواد. 

۳-۴-۶-۳- درجه سه امنیت - ریسک متوسط تا ریسک زیاد 

هدف سیستم نظارت بر محیطهای با ریسک متوسط تا ریسک زیاد است. از سیستم نظارت تصویری در این درجه حفاظت زیادی می شود و محدودیت دسترسی به آن خیلی زیاد است. موقعیت هایی که در آن احتمال وقوع اتفاق غير منتظره بسیار کم اما وقوع آن بسیار پر هزینه است و خسارت قابل توجهی متوجه بهره بردار می کند در درجه سوم امنیت قرار می گیرد. 

برای مثال: 

    • فضاهای بزرگ که محتویات آن ارزش بالایی ندارد اما ریسک موجود در محل زیاد است مانند مراکز تجاری 

    • فضاهای کوچک با مساحت کمتر از ۴۰۰ متر مربع که محتویات آن ارزش نسبتا بالایی دارد؛ 

    • مجموعه هایی که اجناس با ارزش اقتصادی دارد اما اطلاعات محرمانه و طبقه بندی شده مهمی ندارد؛ 

    • ساختمان های خدمات عمومی 

۴-۴-۶-۳- درجه چهار امنیت ریسک زیاد 

هدف سیستم، نظارت بر محیط های با ریسک زیاد است. از سیستم نظارت تصویری در این موقعیت حفاظت زیادی می شود و محدودیت دسترسی به آن خیلی زیاد است. 

موقعیت هایی که در آن احتمال وقوع اتفاق غیر منتظره زیاد و وقوع آن بسیار پر هزینه است و خسارت قابل توجهی متوجه محل می شود. 

برای مثال: 

    • فضاهایی که محتوای خیلی ارزشمندی در آن است مانند جواهرات داروهای خاص 

    • محل هایی که در موقعیت مکانی پر ریسک قرار داشته باشد مانند موزه ها 

    • مجموعه هایی که هم فعالیت جاری در آن ارزشمند است و هم حاوی اطلاعات محرمانه و طبقه بندی شده است مانند مناطق نظامی و ساختمان های مهم دولتی 

۵-۶-۳- الزامات سیستم نظارت تصویری 

طراحی ساختار سیستم نظارت تصویری شامل مراحل زیر است. 

   ۱) ارزیابی ریسک و انتخاب درجه امنیتی مورد نیاز و توابع عملکردی 

   ۲) تولید سند الزامات کاربری 

   ۳) بررسی محل نصب سیستم نظارت تصویری 

   ۴) ترسیم نقشه ها به همراه نقشه های محوطه 

   ۵) انتخاب تجهیزات 

   ۶) طرح آزمون های پذیرش سیستم 

در طراحی سیستم نظارت تصویری ضروری است که ابتدا تهدیدها و مخاطرات موجود در محل شناسایی و ارزیابی شود. این موضوع باعث می شود ریسک موجود در مجموعه یا محل مشخص شود. پس از ارزیابی ریسک طراحی سیستم نظارت تصویری بر اساس داده های به دست آمده انجام می شود. 

ارزیابی ریسک در طراحی سیستم نظارت تصویری می تواند به تناسب موقعیت مکانی تهدیدات بالقوه، ارزش محتویات محل و سوابق موجود در تخریب یا تهدید انجام شود. برخی از موضوعاتی که برای این مساله می تواند در نظر گرفته شود عبارت است از: 

   ۱) هزینه ی خسارت 

    • ارزش محتوای موجود در محل چه قدر است؟ این ارزش می تواند مادی یا غیر مادی باشد. 

    • تاثیر اخلال در عملکرد آن محل چیست؟ 

   ۲) موقعیت 

سطح امنیت فیزیکی و کیفیت آن در محل مورد نظر چه قدر است؟ 

    • آیا میزان آسیب های اجتماعی مانند سرقت در محل مورد نظارت زیاد است؟ 

    • آیا اطراف منطقه مورد نظر شرایط محیطی نامطلوب وجود دارد؟ 

   ۳) شرایط تصرف محل 

    • آیا موقیت مورد نظر طی زمان قابل توجهی خالی می ماند؟ 

    • مامور امنیتی در محل حضور دارد؟ 

    • محل مورد نظر برای عموم قابل دسترس است یا نه؟ 

   ۴) سابقه ی تهدیدات و سرقت 

    • آیا در این محل سابقه سرقت با تهدیدات دیگر وجود داشته است؟ 

    • اگر این سابقه موجود است روش برخورد با این تهدیدات و مخاطرات چگونه بوده است؟ 

برای ارزیابی ریسک به استاندارد ملی ایران به شماره های ۱۴۵۶۰ و ۱۳۲۴۵ (مدیریت ریسک) مراجعه شود. 

نتایج حاصل از این ارزیابی برای تعیین الزامات عملیاتی سیستم نظارت تصویری و اجزای آن مورد استفاده قرار می گیرد. 

یک درجه امنیت باید به تمامی زیرسیستم ها و عملکردهای سیستم نظارت تصویری اختصاص داده شود. 

۶-۶-۳- توابع عملکردی سیستم نظارت تصویری 

با توجه به میزان ریسک درجه امنیت برای توابع زیر در سیستم نظارت تصویری تعیین می شود. 

   ۱) اتصالات داخلی مشترک 

   ۲) ذخیره سازی 

   ۳) بایگانی و تهیه نسخه پشتیبان 

   ۴) اطلاعات مربوط به هشدارها 

   ۵) رویدادهای سیستمی 

   ۶) تهیه نسخه پشتیبان و بازیابی داده های سیستم 

   7) اعلام خطاهای مکرر 

   8) پایش منابع تغذیه دستگاه های پردازش تصویر 

   ۹) مدت زمان نگه داشت تصویر در حافظه موقت 

   ۱۰) زمان اعلام خطاهای عملکردهای اساسی وسایل 

   ۱۱) پایش اتصالات داخلی 

   ۱۲) تشخیص تمپر 

   ۱۳) الزامات صدور کد مجاز 

   ۱۴) همگام سازی زمان 

   ۱۵) تایید اعتبار داده ها 

   ۱۶) تایید اعتبار نسخه برداری و انتقال 

   ۱۷) بر حسب گذاری داده ها 

   ۱۸) حفاظت از (دستکاری) داده ها 

۱-۶-۶-۳- اتصالات داخلی مشترک 

ارتباطات داخلی شامل تجهیزات ارتباطی مانند کابل فیبر نوری و فرکانس های رادیویی است که ارتباط داده بین اجزای سیستم نظارت تصویری توسط آنها صورت می گیرد. طراحی اتصالات داخلی باید به گونه ای باشد که احتمال تاخیر، تغییر، جایگزینی یا از بین رفتن سیگنال ها یا پیام ها را به حداقل برساند. 

برای مثال جهت طراحی یک سیستم نظارت تصویری ضرورت دسترسی یک یا چند کاربر به تصاویر مورد نیاز است. در این حالت طراحی باید به گونه ای باشد که اتصالات داخلی ظرفیت و پهنای باند مورد نیاز برای انتقال مطلوب تصاویر را داشته باشد. در درجه امنیت سه و چهار ضرورت دارد طراح ، روش های در نظر گرفته شده و الزامات مربوط به تامین پهنای باند مورد نیاز جهت انتقال مطلوب تصاویر را ارایه دهد. 

جریان های تصویری دارای اتصال مشترک باید به گونه ای طراحی و پیکربندی شود که تأثیر نامطلوبی بر یک دیگر یا انتقال پیام نداشته باشد. 

۲-۶-۶-۳- ذخیره سازی 

در صورت وجود توابع ذخیره سازی یا ضبط در سیستم نظارت تصویری الزامات جدول (۳-۲۸) باید اعمال شود. 

در سیستم هایی که تصاویر ویدیویی قبل از ذخیره سازی تغییر داده می شود (تبدیل بین فرمت آنالوگ و دیجیتال، تغییر وضوح، فشرده سازی، برچسب گذاری یا رمزگذاری) باید تمام فرایندهایی که ممکن است باعث از دست رفتن اطلاعات شود به وضوح در اسناد بیان شود. 

هم چنین در درجه امنیت چهار لازم است که فضای ذخیره سازی بدون قطع شدن برای مدت زمان مشخص شده (مثلا برای یک ماه) طراحی شده و هم چنین از نوع ایمن در برابر خرابی باشد. هرگونه خرابی نباید منجر به عدم امکان ثبت تصویر و/یا عدم دسترسی به تصاویر ثبت شده قبلی شود. 

در صورت عدم وجود ذخیره ساز پشتیبان در سیستم باید قابلیت نمایش و کپی داده ها در دستگاه های جایگزین وجود داشته باشد. 

۳-۶-۶-۳- بایگانی و نسخه پشتیبان 

در صورت وجود توابع ذخیره سازی یا ضبط تصاویر در سیستم نظارت تصویری الزامات مندرج در جدول (۳-۲۹) باید رعایت شود. در سیستم نظارت تصویری امکان مشاهده اطلاعات به دست آمده در جای دیگر باید وجود داشته باشد. 

اگر داده های دیجیتال به یک رسانه ذخیره سازی ثانویه منتقل شود باید یک کپی یکسان از داده های اصلی موجود باشد. در درجه های امنیت سه و چهار باید به روشی اصالت داده های کپی شده و صادر شده تأیید شود و این روش در مدارک و اسناد سیستم مشخص باشد. 

۴-۶-۶-۳- اطلاعات مربوط به هشدارها 

در درجه های امنیت دو سه و چهار سیستم نظارت تصویری باید اطلاعات مربوط به هشدار مانند مبدا یا منبع هشدار، نوع هشدار، تاریخ و زمان هشدار و دیگر اطلاعات ارایه شود. 

۵-۶-۶-۳- سوابق سیستم

سوابق سیستم و گزارشات روزانه باید مطابق جدول (۳-۳۰) ذخیره شود. 

۶-۶-۶-۳- تهیه نسخه پشتیبان و بازیابی داده های سیستم 

در درجه امنیت سه و چهار باید نسخه پشتیبان و بازیابی مربوط به تمام تنظیمات قابل تغییر در سیستم تهیه شود. این قابلیت باید حداقل شامل دستگاه ثبت تصاویر باشد و در صورت امکان باید در اجزای دیگر نیز وجود داشته شود. هنگامی که در تجهیزات دیگر چنین امکانی نباشد باید روشی تعریف شود که امکان بازیابی داده های پیکربندی را فراهم کند. 

