آیین نامه طراحی ساختمان ها در برابر زلزله : استاندارد 2800 (ویرایش چهارم) | ۴- تغییر شکل دیافراگم ها

با توجه به اینکه متداول ترین نوع دیافراگم در ایران دیافراگم های بتن آرمه هستند. در ادامه روش تعیین صلبیت این گونه دیافراگم ها مورد بحث قرار می گیرد.

همانطور که قبلا ذکر شد ، تغییر شکل کلی هر دیافراگم (Δstory) تحت تثر بارهای جانبی وارد بر آن از دو قسمت تغییر شکل خمشی (Δf) و تغییر شکل برشی (Δs) تشکیل می شود .

در تیرهای معمولی (غیر تیغه) مقدار تغییر شکل های برشی جزئی بوده و از آن صرف نظر می شود ، لیکن در تیر تیغه ، مقدار تغییر شکل های برشی عمده بوده و باید منظور گردند. روش برآورد تغییر شکل های خمشی تیر تیغه ، مشابه تیرهای معمولی است . مثلا در تیر ساده شکل (پ-4-3) مقدار حداکثر Δf را میتوان از رابطه زیر محاسبه نمود :

در دیافراگم های با ضخامت ثابت برای محاسبه I معمولا کل مقطع دیافراگم منظور می گردد . مثلا در شکل (پ-4-4) مقدار I برابر است با :

تغییر شکل برشی دیافراگم ها (Δs) به شرطی که دیافراگم به صورت تیر تیغه ساده فرض شود ، از رابطه زیر به دست می آید :

در رابطه فوق G برابر 0/4 مقدار مدول ارتجاعی بر اساس آیین نامه بتن ایران، t ضخامت دیافراگم و ضریب α ضریبی است که برای دال های بتنی برابر 1/50 منظور می شود .

در سایر انواع دیافراگم ها مانند دیافراگم های ساخته شده از ورق های موجدار با بتن رویه یا دیافراگم های چوبی ، هر چند اصول محاسبات تغییر شکل دیافراگم مطابق روش فوق است ، لیکن باید بر اساس اصول مکانیک جامدات و مقاومت مصالح و رعایت شرایط سازگاری ، محاسبات تغییر شکل دیافراگم انجام شود .