۷-۶-۶-۳- اعلام خطاهای مکرر 

در درجه امنیت سه و چهار سیستم باید خطاهای مکرر را تشخیص دهد و دارای این قابلیت باشد که این خطاها فقط در هر بار ورود کاربر جدید و یا راه اندازی مجدد سیستم نمایش داده شود. 

۸-۶-۶-۳- پایش منابع تغذیه دستگاههای پردازش تصویر 

پایش منبع تغذیه در سطح امنیتی چهار ضرورت دارد. هرگونه اشکال در منبع تغذیه اصلی و منبع تغذیه پشتیبان باید پایش شود.

با وصل شدن مجدد جریان برق (پس از قطع) سیستم باید فعالیت عادی خود را از سرگیرد. 

۹-۶-۶-۳- زمان اعلام خطای عملکردهای اساسی وسایل 

سیستم نظارت تصویری در سطح امنیت سه و چهار باید خطای عملکردهای اساسی را حداکثر تا ۱۰۰ ثانیه اعلام کند. عملکردهای اساسی شامل مواردی مانند ثبت و انتقال تصویر است. 

۱۰-۶-۶-۳ پایش اتصالات داخلی 

ارتباطات بین اجزای سیستم نظارت تصویری باید طبق جدول (۳-۳۱) پایش شود. 

۱۱-۶-۶-۳- تشخیص تمیر 

در سیستم های امنیت درجه سه و چهار دستگاه تصویر برداری باید در برابر دستکاری محافظت شود. دوربین ها باید دور از دسترس قرار گیرد و با پیچ های ثابت غیر قابل دستکاری محکم شده تا از تغییر موقعیت غیر مجاز جلوگیری شود. 

برای حفظ عملکرد مناسب سیستم لازم است که دامنه پوشش تایید شده آن ها در طراحی تغییر نکند. دوربین باید در جایی نصب شود که دسترسی به آن برای تغییر زاویه توسط یک مهاجم آسان نباشد. با قرار دادن آنها در ارتفاع بیشتر یا موقعیت مکانی غیر قابل دسترسی یا ساختن سازه محافظ جلوی آن می توان از این اتفاق جلوگیری کرد. رعایت این نکات برای اتصالات داخلی و کابل ها و آنتن های دوربین نیز ضرورت دارد. یعنی نباید در جایی باشد که امکان قطع کردن و خراب کردن آن ها توسط افراد وجود داشته باشد. 

با توجه به درجه امنیت سیستمی برای تشخیص تغییر میدان دید دوربین ها باید وجود داشته باشد. 

از نکات حایز اهمیت دیگر قطع شدن سیگنال و تاریک یا کور شدن یک دوربین نصب شده است که برای این اتفاقات باید یک سیستم هشدار صوتی و یا تصویری برای اطلاع اپراتورها در نظر گرفته شده باشد. 

در ارزیابی ریسک تشخیص تمبر می تواند برای هر مکان جداگانه انجام شود (به عنوان مثال دوربین های ۱ تا ۵ به تشخیص تمپر مطابق درجه امنیت سه نیاز دارد و دوربین های ۶ تا ۱۰ شامل الزامات درجه امنیت دو است). 

۱۲-۶-۶-۳- همگام سازی زمان 

در درجه امنیت سه و چهار تنظیمات زمان برای اجزای مختلف سیستم نظارت تصویری باید به صورت همگام و در بازه  حداکثر ۱۰± ثانیه باشد. 

۱۳-۶-۶-۳- تایید اعتبار داده ها 

سیستم نظارت تصویری باید روش هایی را برای تایید اعتبار داده ها با در نظر گرفتن درجه های مختلف امنیتی مطابق جدول (۳-۳۳) ارایه دهد. 

۷-۶-۳- سطوح دسترسی سیستم نظارت تصویری 

در سیستم نظارت تصویری چهار سطح برای دسترسی کاربران مختلف به توابع عملکردی یا بخش های آن باید در نظر  گرفته شود که امکانات و محدودیت ها در هر سطح متفاوت است. 

۱-۷-۶-۳- سطح یک دسترسی همگانی 

توابع و عملکردهای این سطح محدودیت خاصی برای دسترسی ندارد.

۲-۷-۶-۳- سطح دو - دسترسی تمام کاربران 

کاربر در این سطح دسترسی به توابع مؤثر بر عملکرد سیستم را دارد اما امکان انجام تغییرات در پیکربندی سیستم را ندارد. دسترسی به عملکردهای مورد نیاز در سطح دسترسی دو باید با استفاده از کلید رمز عبور کد یا ابزار با وسیله محدود کننده دسترسی مشابه امکان پذیر شود. 

۳-۷-۶-۳- سطح سه - دسترسی مدیر 

در این سطح دسترسی به توابع موثر بر پیکربندی سیستم نظارت تصویری امکان پذیر است. دسترسی به عملکردهای مورد نیاز در سطح دسترسی سه باید با استفاده از کلید، رمز عبور، کد یا ابزار یا وسیله محدود کننده دسترسی مشابه امکان پذیر شود. 

۴-۷-۶-۳- سطح چهار - دسترسی تولید کننده تجهیزات یا پرسنل سرویس 

در این سطح دسترسی به اجزای سیستم برای تغییر طراحی یا انجام تعمیر و نگه داری سیستم امکان پذیر می شود. 

دسترسی به عملکردهای مورد نیاز در سطح دسترسی چهار باید با استفاده از کلید، رمز عبور، کد یا ابزار یا وسیله محدود کننده دسترسی مشابه امکان پذیر شود. دسترسی در این سطح تا زمانی که دسترسی توسط کاربر در سطح دسترسی دو یا سه صادر نشده نباشد، ممنوع است. 

جدول (۳-۳۶) مشخص می کند که کدام توابع باید در هر سطح دسترسی از درجه امنیت قابل دسترس باشد.

۸-۶-۳- مجوزهای دسترسی سیستم نظارت تصویری 

دسترسی به عملکردهای سیستم نظارت تصویری یا بخش های آن با استفاده از ابزارهای منطقی یا فیزیکی مانند یک کلید، رمز عبور، کد یا دستگاه محدود کننده دسترسی مشابه فراهم می شود. 

گذرواژه های کاربران هرگز نباید به صورت متن واضح نمایش داده یا ذخیره شود. 

تغییر رمز عبور همیشه مستلزم ورود کاربر معتبر با رمز قبلی و وارد کردن رمز عبور جدید به همراه اعتبار سنجی به روشی یکسان است. 

۹-۶-۳- الزامات کاربری  

طراح باید عملکردهای مورد نیاز در فرایند طراحی سیستم نظارت تصویری را در سند الزامات کاربری قید کند. 

در سند الزامات کاربری انتظارات بهره بردار از سیستم به وضوح باید بیان شود. جزییات هر گونه توافق فنی بین بهره بردار و طراح در این سند قید می شود.

هر ساختمان نیازهای منحصر به فرد خود را دارد که بر اساس عوامل تاثیرگذار مختلفی شکل می گیرد. لذا برای هر کاربر نهایی انتظارات خاص در مورد اینکه سیستم برای آنها چه کاری باید انجام دهد وجود دارد (به عنوان مثال جلوگیری از وقوع جرم، کمک در رابطه با کشف جرم، نظارت بر پرسنل).

ضرورت دارد طراحی و استفاده از سیستم نظارت تصویری بر پایه هدفی مشخص و قانونی و تامین نیازهای ضروری و امنیتی یک ساختمان باشد. 

سند الزامات کاربری باید شامل اطلاعات زیر باشد: 

۱-۹-۶-۳- اهداف و عملکردها 

    • موارد هدف گذاری شده مانند پایش محیطی، کشف و یا ثبت حملات علیه افراد، اموال، سرقت و خسارات وارده 

    • درجه امنیت که بر اساس ارزیابی ریسک حاصل شده است. 

۲-۹-۶-۳- محدودیت های نظارتی 

    • محدودیت های اعمال شده توسط قانون قوانین مدیریت شهری و یا دستورات مشابه سازمانی 

    • محدودیت هایی مانند حریم خصوصی مورد نیاز سازمان و یا مجاورت همسایگان 

۳-۹-۶-۳- محیط تحت نظارت 

    • بخش های داخلی و خارجی ساختمان و تمامی فضاهایی که باید تحت نظارت سیستم باشد. 

۴-۹-۶-۳- فعالیت های تحت نظر 

    • اهداف در نظر گرفته شده در هر قسمت از سایت (به عنوان مثال تردد افراد غیر مجاز در منطقه حفاظت شده، وسایل نقلیه ای که وارد مسیر دسترسی می شود و غیره) 

    • سرعت پیش بینی شده از هدف و/یا سوژه مورد نظر 

    • مشخصه ای که باید سیستم نظارت تصویری به اپراتور نمایش دهد (مثلا تشخیص سوژه، ردیابی سوژه یا شناسایی دقیق سوژه) 

۵-۹-۶-۳ عملکرد سیستم در رابطه با تصاویر 

    • مشخصات اصلی عملکرد سیستم و تصاویر نمایش داده شده (مانند مقیاس زمانی برای اپراتور برای مشاهده افراد و ردیابی مسیر حرکت آن ها در صحنه)

    • جزییات (کیفیت) تصاویر برای سوژه ای که قرار است در هر یک از نماهای زنده، ضبط شده و کپی شده مشاهده شود؛ 

    • مشخص کردن اهداف قابل بررسی تصاویر و دقت آنها و هم چنین بیان این که این موارد توسط اپراتور و/یا به صورت خودکار انجام شود. 

۶-۹-۶-۳- بازه کاری سیستم 

    • تعریف ساعات کار برای سیستم (مثلا بصورت روزانه و/یا شبانه روزی) 

۷-۹-۶-۳- شرایط محلی 

    • تعریف شرایط محیطی که در طول دوره پایش و نظارت وجود دارد و طراحی سیستم بر مبنای آن صورت خواهد گرفت (شدت روشنایی، دما و رطوبت محیط، موانع احتمالی دید دوربین ها) 

۸-۹-۶-۳- انعطاف پذیری مورد نیاز 

    • تعریف توانایی مورد نیاز سیستم برای ادامه کار در شرایط غیر عادی (مثلا کار کرد در زمان قطع برق، قطع شبکه) 

۹-۹-۶-۳- پایش و ذخیره سازی تصویر 

    • کجا و توسط چه کسی سیستم پایش و کنترل می شود 

    • چه مواردی باید ذخیره شود (مثلا تمام تصاویر به مدت ۱۰ دقیقه قبل و بعد از یک رویداد، همه تصاویر دوربین ها به صورت پیوسته)

    • دوره نگه داری تصاویر ثبت شده (مثلا یک ماه)؛ 

    • دسترسی های مورد نیاز از راه دور به تصاویر و از محل های دیگر 

    • مشخص کردن روش استخراج ذخیره و مدیریت تصاویر و داده های سیستم. 

۱۰-۹-۶-۳- نحوه تبدیل به فایل خروجی 

    • مشخص کردن نحوه خروجی گرفتن از سیستم برای توالی های کوتاه (مثلا ذخیره یک کلیپ ۱۰ دقیقه ای در حافظه قابل حمل) 

    • مشخص کردن نحوه خروجی گرفتن از سیستم برای توالی های بلند (مانند دانلود همه تصاویر ذخیره شده)؛ 

    • مشخص کردن نرم افزارهای چند رسانه ای سازگار با سیستم جهت بازپخش تصاویر 

۱۱-۹-۶-۳- اقدامات معمول 

    • تعریف اعمالی که طبق روال عادی باید صورت گیرد (مثلا کنترل تصاویر در بازه های زمانی دو ساعته) 

۱۲-۹-۶-۳- کاربر سیستم 

    • تعریف فرد مسئول پاسخگویی سیستم مثلا ،نگهبان، متصدی دوربین 

۱۳-۹-۶-۳- پاسخ های عملیاتی 

    • پاسخ مورد نیاز برای هر رویداد بالقوه (مثلا هنگامی که یک متجاوز مشاهده می شود( 

    • مشخص کردن مدت زمان عکس العمل به رویدادها (مثلا حضور پرسنل امنیتی در صحنه در مدت سه دقیقه از زمان تشخیص رویداد( 

۱۴-۹-۶-۳- حجم کاری اپراتور 

    • تعداد مانیتورهایی که انتظار می رود اپراتور باید پایش و کنترل کند؛ 

    • تعداد هشدارهای خطری که انتظار میرود اپراتور باید مدیریت کند؛ 

    • تعداد تصاویر زنده دوربین هایی که انتظار می رود اپراتور باید مدیریت کند. 

۱۵-۹-۶-۳- آموزش 

    • مشخص نمودن آموزش های مورد نیاز برای هر پست و مسئولیت مشخص شده. 

۱۶-۹-۶-۳- توسعه و گسترش سیستم 

    • مشخص نمودن نحوه توسعه سیستم در آینده و هرگونه الزامات مورد نیاز جهت گسترش سیستم 

    • مشخص نمودن نحوه اتصال و ارتباط با دیگر سیستم های موجود در ساختمان (مانند ارتباط با سیستم هوشمند). 

۱۷-۹-۶-۳ سایر موارد 

اگر نیاز عملیاتی با فناوری یا منابع ذکر شده موجود برآورده نشود در سند طراحی سیستم ذکر خواهد شد. 

۱۰-۶-۳- بررسی محل نصب سیستم نظارت تصویری 

زمانی که محلی برای نصب سیستم نظارت تصویری انتخاب میشود شرایط محل باید مورد بررسی قرار گیرد. این بررسی برای آشنایی طراح سیستم با مشخصه های عمومی محل مانند محدودیتهای دسترسی محل قرارگیری اجزاء اصلی (دوربین ها، منابع تغذیه و ...) و عوامل محیطی موجود در محدوده حفاظتی انجام می شود و هر مساله ای که ممکن است برای سیستم، مانع یا دشواری ایجاد کند باید در طرح لحاظ شود. 

اگر محلی که طراحی برای آن صورت می گیرد هنوز ساخته نشده است بررسی محل می تواند پس از طراحی اولیه نقشه ها انجام شود. 

مواردی مانند مکان نصب دوربین ها، میدان دید، محل اتاق های کنترل، منابع تغذیه، اتصالات و غیره باید در این مرحله بررسی و مستند شود. 

۱۱-۶-۳- طراحی سیستم نظارت تصویری شامل طراحی محوطه 

طراحی سیستم نظارت تصویری باید پس از بررسی محل نصب سیستم و تکمیل سند الزامات کاربری انجام شود. طراحی باید با در نظر گرفتن نیازمندی های مختلف و عوامل تاثیر گذار محیطی که در مراحل قبل شناسایی شده است انجام شود. در این مرحله باید نقشه محوطه سایت شامل جانمایی اجزای کلیدی مانند دوربین ها میدان دید، برد و پوشش دتکتورها، اتاق های کنترل، منابع تغذیه، اتصالات و غیره ترسیم شود. 

۱۲-۶-۳- تهیه طرح آزمون سیستم 

پس از مرحله طراحی باید روشی جهت آزمون عملکرد مناسب سیستم تهیه شود. این آزمون باید شامل تمام جنبه های حیاتی سیستم مانند کیفیت تصویر، اتصالات، پوشش مناسب، میدان دید دوربین و غیره باشد. هدف از این آزمون ها اطمینان از تطابق سیستم با سند الزامات کاربری است. 

پس از اتمام نصب آزمون های راه اندازی باید مطابق طرح آزمون مشخص شده و سند الزامات کاربری انجام شود. 

در صورت موفقیت آزمون سیستم می تواند از پیمانکار به بهره بردار تحویل شود. 

۱۳-۶-۳- مستندات سیستم 

مستندات مربوط به ارزیابی ریسک الزامات کاربری طرح آزمون سیستم، بررسی سایت، طراحی سیستم و طرح سایت باید همراه با اسناد زیر توسط بهره بردار جمع آوری و نگه داری شود : 

    • نتایج آزمون ها طرح ها و نقشه های چون ساخت، توضیحات رابط های اطلاعاتی 

    • مدارک مربوط به آموزش دستورالعمل ها اسناد پشتیبانی و غیره 

    • برنامه مربوط به نگه داری سیستم از جمله بازرسی معمول نظافت و غیره 

۱۴-۶-۳- انتخاب تجهیزات 

۱-۱۴-۶-۳- شرایط محیطی 

همه ی اجزاء سیستم نظارت تصویری باید متناسب با دسته بندی محیطی زیر مورد استفاده قرار گیرد. دسته بندی به صورت صعودی از دسته یک تا چهار به ترتیب سخت گیرانه تر می شود. 

٣-١۴-۶-١-١- دسته محیطی یک - فضای بسته

دسته محیطی یک، شامل فضای بسته و/یا فضای داخلی ساختمان است که دما معمولا در محدوده خاصی حفظ می شود، مانند واحدهای مسکونی یا اداری.

دما در این محیط ممکن است بین +۵ تا 40+ درجه سلسیوس متغیر باشد و رطوبت نسبی تا 75% است.

2-1-14-6-3- دسته محیطی دو - فضای بسته - عمومی

در این محیط معمولا دما کنترل شده نیست؛ مانند راهرو، سالن، پلکان،انبار و محل هایی که سیستم تهویه در آن به صورت متناوب کار می کند.

دما در این محیط ممکن است بین 10- تا 40+ درجه سلسیوس متغیر باشد و رطوبت نسبی تا۷۵% است

3-1-14-6-3-  دسته محیطی سه - فضای باز - سازه های مسقف یا فضای بسته با شرایط ویژه

در این محیط اجزاء سیستم خارج از فضای داخلی ساختمان است اما به صورت کامل در معرض تغییرات آب و هوایی قرار ندارد و/یا در فضای بسته با شرایط ویژه قرار دارد.

دما در این محیط ممکن است بین ۲۵- تا 50+ درجه سلسیوس متغیر باشد و رطوبت نسبی تا ۷۵% است. در این دسته محیطی برای ۳۰ روز در سال انتظار تغییر و افزایش رطوبت نسبی بین ۸۵% تا %۹۵ وجود دارد.

4-1-14-6-3-  دسته محیطی چهار - فضای باز - عمومی

در این محیط اجزاء سیستم به صورت کامل در معرض تغییرات آب و هوایی است.

دما در این محیط ممکن است بین ٢۵- و 60+ درجه سلسیوس متغیر باشد و رطوبت نسبی محیط تا ۷۵% است. در این دسته محیطی برای ۳۰ روز در سال انتظار تغییر و افزایش رطوبت نسبی بین ۸۵% تا ۹۵% وجود دارد.

یادآوری - بازه های دما و رطوبت بیان شده، مقادیر کمینه و بیشینه برای شرایط عمومی محیطی عنوان شده در این بخش است. در صورتیکه شرایط محیطی خارج از محدوده عنوان شده باشد، باید تمهیدات لازم برای اجرای سیستم در نظر گرفته شده و ملاحظات کافی در انتخاب تجهیزات جهت کارکرد صحیح آن در شرایط دما و رطوبت بحرانی پیشبینی شود.

٣-١۴-۶-٢- ضوابط انتخاب دوربین و لنز

لنز و دوربین باید به گونه ای انتخاب شود که وضوح تصویر و دامنه پوشش ان بتواند موارد مندرج در الزامات کاربری را در کمترین سطح نور برآورده کند.

معیارهای زیر باید در انتخاب دوربین و لنز در نظر گرفته شود:

    • حساسیت دوربین و عدد دیافراگم در بدترین حالت و شرایط معمول با در نظر گرفتن انواع نور مانند مادون قرمز و غیره 

    • نوع سنسور تصویر شامل رنگی سیاه و سفید بودن یا سنسور با حساسیت حرارتی 

    • فاصله کانونی لنز نسبت به اندازه سنسور تصویر در دوربین برای تامین میدان دید مورد نیاز 

    • وضوح دوربین و لنز برای بازتولید جزئیات لازم در میدان دید؛ 

    • جهت جلوگیری از تیرگی لبه های تصویر، سطح تصویر لنز برابر یا بزرگتر از قطر موثر وسیله تصویر برداری در دوربین انتخاب می شود.

۱-۲-۱۴-۶-۳- انتخاب دوربین 

دوربین باید الزامات کاربری را در تمام شرایط محیطی پیش بینی شده برآورده کند و در برگیرنده موارد زیر باشد : 

    • تنظیم خودکار سطح سفیدی در دوربین های رنگی 

    • دامنه دینامیک و نویز مربوط به سنسور تصویر؛ 

افزایش دامنه دینامیکی منجر به تشخیص جزئیات بیش تری در تصویر به دست آمده می شود.

نویز تصویر سبب تغییرات تصادفی در سطح پیکسل تصویر می شود. 

    • ضوابط مرتبط با حفاظت از داده (مانند ماسکه کردن مکان های خصوصی جهت پنهان کردن قسمت هایی از تصویر)

    • ارتباط بین زمان نور دهی و تاری تصویر سوژه متحرک 

    • حساسیت طیفی متناسب با نوع نور محیط 

    • امکان کالیبراسیون سنکرون کردن و به روزرسانی از راه دور

    • پشتیبانی از منبع تغذیه پشتیبان 

اگر لازم است که دوربین با قابلیت چرخش امکان دنبال کردن اشیاء متحرک را داشته باشد قابلیت هایی مانند سرعت چرخش باید مورد ارزیابی قرار گیرد تا الزامات کاربری مورد نیاز را تامین کند. 

فضاهایی که خارج از محدوده مجاز نظارت یک مجموعه است نباید در میدان دید دوربین قرار گیرد. 

در خصوص الزامات عملکردی مربوط به کیفیت تصویر دوربین به استاندارد 5-62676 IEC مراجعه شود. 

۱۵-۶-۳- دامنه دید - اندازه سوژه 

یکی از اصلی ترین موارد طراحی سیستم های نظارت تصویری تعیین هدف از نصب دوربین و میزان جزئیات لازم برای دستیابی به این هدف است. 

نصب دوربین هایی با عملکردهای زیاد و بی هدف سبب اتلاف منابع مالی می شود. به همین دلیل داشتن یک نیاز عملیاتی واضح به طور کلی نه تنها برای سایت بلکه برای هر دوربین توصیه می شود. 

برای هر دوربین باید مشخص شود که چه چیزی را باید ببینیم؟ و چرا باید ببینیم؟ 

نصب دوربین باید بر اساس یکی از اهداف زیر انجام و در سند الزامات کاربری بیان شود:

    • پایش محیطی 

    • ردیابی مسیر سوژه 

    • مشاهده 

    • تشخيص 

    • شناسایی 

    • بازرسی دقیق 

البته باید توجه داشت مثلا با استفاده از یک دوربین با وضوح بالا می توان به تمامی اهداف فوق دست یافت. 

اندازه یک شی (هدف) روی صفحه نمایش باید متناسب با وظایف مشخص شده برای کاربر باشد. اگر وضوح دوربین با وضوح صفحه نمایش برابر نباشد، ممکن است جزئیات نشان داده شده در صفحه نمایش به وضوح منتقل نشود. در صورتی که هدف یک شخص است حداقل اندازه های توصیه شده در رزولوشن پال برای این هدف مطابق توضیحات زیر است. 

۱-۱۵-۶-۳- پایش محیطی 

پایش محیطی امکان مشاهده تعداد جهت و سرعت حرکت افراد در یک منطقه وسیع را برای اپراتور میسر می کند. برای پایش و نظارت جمعی ارتفاع تصویر نباید کمتر از ۵% ارتفاع نمایش گر باشد. 

۲-۱۵-۶-۳- ردیابی مسیر سوژه 

ردیابی امکان شناسایی و دنبال کردن سوژه را به راحتی برای اپراتور میسر میکند برای ردیابی و بررسی مسیر یک هدف ارتفاع تصویر سوژه نباید کمتر از ۱۰% ارتفاع نمایش گر باشد. 

روش آزمون جهت تعیین بازه زمانی قابل قبول جهت ردیابی سوژه پس از دریافت هشدار در قسمت ۳-۶-۱۲ مشخص شده است. 

۳-۱۵-۶-۳- مشاهده 

در مشاهده امکان بررسی جزئیات ظاهری یک فرد مانند لباسهای متمایز یا یک فعالیت مربوط به یک حادثه وجود دارد. افراد باید به وضوح در تصویر از یکدیگر متمایز شوند، یعنی باید بتوان با اطمینان بالایی تعیین کرد که چند نفر در میدان دید قرار دارند. 

معمولا این درجه نظارت برای محل های دارای تراکم جمعیت و فضاهایی که نیاز به نظارت گسترده دارد مناسب است. برای مشاهده هدف ارتفاع تصویر سوژه نباید کمتر از ۲۵% ارتفاع نمایش گر باشد.

۴-۱۵-۶-۳- تشخیص

تشخیص به اپراتور این امکان را میدهد با اطمینان بالایی تعیین کند که فرد نشان داده شده همان فردی است که قبلا دیده است یا نه برای تشخیص هدف ارتفاع تصویر سوژه نباید کمتر از ۵۰% درصد ارتفاع نمایش گر باشد.

۵-۱۵-۶-۳- شناسایی 

در شناسایی امکان مشخص شدن سوژه بدون هیچ گونه تردید برای اپراتور وجود دارد برای شناسایی هدف ارتفاع تصویر سوژه نباید کمتر از ۱۰۰ درصد ارتفاع نمایش گر باشد. 

۶-۱۵-۶-۳- بازرسی دقیق 

در بازرسی امکان مشخص شدن جزییات خاص مثلا جزییات چهره یا جزئیات لباس سوژه وجود دارد. برای بازرسی دقیق هدف، ارتفاع تصویر سوژه نباید کم تر از 400 % ارتفاع نمایش گر باشد. 

البته با توجه به پیشرفتهای ایجاد شده در زمینه دوربین ها و تصویر، قواعد فوق در شرایطی می تواند تغییر کند. در دوربین های مگاپیکسلی و نمایشگرهای با وضوح بالا می توان همان وضوح تصویر قبلی را با استفاده از درصد فیزیکی کم تری از صفحه نمایش ارایه داد. بنابراین، مثلا الزام "تشخیص" با ارتفاع ۵۰ درصد صفحه نمایش در رزولوشن های بالا ضروری نیست. 

مثال 1- برای پایش مسیر حرکت عبوری یک شخص قد فرد در منظره نباید کمتر از ۵% ارتفاع صفحه نمایش با استاندارد پال (۲۰ پیکسل) باشد. اما اگر ناظری در حال تماشای صفحه نمایش HD باشد باز هم قد فرد باید ۵ %از ارتفاع تصویر را اشغال کند که در این حالت تراکم پیکسل عدد ۵۴ است. 

یکی از راه های سریع و آسان انتخاب دوربین مناسب برای سطوح مختلف استفاده از چگالی پیکسل است. مثلا سطح جزئیات مورد نیاز در دوربین چند مگاپیکسلی برای ردیابی ۲۵، مشاهده ۶۲، تشخیص ۱۲۵ و شناسایی ۲۵۰ پیکسل بر متر است. 

۱۶-۶-۳- تجهیزات تصویری مبتنی بر IP 

قابلیت های مختلف یک سیستم نظارت تصویری می تواند توسط اجزا یا دستگاه های مجزای فیزیکی که از طریق یک شبکه IP توزیع شده است عملکردهای مورد نیاز را پوشش دهد. 

تبدیل و پخش تصاویر به صورت دیجیتال می تواند از طریق مبدل های تصویر یا به صورت مستقیم به همراه ضبط تصویر در دوربین IP با مگاپیکسلی انجام شود. ذخیره سازی تصویر توسط دستگاه های ذخیره سازی شبکه یا در صورت تبدیل آن تصویر در ضبط کننده ویدیویی دیجیتال انجام می شود. تجزیه و تحلیل محتوای ویدیویی و تشخیص حرکت ویدیویی توسط این دستگاه ها با به طور جداگانه در دستگاه های تشخیص حرکت ویدیویی یا سرورهای تجزیه و تحلیل محتوای ویدیویی انجام می شود. نهایتا ارایه تصویر در نمایشگرهای ویدیویی توسط مبدل های ویدیویی یا ایستگاه های کاری مبتنی بر رایانه انجام می شود. تمام این تجهیزات می تواند توسط یک سیستم مدیریت ویدیویی نظارتی پایش و کنترل شود. 

۱۷-۶-۳- ارسال تصاویر 

ارسال تصاویر سیستم نظارت تصویری را می توان به صورت آنالوگ یا دیجیتال فشرده با غیر فشرده انجام داد. هر نوع تصویر ویدیو را می توان به نوع دیگری تبدیل کرد اما تعداد تبدیل ها باید تا حد ممکن کم باشد تا کیفیت ویدیو در کل سیستم حفظ شود. 

هدف زیر سیستم ارسال تصاویر در یک سیستم نظارت تصویری، انتقال مطمئن سیگنال های ویدیویی بین تجهیزات مختلف سیستم در برنامه های امنیتی ایمنی و پایش است. 

زیر سیستم ارسال تصاویر ویدیو نیازمند یک برنامه امنیتی جهت ارسال و کنترل محتوای ویدیو، رویدادها و سیگنال های وضعیت است. 

ارسال ویدیوها در سیستم نظارت تصویری به صورت آنالوگ، دیجیتال، فشرده و غیر فشرده، استاندارد و با وضوح بالا، با اتصالات اختصاصی و مشترک، با سیم و بیسیم، فواصل کوتاه بلند و از راه دور امکان پذیر است. 

زیر سیستم های ارسال برای سیگنال های ویدیویی غیر فشرده آنالوگ، می تواند شامل انواع روش های انتقال کابلی اختصاصی مانند کابل هم محور، کابل زوجی به هم تابیده یا کابل فیبر نوری باشد. انتقال بیسیم می تواند به روش مایکروویو، مادون قرمز یا انتقال رادیویی باشد. در ارسال چند سیگنال ویدیویی آنالوگ در یک مسیر انتقال فیزیکی می توان از تکنیک های مالتی پلکسی استفاده نمود. 

برای انتقال تصاویر ویدیو با وضوح بالا، آنالوگ کابل کشی اختصاصی برای سیگنال های VESA و VGA توصیه می شود. برای ویدیوهای دیجیتال غیر فشرده با وضوح بالا استفاده از کابل مطابق با استاندارد HDMI و DVI توصیه می شود. این نوع ارسال ویدیو برای اتصال نمایشگرهای ویدیویی با کیفیت بالا در یک برد کوتاه حدود ۱۵ متر یا بیشتر مناسب است. دستگاه های زیر سیستم ارسال تصاویر ویدیوی آنالوگ شامل دستگاه های انتقال ویدیو باید توسط مشاور یا پیمانکار صاحب صلاحیت انتخاب و مطابق با الزامات استاندارد ملی ایران به شماره ۳-۲۱۱۲۲ یک پارچه شود. 

برای دسترسی های از راه دور وضوح تصویر بالا ضبط دیجیتال و پخش مجدد، یک پارچه سازی، مقیاس پذیری و سایر اهداف زیر سیستم ارسال ویدیو استفاده از تصاویر تحت شبکه IP توصیه می شود. این شبکه باید امکان ارسال حجم اطلاعات مورد نیاز به ویژه ویدیوهای زنده را با حداقل تاخیر و بدون از دست دادن اطلاعات و با قابلیت اطمینان بالا داشته باشد. 

زیر سیستم ارسال تصاویر ویدیو و انتخاب کلاس عملکرد تصاویر تحت شبکه باید با الزامات استاندارد ملی ایران به شماره 1-2-21122 مطابقت داشته باشد. 

 ۱۸-۶-۳ بسترهای ارسال تصویر 

رایج ترین شکل اتصال سیمی آنالوگ، کابل هم محور است که به طور کلی از اتصالات BNC برای اتصال استفاده می شود. کابل هم محور استاندارد برای بستر انتقال تا حدود ۲۰۰ متر مناسب است. با استفاده از تقویت کننده ها یا کابل های با تضعیف کمتر میتوان ارسال تصاویر را در مسافتهای بیش تر نیز انجام داد. 

از دیگر گزینه های انتقال ویدیو با سیم کابل زوج به هم تابیده مانند کابل های Cat-5 و Cat-۶ است که برای انتقال آنالوگ یا دیجیتال استفاده می شود. 

فیبر نوری راه کاری است که ظرفیت بالا سرعت بالا و تاخیر کم فاصله انتقال طولانی با تضعیف سیگنال کم انعطاف پذیری در برابر تداخل الکترومغناطیسی و انعطاف پذیری در برابر ضربه را فراهم می کند. 

در بستر بی سیم طراح باید نیازهای بیننده/کاربر را هنگام طراحی شبکه انتقال و امنیت شبکه مناسب در نظر بگیرد. 

۱۹-۶-۳ پیکربندی اتاق کنترل سیستم نظارت تصویری 

۱-۱۹-۶-۳- اتاق های کنترل 

اگر سیستم نظارت تصویری به مشاهده زنده، کنترل دوربین، مدیریت سیستم یا وظایف متمرکز دیگری نیاز دارد، باید یک اتاق کنترل برای انجام این عملکردها مشخص شود. اتاق کنترل می تواند یک ایستگاه کاری یا یک مرکز عملیات بزرگ باشد. برای ارایه تصاویر دوربین به کاربر میتوان از نمایشگرهای ویدیویی آنالوگ یا دیجیتال استفاده کرد. 

۲-۱۹-۶-۳- تعداد اندازه و موقعیت نمایشگرهای ویدیویی سیستم نظارت تصویری 

در انتخاب تعداد اندازه و موقعیت نمایشگرهای ویدیویی سیستم نظارت تصویری در محیط اتاق کنترل موارد زیر باید در نظر گرفته شود. 

۱) تعداد پنل های تصویری مناسب در اختیار اپراتور قرار گیرد (مثلا آیا اپراتور می تواند ۸ دوربین را به درستی مشاهده کند و وظایف مشخص شده در رابطه با مشاهدات تمام دوربین ها و سطوح فعالیت مشخص شده آنها را انجام دهد) و 

۲) دید دوربین باید در اندازه ای به اپراتور ارایه شود که به او اجازه دهد وظایف مشاهده را مطابق گزینه بالا انجام دهد (مثلا میدان دیدی برای امور شناسایی برای کاربر در نظر گرفته شده است اما بخشی از میدان دید با وضوح کم تر نمایش داده می شود) 

۳) موقعیت کاربر باید به گونه ای باشد که بتواند اطلاعات روی نمایشگر را به درستی مشاهده کند (مثلا از نمایش گری استفاده کند که خیلی دور نباشد و قادر به مشاهده جزئیات مربوطه باشد). 

۳-۱۹-۶-۳- نمایشگرهای نصب شده در ایستگاه کاری یا خارج از آن 

نمایش گرهایی که برای بازرسی دقیق تصاویر ویدیویی استفاده می شود معمولا نمایشگرهای حادثه با نقطه ای نامیده می شود که امکان بررسی دقیق تصاویر نمایش داده شده را فراهم می کند و در ایستگاه کاری قرار می گیرد.

در صورت لزوم نمایشگرهای نقطه ای باید مستقیما در مقابل اپراتور در فاصله تقریبا ۰٫۵ متر تا ۱٫۵ متر و ابعاد مناسب قرار گیرد. هم چنین این نمایشگرها باید به گونه ای قرار داده شود که اپراتور بتواند به راحتی وضعیت نشستن خود را به سمت آن ها بچرخاند. 

قرار دادن دو، سه یا چهار نمایشگر نقطه ای روی میز کار سبب می شود تا اپراتور بتواند تصاویر ویدیویی را روی یک نمایش گر اصلی مشاهده کند و از نمایشگرهای مجاور برای نشان دادن سایر تصاویر با سایر جزئیات سیستم استفاده کند. 

نمایش گرهای ویدیویی را می توان خارج از ایستگاه کاری به صورت تجمیعی در پرده نمایش جهت مشاهده تعداد بیشتری از تصاویر قرار داد نمایشگرها در پرده نمایش باید در فاصله بیشتری از کاربر قرار گیرد و معمولا اندازه بزرگ تری دارد. تصاویر ویدیویی نمایش داده شده در پرده نمایش برای ارایه یک نمای کلی از صحنه های دوربین به جای انتخاب جزئیات مفید است. 

بسته به فاصله مشاهده هر صفحه نمایش با صفحه ایستگاه کاری میتواند چندین دوربین را نشان دهد، به عنوان مثال ۴ تصویر دوربین در یک نمایش گر چهارگانه آنالوگ 

۴-۱۹-۶-۳- اندازه های توصیه شده برای نمایشگر 

فاصله بین نمایشگر و کاربر عامل تعیین کننده برای انتخاب اندازه صفحه نمایش است. قاعده کلی به این صورت است. که فاصله دید بین ۳ تا ۵ برابر اندازه قطر نمایشگر دیجیتال باشد. تعداد دقیق باید بر اساس هدف از نمای دوربین و وظایف مشاهده ای که اپراتور باید قادر به انجام آن باشد، تعیین شود. 

۵-۱۹-۶-۳- تعداد تصاویر دوربین برای هر کاربر 

تعداد تصاویر ویدیویی دوربین مربوط به هر اپراتور باید در مرحله طراحی سیستم تعیین شود به طوری که قابلیت مدیریت تصاویر دوربین ارایه شده به اپراتور وجود داشته باشد. عواملی که باید هنگام توافق بر سر تعداد نماهای دوربین ارایه شده به اپراتور در نظر گرفته شوند میتواند شامل موارد زیر باشد : 

    • خطر مربوط به وقوع و عدم شناسایی یک رویداد 

    • هدف از مشاهده 

    • نوع فعالیت و سوژه های درون تصویر 

    • فراوانی مورد انتظار حوادث 

    • مدت زمانی که اپراتور احتمالا یک رویداد را مشاهده می کند. 

    • سایر وظایف انجام شده توسط اپراتور 

    • و صلاحیت اپراتور 

برای اطمینان از این که دوربینهای سیستم نظارت تصویری به طور مطلوب مشاهده می شود و اپراتور قادر به انجام وظیفه مشاهده برای هر نما با توجه به سند الزام عملیاتی است، ارزیابی های عملکرد باید به صورت دوره ای یا زمانی که تغییر قابل توجهی در کار مشاهده یا تنظیم اتاق کنترل وجود دارد انجام شود. 

۶-۱۹-۶-۳- تعداد ایستگاه های کاری 

الزامات کاربری باید تعداد ایستگاه های کاری و تجهیزات مربوطه در اتاق کنترل را مشخص کند. 

تجزیه و تحلیل مربوط به تعداد ایستگاه های کاری مورد نیاز باید بر اساس اوج فعالیت پیش بینی شده انجام شود. چهار ملاحضه اصلی در رابطه با تعداد ایستگاه های کاری عبارت است از: 

    • تعداد مورد انتظار هشدارها رویدادها در طول دوره های اوج مکان (های) مشاهده شده 

    • زمان پاسخ مورد نیاز از وقوع یک رویداد و انجام برخی اقدامات توسط اپراتور 

    • زمان مورد انتظار برای بازگشت یک اپراتور به حالت عادی پس از پاسخ رویداد 

    • تعداد دوربین ها مکان هایی که باید پایش شود. 

مدت زمانی که یک اپراتور برای مدیریت یک هشدار صرف می کند به دو عامل بستگی دارد : 

۱) ماهیت زنگ/هشدار رویداد، به عنوان مثال کاربر زمان طولانی برای راهنمایی نگهبان به محل حادثه نیاز دارد یا می تواند با مشاهده مکان به سرعت از هشدار عبور کند. 

۲) رویه عملیات استاندارد مورد توافق برای اعلام هشدار، به عنوان مثال ضرورت یک گشت نظارت تصویری از کل سایت پس از اعلام هشدار محیطی 

سیستم نظارت تصویری باید به گونه ای طراحی شود که در زمان اوج کار اپراتورها بتوانند هشدارها را سریع تر از رخدادهای جدید مدیریت کنند. در غیر این صورت زمان پاسخ افزایش یافته و تاخیر رخ می دهد. 

باید تعداد اپراتور کافی در مرکز کنترل وجود داشته باشد تا اطمینان حاصل شود که همه آلارم ها رویدادها می تواند با پاسخ مناسب و مورد توافق مدیریت شود. عدم دستیابی به این موضوع به ویژه در زمان های اوج کار منجر به از دست رفتن آلارم ها/رویدادها شده و هدف گذاری سیستم نظارت تصویری را با مشکل مواجه می کند. 

هنگام طراحی جانمایی نمایشگرهایی که یک اپراتور از آن استفاده خواهد کرد، باید به گروه بندی منطقی نمایش دوربین ها توجه شود بطوری که تعویض سریع نماها بر اساس هدف دوربین با محل قرارگیری دوربین قابل اجرا باشد. 

۷-۱۹-۶-۳- مکان یابی تجهیزات اتاق کنترل 

برای مکان یابی تجهیزات باید از معیارهای زیر استفاده کرد : 

    • میز کنترل باید به صورت ارگونومیک طراحی شده باشد و توجه ویژه ای به محل نمایشگرهای ویدیو شود از انعکاس منابع نور خارجی روی صفحه نمایش جلوگیری شود (ر.ک. فصل ۵ جلد ۱ همین نشریه) 

    • تجهیزات ذخیره سازی ویدیو و رسانه های ذخیره سازی باید در مناطق تحت حفاظت نصب شود که ترجیحا برای افراد غیر مجاز غیر قابل دسترسی باشد. 

    • ایستگاه های کاری باید با استفاده از کنترل دسترسی فیزیکی یا مجوزهای نرم افزاری، از استفاده غیر مجاز به طور مطلوب محافظت شود. 

۸-۱۹-۶-۳- تامین منبع تغذیه پشتیبان 

تامین سیستم برق بدون وقفه (UPS) و/ یا ژنراتور برق پشتیبان برای تغذیه سامانه نظارت تصویری باید بر اساس مطالعات ارزیابی ریسک انجام شود. 

در مواردی که در سند کاربری مشخص شده است باید منبع تغذیه پشتیبان برای دوربین ها وجود داشته باشد. 

در جایی که منبع تغذیه بدون وقفه باید نصب شود مصرف برق تجهیزات باید به منظور تعیین مشخصات مورد نیاز UPS محاسبه شود. 

۹-۱۹-۶-۳- دمای عملیاتی 

طراح سیستم باید حفظ دمای عملیاتی و محیط مناسب را در نظر بگیرد. شرایط محیطی نامناسب ناشی از عوامل خارجی با اجزای سیستم ممکن است بر اپراتورها و 

عمر تجهیزات تأثیر بگذارد. 

۱۰-۱۹-۶-۳- حفاظت در برابر صاعقه و افزایش ناگهانی ولتاژ 

در مواردی که خطر تداخل الکتریکی/برخورد صاعقه وجود دارد، در صورت لزوم باید حفاظت مناسب ارایه شود. اتصال زمین مناسب برای تجهیزات نیز باید در صورت لزوم ارایه شود (ر.ک. فصل های ۱۴ و ۱۵ جلد ۱ همین نشریه) 

۲۰-۶-۳- تعریف طرح آزمون 

۱-۲-۶-۳- هدف از طرح آزمون 

آزمون سیستم نظارت تصویری باید به گونه ای باشد که از امکان ارزیابی عملکردها و ویژگی های مورد انتظار سیستم اطمینان حاصل نمود. این ارزیابی باید تمامی الزامات مشخص شده در مرحله طراحی را پوشش دهد. طرح آزمون باید شامل دو هدف اصلی باشد :

    ۱) تایید قابلیت های سیستم نظارت تصویری نصب شده؛ 

    ۲) تایید دوره ای توابع عملکردی سیستمی 

این آزمون باید دو حوزه پذیرش کاربر و پذیرش فنی را پوشش دهد. 

۲-۲۰-۶-۳- آزمون/بازرسی پذیرش کاربر 

آزمون پذیرش کاربر فرایندی است که در آن یک اپراتور با تجربه رابط های کاربری را به منظور اطمینان از صحت مشخصات تحویل شده توسط پیمانکار سیستم ارزیابی و بررسی می کند. 

این آزمون باید شامل تمام ویژگی های مشخص شده جهت کنترل کاربران باشد. مواردی مانند ارزیابی های پذیرش کیفیت تصویر کنترل دستگاه جهت پاسخ دوربین انتخاب نمای دوربین و پاسخ رویداد هشدار 

آزمون باید همراه با سند الزامات کاربری نوشته شود به گونه ای که تمامی مشخصات وارد شده در سند الزامات کاربری دارای یک آزمون پذیرش مناسب باشد. 

۳-۲۰-۶-۳- آزمون پذیرش فنی 

آزمون پذیرش فنی شامل موارد زیر است: 

    ۱) ثبات زنجیره تصویر برداری 

در مواردی که وضوح تصویر نرخ فریم یا سایر موارد مربوط به کیفیت تصویر در سند الزام کاربری تعریف شده باشد، باید به کمک یک آزمون از حفظ کیفیت تصویر مناسب در سراسر زنجیره تصویر برداری از دوربین تا دستگاه نمایش گر و دستگاه ضبط تصویر اطمینان حاصل شود. 

    ۲) کیفیت تصویر 

در سند الزامات کاربری باید برای هر عملکرد در هر دوربین و کیفیت تصویر آن یک آزمون تعیین شود و به عنوان یک چک لیست برای تأیید تصویر و الزامات کیفی استفاده شود. 

الزامات کیفی تصویر شامل تایید کیفیت تصویر کنتر است وضوح بازتولید رنگ ها، شناسایی چهره، بازرسی، تشخیص، شناسایی، ردیابی، پایش و شناسایی پلاک است که باید مطابق با الزامات استاندارد ملی ایران به شماره ۴-۲۱۱۲۲ انجام شود. 

۲۱-۶-۳- آزمون ردیابی سوژه و معیارهای قابل پذیرش 

۱-۲۱-۶-۳- کلیات 

آزمون ردیابی این سوال را مطرح می کند که آیا ناظر سیستم میتواند به راحتی یک هدف با لباس مشخص را در محدوده شرایط تعریف شده در سند الزامات کاربری پیدا کند؟ آزمون با قرار دادن یک هدف با قامت متوسط، لباس مناسب و بدون اطلاع کاربر در مناطق تحت آزمون انجام می شود. سپس به کاربر اخطار داده و مدت زمانی که او برای یافتن هدف صرف می کند اندازه گیری می شود. برای دوربین های ثابت، زمان از اخطار تا هنگامی که کاربر به درستی حضور و مکان هدف را تصدیق کرده است اندازه گیری می شود. 

برای دوربین های با قابلیت چرخش زمان را می توان از لحظه شروع اخطار تا هنگامی که کاربر به درستی حضور و مکان هدف را تصدیق کرده باشد و دوربین مربوطه به صورت خودکار و یا به وسیله کاربر به موقعیت از پیش تنظیم شده مربوط به بزرگ نمایی و فوکوس بازگشته باشد. 

نتایج هر آزمون ردیابی بر اساس مقیاس زیر ارزیابی می شود. 

    • سطح 3- هدف به راحتی دیده می شود. بلافاصله آشکار شده و هیچ اشتباهی ممکن نیست. 

    • سطح 2- هدف نسبتا به راحتی دیده می شود. هدف باید جستجو شود اما از دست داده نمی شود. 

    • سطح 1- دیدن هدف دشوار است. هدف تنها پس از جستجوی دقیق و طولانی که از زمان پاسخگویی مجاز فراتر است پیدا می شود. 

    • سطح 0- هدف اصلا دیده نمی شود. 

زمان بندی مربوط به پاسخ ناظران از لحظه هشدار رصد مزاحم تا رد یا پذیرش هشدار معیار مهمی برای عملکرد سیستم است. زمان پاسخ قابل قبول بستگی به تاخیر موانع مرتبط با سیستم هشدار دارد و باید در مشخصات سیستم گنجانده شود. این زمان بندی برای تعیین آستانه تمایز بین سطوح پاسخ ۱ و ۲ توصیه می شود. نتایج تا حدی به کاربر وابسته خواهد بود. 

اگرچه در حالت ایده آل ردیابی هدف در سطح ۳ است اما سطح ۲ برای عملکرد موثر سیستم نیز قابل قبول است. 

۲-۲۱-۶-۳- هشدارهای کاذب و مزاحم 

آزمون ها باید بدون سوژه و با اهداف کاذب انجام شود تا زمان اعلام قطعی نادرست با کاذب بودن هشدار توسط کاربر مشخص شود. اهداف مزاحم ممکن است شامل مواردی مانند سطل زباله پلاستیکی کیسه زباله و غیره باشد. مقیاس امتیازدهی پیشنهادی به شرح زیر است. 

    • سطح ۲- زمانی که وضعیت “نبود هدف” به درستی در زمان مشخص شده در الزامات کاربری اعلام شود. 

    • سطح 1- زمانی که وضعیت “نبود هدف” به درستی در خارج از زمان پاسخ اعلام می شود. 

    • سطح 0- وجود هدف زمانی که هیچ هدفی وجود ندارد اعلام می شود.

۳-۲۱-۶-۳- تنظیم زمان پاسخ 

زمان پاسخ قابل قبول باید توسط بهره بردار تعیین شود. این زمان بندی باید امکان پذیر بوده و ممکن است تحت تأثیر عوامل زیر قرار گیرد : 

    • تأخیر ایجاد شده توسط موانع 

    • محدوده/حجم مشاهده شده توسط دوربین؛ 

    • تعداد اهداف مزاحم (مانند افرادی که حق حضور در منطقه را دارند) که باید شناسایی و پذیرفته شوند؛ 

    • تعداد نمایشگرهایی که باید جستجو شود؛ 

    • ضرورت انتخاب دستی دوربین ها 

    • تعداد تصاویر مختلفی که باید بعد از هشدار بررسی تا اطمینان حاصل شود که تمام منطقه هشدار کنترل شده است. 

    • ضرورت کنترل هر یک از دوربین ها با یک واحد کنترل از راه دور به منظور جستجوی یک منطقه 

زمان پاسخ گویی کمتر از یک یا دو ثانیه با طراحی دقیق سیستم روشنایی و جانمایی دوربین طراحی خوب اتاق کنترل، سیستم های دوربین ثابت دقیق و کاربر با تجربه قابل دست یابی است. در دوربین های با قابلیت چرخش بسته به سرعت حرکت زوم و فوکوس و منطقه مورد جستجو زمان پاسخ ممکن است ۳۰ ثانیه یا بیشتر باشد. در سیستم هایی با موانعی که تأخیر بسیار طولانی را برای ورود غیر مجاز ایجاد می کند ممکن است زمان جستجوی طولانی تر مجاز باشد. در هر زمانی که جستجو از دست میرود ممکن است ورود غیر مجاز بتواند بدون دیده شدن از منطقه شناسایی و جستجو عبور کند. در مواردی که زمان شناسایی مورد نیاز را نمیتوان به طور مطمئن با اهداف ۱۰ درصد ارتفاع صفحه نمایش گر به دست آورد، ممکن است نیاز باشد که هدف با درصد بزرگ تری مشخص شود. 

۴-۲۱-۶-۳- آزمون زمان پاسخ دوربین با قابلیت چرخش 

از چک لیست الزامات کاربری و اطلاعات مربوط به سایت باید مکانی برای اندازه گیری زمان پاسخگویی سیستم مشخص شود. دوربینی که منطقه را از نظر عملیاتی پوشش می دهد ممکن است در هر مکانی نصب شود. بنابراین آزمون باید با تنظیم دوربین در انتهای محدوده افقی آغاز شود. اگر دوربین دارای شرایط از پیش تنظیم شده یا حالت مبنایی باشد. زمان تعیین مکان هدف از این (موقعیت موقعیت) پارک باید زمان پاسخگویی سیستم باشد یک هدف با لباس مناسب باید بدون اطلاع کاربر در موقعیت توافق شده قرار گیرد. سپس باید یک سیگنال هشدار شروع شود. زمانی که کاربر دوربین و لنز را به موقعیتی هدایت کند که حضور و مکان هدف به درستی مشخص شود باید یادداشت شود. این آزمون باید با تنظیم لنز در حداقل فاصله کانونی و دوربین در حالت استراحت عادی شروع شود. اگر تغییر زاویه دوربین ها برای جستجوی تمام منطقه ضروری باشد زمان پاسخگویی احتمالا افزایش زیادی خواهد داشت اگر سرعت چرخش خیلی سریع باشد. نور ضعیف یا صحنه شلوغ باشد احتمالا اهداف برای کاربر قابل ردیابی نخواهد بود. ممکن است برای بهبود احتمال ردیابی هدف حرکت کندتر با الگوی جستجوی اصلاح شده لازم باشد. 

۵-۲۱-۶-۳- هوشیار سازی ناظر 

در زمان آزمون باید روشی جهت هوشیار سازی ناظر تعیین کرد مثلا با استفاده از سیستم پایش و کنترل هشدار در این صورت امکان فعال با خاموش بودن بخش هشدار به هنگام تنظیم هدف میسر می شود در برخی از سیستم ها، هنگامی که زنگ هشدار به صدا در می آید، از ناظر درخواست می شود تا هر یک دوربین هایی که منطقه هشدار را پوشش می دهد نگاه کند. هم چنین ممکن است هر دو طرف یک مانع مشاهده و جستجو شود زمان پاسخ شامل انتخاب و جستجوی همه این تصاویر است. 

۶-۲۱-۶-۳- مکان آزمون ردیابی 

مکان آزمون نقاط حمله احتمالی و نقاط ضعف احتمالی توسط مسئولین بخش امنیت هر مجموعه تعیین می شود. این آزمون ها و نتایج آن ممکن است کلیدی برای باز کردن قفل یک سیستم امنیتی باشد. بنابراین باید به عنوان اطلاعات حساس طبقه بندی شود. برای آزمون راه اندازی مجری سیستم باید از زمان آزمون و راه اندازی مطلع شود، اما بهره بردار می تواند در صورت لزوم آزمون های بیشتری را انجام دهد. آزمون ها در بدترین شرایط اندازه و کنتراست انجام می شود. در نور ضعیف صحنه به هم ریخته با شلوغ با جایی که پس زمینه کنتر است کمی برای اهداف ایجاد می کند.

این آزمون فرصت مناسبی جهت طراحی مجدد و ایجاد اهداف بزرگتر با بهبود روشنایی برای کنتراست بهتر هدف است. 

۷-۲۱-۶-۳- استتار هدف 

لباس سوژه باید مناسب شرایط محلی و شبیه آن چه که مهاجم ممکن است بپوشد باشد. نوع لباس برای آزمون ردیابی راه اندازی باید توسط بهره بردار در اسناد مناقصه مشخص شود برای کنترل کامل صحت عملکرد سیستم، ممکن است لازم باشد انواع مختلفی از پوشش های استتار امتحان شود. نوع استاندارد پوشش برای آزمون می تواند الگوهای نامنظم از هم گسیخته استتار باشد. رنگ های دیگر که می تواند مورد استفاده قرار گیرد رنگ های سبز تیره و قهوه ای مایل به زرد است. نتایج برای هر نوع لباس یادداشت می شود. 

۸-۲۱-۶-۳- آزمون با اهداف متحرک 

سیستم امنیتی باید بتواند در آزمون با اهداف متحرک و ثابت به خوبی عمل کند. آزمون های ردیابی سوژه باید با هدف متحرک و ثابت انجام شود. نتایج برای هر دو مجموعه آزمون با استفاده از طرح درجه بندی ارایه شده در بخش ۱۲۱-۶-۳ باید با بدترین شرایط عملکرد ذکر شود. 

۹-۲۱-۶-۳- شرایط آزمون 

قبل از انجام آزمون راه اندازی تمام سیستم باید به درستی تنظیم شود. برای ارایه یک معیار عملکردی آزمون ها باید تحت شرایطی که منعکس کننده استفاده عادی روزمره باشد انجام شود. در حد امکان کاربر یا ناظر باید در موقعیت معمول خود حضور داشته و مشغول فعالیت های عادی خود باشد. تمام اجزای سیستم باید در حالت "معمول" خود باشد. به عنوان مثال دوربین های قابل تنظیم باید در حالت استراحت خود با بزرگ نمایی کاهش فوکوس و دیافراگم دوربین مطابق شرایط پیش تنظیم شده عادی قرار گیرد نمایشگرها باید در تنظیمات عادی خود قرار داشته باشد. هرگونه تنظیم عملکرد سیستم حتی یک کار ساده مانند تمیز کردن صفحه نمایش گر که بخشی از فعالیت معمول نیست. ممکن است به طور قابل توجهی بر نتیجه آزمون تأثیر بگذارد هر عاملی که ممکن است در حین کارکرد عادی بر عملکرد سیستم تاثیر گذار باشد باید مورد توجه قرار گیرد، به عنوان مثال نگهبان ممکن است مجبور باشد نمایش گرهای تصویر را بدون مراقبت رها کند تا بتواند وظایف دیگری را انجام دهد، نمایش گرها ممکن است متناسب با شرایط خاص تنظیم شود، به عنوان مثال انعکاس نور از ساختمان های اطراف ترافیک یا نور خورشید که وارد اتاق کنترل می شود. اعلام انجام آزمون به ناظران بدون شک نتایج آزمون را تحت تأثیر قرار می دهد. از عوامل تاثیر گذار دیگر آب و هوا و زمان آزمون خواهد بود. اگر آب و هوا خوب باشد باید از دست دادن عملکرد مطلوب سیستم در شرایط نامناسب در نظر گرفته شود. فصول مختلف سال بر زاویه و جهت تابش نور خورشید تأثیر گذار است که میتواند مشاهدات را در دوره های بحرانی فعالیت زیاد مانند ساعت شلوغی دشوار کند. 

۱۰-۲۱-۶-۳- آزمون سیستم در حالت زنده 

به دلایل مختلف ممکن است برآورده کردن تمامی شرایط آزمون غیر ممکن باشد. به عنوان مثال در یک سیستم زنده فرض بر این است که ردیابی ورود غیر مجاز را نمیتوان بدون اطلاع محافظان غیر فعال کرد در این صورت قرار دادن هدف در منطقه ردیابی بدون خاموش کردن سیستم هشدار غیر ممکن خواهد بود. 

۱۱-۲۱-۶-۳- جداول نتایج آزمون ردیابی 

با تصمیم گیری در مورد نوع آزمونهایی که باید انجام شود، روش آزمایش و جدول نتایج را می توان بر اساس جدول مشخصات آزمون ترسیم کرد. جدول و سیستم ثبت آزمون پشتیبان باید تمام نتایجی را که برای تجزیه و تحلیل عملکرد مورد نیاز است، ارایه دهد. 

اگر نیاز به پوشش یک منطقه برای بیش از یک هدف وجود داشته باشد، باید ردیف آزمون جداگانه برای هر یک از اهداف در نظر گرفته شود.

۲۲-۶-۳- آزمون های دیگر سیستم نظارت تصویری 

آزمون های دیگر سیستم نظارت تصویری مطابق پیوست به پروتکل آزمون برای سوژه و پیوست پ روش آزمون کیفیت تصویر استاندارد ملی ایران به شماره ۴-۲۱۱۲۲ انجام می شود. 

۲۳-۶-۳- نکات قابل توجه دیگر 

۱-۲۳-۶-۳- میدان دید 

جانمایی دوربین باید طوری باشد که بهترین دید را در محیط مد نظر حاصل کند و به خاطر نصب آسان تر نباید از دید بهتر چشم پوشی کرد برای ارزیابی درست میدان دید هر دوربین باید به نکات زیر توجه شود. 

    • شاخ و برگ درختان : تراکم شاخ و برگ درختان در فصلهای مختلف سال متغیر است. این تغییر باید در نظر گرفته شود تا میزان تصویری که پشت شاخ و برگ مخفی می ماند مشخص شود. 

    • نورپردازی : ممکن است در محیط نورپردازی محیطی یا موقت وجود داشته باشد که در تصویر برداری دوربین تاثیر بگذارد. 

    • نور خورشید : بسته به ساعات متفاوت روز و اوقات متنوع سال ممکن است نور دهی اطراف دوربین متغیر باشد و در تصویر برداری تاثیر بگذارد. 

    • انعکاس نور : عواملی مانند پنجره های ساختمان ها ممکن است باعث نوردهی شدید و مختل شدن تصویر برداری شود. 

    • مبلمان شهری : مبلمان شهری سازه های موقت یا دیم جدید الاحداث مانند تابلوهای راهنما ممکن است دید. دوربین و تصاویر را با مشکل مواجه کند. 

    • فعالیت موجود : اگر هدف خاصی در تصویر برداری مد نظر باشد ممکن است شلوغی و فعالیت در محیط آن را مختل کند، مانند زمانی که به شناسایی چهره در ورودی احتیاج است ولی جلوی در ورودی مملو از جمعیت است. 

    • زمانی که شناسایی چهره فرد مورد نیاز است، دوربین باید در تراز ارتفاع قد افراد نصب شود. دوربین هایی که بالاتر از قد افراد نصب می شود ممکن است تصویر شفاف و کاملی از چهره ندهد. 

۲-۲۳-۶-۳- روشنایی 

روشنایی محیط باید بر اساس جهت نوع طیف نور و سطح روشنایی برآورد شود. اگر نور و روشنایی بیشتری نیاز است. نوع تعداد و جانمایی منابع نوری با در نظر گرفتن موارد زیر باید مشخص شود : 

    • بهره نوری و عملکرد نورسنجی منبع نور 

    • شکل محدوده تحت نظارت دوربین باریک یا عریض، نقطه ای با گسترده 

    • حساسیت و پاسخ طیفی دوربین ها 

    • بازتابش نوری موادی که عمده محدوده تحت نظارت را تشکیل می دهد.

    • تأخیر زمانی برای رسیدن به روشنایی نامی لامپ پس از برقراری جریان برق 

    • افت خروجی لامپ ناشی از کهنگی و خرابی لامپ، مانند چراغ های مبتنی بر ال ای دی. به منظور داشتن سطح ثابت روشنایی در طول عمر چراغ ممکن است مکانیزمی برای جبران افت روشنایی چراغ ضرورت داشته باشد. 

    • منبع نور باید به گونه ای انتخاب شود که در هر شرایط احتمالی کاری بهترین کیفیت تصویر برداری را امکان پذیر سازده 

    • روشنایی باید تا حد امکان یک نواخت باشد و محدوده کم نور وجود نداشته باشد. نسبت حداکثر به حداقل روشنایی در محدوده تحت پوشش هر صحنه باید ۴:۱ یا بهتر باشد؛ 

    • نقاطی که احتمال نصب چراغ ها وجود دارد نباید سبب اختلال در کیفیت تصویر دوربین شود، مثلا با ایجاد تابش حرارتی در میدان دید بهترین موقعیت نصب منبع نور بالای دوربین است. دید دوربین نباید در معرض پرتوهای نوری شدید باشد؛ 

    • بهتر است فاصله حدود ۲ متر بین منبع نور و دوربین در نظر گرفته شود، چون حشرات در مناطق خاصی به دور منبع نور جمع می شود و تجمع آنها در نزدیکی دوربین می توان نقطه ی کور در تصویر ایجاد کند. 

    • منبع نور باید در فاصله ی کمی از سوژه تحت نظارت نصب شود؛ 

    • تمام روشنایی های موجود باید در موقعیتی قرار گیرد که آسیبی به بینایی افراد حاضر در محل نزند. منابعی که طیف نوری آن در بازه دید انسان نیست هم باید از این قاعده تبعیت کند؛ 

    • باید به جهت نور دهی به اشیاء توجه کرد. چون هدف ایجاد حداکثر کنتراست برای شناسایی افراد و اشیاء است و شناسایی آنها تنها زمانی حاصل خواهد شد که روشنایی آنها با تصویر پس زمینه متفاوت باشد؛ 

    • برای بازرسی دقیق، شناسایی و تشخیص اهداف، روشنایی باید به گونه ای باشد که جزئیات را به صورت دقیق نشان دهد. برای تشخیص چهره یک فرد نور باید به صورت کامل در جهت صورت باشد و صورت را کاملا روشن کند؛ 

    • روشنایی های دایمی و چراغ هایی که به تناوب روشن و خاموش می شود می تواند در یک پارچه شدن تصویر تاثیر بگذارد؛ 

    • برای تعویض لامپ ها باید دسترسی به آنها ایمن باشد. 

    • تأثیرات محیطی بر میدان دید مانند باران مه و غیره 

    • در صورت نیاز به روشنایی بیشتر می توان از نورافکن های مادون قرمز و یا دوربین های مادون قرمز استفاده کرد؛ 

    • منابع نوری با اپتیک نامتقارن را می توان برای افزایش دامنه نور مادون قرمز و جلوگیری از نوردهی ناهمگون استفاده کرد؛ 

    • برای جلوگیری از نیاز به نور اضافی می توان از دوربین های با حساسیت بالا یا لنزهای سریع با دیافراگم بزرگ استفاده کرد. 

۳-۲۳-۶-۳- ذخیره سازی 

قبل از نصب سیستم نظارت تصویری باید فضای ذخیره سازی مورد نیاز برای ضبط تصاویر برآورد شود. حصول اطمینان از ظرفیت کافی در دسترس بسیار حیاتی بوده تا در مورد کیفیت تصویر ضبط شده با زمان ماندگاری آن محدودیتی ایجاد نشود. 

عوامل مختلف تاثیرگذار در ظرفیت ذخیره سازی مورد نیاز در یک سیستم نظارت تصویری در این بخش بیان شده است.

۱) اندازه فریم تصویر : این مقدار نشان دهنده اندازه متوسط هر تصویری است که ثبت می شود و تابعی از وضوح تصویر (بر حسب پیکسل یا خطوط تلویزیون ) و میزان و نوع فشرده سازی اعمال شده بر روی تصویر یا دنباله ویدیو خواهد بود. 

۲) فریم در ثانیه : تعداد تصاویر ثبت شده در هر ثانیه توسط یک دوربین از عوامل تاثیر گذار بر میزان داده های تولید شده است. نرخ فریم در ثانیه مورد نظر باید در سطح ۲ سند الزامات کاربری تعیین شده باشد. در صورتی که دوربین با هشدار خارجی با دتکتور تشخیص حرکت فعال شود این مقدار می تواند متغیر باشد. در برخی از سیستم ها تا تشخیص حرکت یا فعالیتی هیچ ضبطی وجود ندارد . 

در برخی دیگر، ممکن است ضبط مداوم با نرخ فریم پایین مثلا ۱ فریم در ثانیه تا زمانی که فعالیتی شناسایی نشده و زمانی که فعالیتی تشخیص داده شده مدت کوتاهی از ضبط با نرخ فریم بالا، مثلا ۱۲ فریم در ثانیه صورت گیرد. در این صورت باید یک مقدار متوسط با تخمین تعداد محرک های پیش بینی شده در یک دوره عملیاتی ۲۴ ساعته محاسبه شود. 

۳) تعداد دوربین تعداد دوربین های مورد استفاده برای کل سیستم که در الزامات کاربری مشخص شده است. 

۴) ساعات کارکرد ساعات فعالیت سیستم نظارت تصویری در شبانه روز که در الزامات کاربری مشخص شده است. 

۵) دوره نگه داشت تصویر مدت زمان مشخص شده در بسند الزامات کاربری که تصاویر باید ذخیره بماند. 

۶) مدیریت ذخیره سازی فرمول کلی برای تخمین مقدار فضای ذخیره سازی به شرح زیر است. 

مثال : یک سیستم نظارت تصویری برای مجموعه نگهبانی برای ثبت تصاویر با کیفیت ۲۰ کیلوبایت در هر فریم مشخص شده است. 

تعداد فریم در ثانیه ۱۲ عدد و سیستم دارای ۸ عدد دوربین است. 

ثبت تصاویر بصورت شبانه روزی و دوره نگه داشت ۳۱ روزه تعیین شده است. 

مقدار ظرفیت ذخیره سازی مورد نیاز برابر است با ۵۱۴۲ گیگابایت (برای این سیستم یک دیسک سخت ۶ ترابایتی می تواند استفاده شود) 

همان طور که مشاهده می شود فضای زیادی برای نگهداری داده ها مورد نیاز است و ممکن است به استراتژی دیگری برای کاهش حجم ذخیره سازی نیاز باشد. در این صورت کاهش فریم در برخی از دوربین ها می تواند اعمال شود. روش دیگر استفاده از دتکتورهای تشخیص حرکت برای شروع ضبط تصویر است.

۲۴-۶-۳- مستندات تکمیلی سیستم نظارت تصویری 

مستندات مربوط به اجزای سیستم نظارت تصویری باید مختصر کامل و بدون ابهام باشد. هم چنین باید اطلاعات نصب راه اندازی بهره برداری و نگه داری سیستم ارایه شود. 

دستور العمل های مربوط به عملکرد هر یک از اجزای سیستم باید به گونه ای باشد که احتمال عملکرد نادرست را به حداقل برساند. 

مستندات اجزای سیستم نظارت تصویری باید شامل موارد زیر باشد. 

    • دستور العمل راهنمای نصب 

    • مشخصات فنی: 

     - مشخصات عملکردی 

     - حداقل الزامات تجهیزات 

     - حداقل الزامات محیطی 

     - استانداردی که با اجزای آن انطباق دارد؛ 

    • نحوه بازرسی و نگه داری 

    • نام سازنده با تامین کننده 

    • نام نصاب، در صورت لزوم 

    • شرح تجهیزات 

    • نام یا علامت مرجع صدور گواهی برای اجزایی که باید داری گواهی باشد 

    • دسته بندی محیطی 

ارایه مستندات مربوط به دوره نگه داری سیستم به کاربر الزامی است. هم چنین مستندات باید برای مدت زمان تقریبی و روش صدور هر یک از موارد زیر را در صورت وجود ارایه کند : 

    • داده های ضبط شده هر دوربین تا ۱۵ دقیقه 

    • داده های ضبط شده در هر دوربین تا ۲۴ ساعت 

    • تمام داده های موجود در سیستم 

زمان تأخیر واکنش سیستم به هر تحریک باید در مستندات مشخص شود. هم چنین روش تعیین اولویت های تحریک های هشدار باید توسط سازنده در مستندات ارایه شود.